Τι δουλειά έχουν τα σταφύλια με τον Ινιέστα; (Φώτο + Βίντεο)

Σε μια χριστουγεννιάτικη συνέντευξη, ο Ινιέστα φωτογραφήθηκε παρέα με σταφύλια. Η κίνηση αυτή μόνο άκυρη δεν μπορεί να θεωρηθεί και η εξήγηση δίνεται παρακάτω.

Την παραμονή πρωτοχρονιάς (''Nochevieja") οι Ισπανοί έχουν ένα έθιμο. Σε αρκετές περιπτώσεις ίσως να είναι και επικίνδυνο!

12 δευτερόλεπτα πριν μπει το νέο έτος τρώνε 12 σταφύλια, κάθε ένα ανά ένα δευτερόλεπτο που περνάει. Η φάση είναι αρκετά δύσκολη ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι τα σταφύλια δεν είναι σουλτανίνα αλλά τα τεράστια σταφύλια με το κουκούτσι!

Υ.Γ. Προσοχή παππούδες της Ισπανίας, προσοχή!


http://www.youtube.com/watch?v=_pEqati60O4

Ο Μοουρίνιο είναι φίλος μου,αλλά τον αντιπαθώ!

Ο Χρίστο Στόιτσκοφ έδειξε για άλλη μια φορά πόσο μη μονόχνοτος χαρακτήρας είναι... Ο βούλγαρος δήλωσε πως ο Special One είναι φίλος του αλλά υπάρχει ένας λόγος που τον τραβάει μακριά.

Πιο συγκεκριμένα είπε: ''Εκτιμώ πολύ τον Μοουρίνιο,είναι φίλος μου,αλλά προπονεί την Ρεάλ Μαδρίτης οπότε πρέπει να τον αντιπαθώ. Ο Μοουρίνιο είναι φτιαγμένος για να νικάει. Λόγω της φιλοσοφίας του,του χαρακτήρα του και λόγω του ποδοσφαίρου που εφαρμόζει,έτσι πάντα νικάει''.
Επίσης,ο πρώην ποδοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα έκανε μια σύγκριση ανάμεσα στους Μερένχες και τους Μπλαουγράνα,αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας των δύο σωματίων. ''Η Μπαρτσελόνα είναι παράδειγμα για πολλές ομάδες,είναι από τις λίγες στον κόσμο που παράγει. Ο τελευταίος που βγήκε από τις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν ο Ίκερ Κασίγιας,έχουν βγει πολλοί αλλά δεν έχουν φτάσει στο σημείο για να μείνουν. Αν βγει κάποιος, ο Μοουρίνιο θα τον βάζει σίγουρα''.

Για τον Τίτο Βιλανόβα υποστήριξε πως ''δεν είναι το ίδιο να είσαι προπονητής της Μπαρτσελόνα γιατί είναι η καλύτερη ομάδα του κόσμου αλλά η επιλογή του Τίτο είναι πολύ καλή γιατί είναι ένας άνθρωπος του ''σπιτιού'' και με αυτόν θα συνεχίσουν να κερδίζουν''.

Για το βραβείο της Χρυσής Μπάλας είπε: ''με το χέρι στην καρδιά,ως ποδοσφαιριστής και ως άνθρωπος που βλέπει ποδόσφαιρο,το αξίζει ο Ινιέστα. Είναι προφανές,έχει κερδίσει τίτλους σε επίπεδο ομάδας και σε επίπεδο εθνικής''.

Μέλι έσταξε δηλαδή για την Μπαρτσελόνα και άμα ο Μοουρίνιο μετακόμιζε μια μέρα στο Καμπ Νου θα ήταν απόλυτα ευχαριστημένος.

Ολλανδία,μια βασίλισσα χωρίς στέμμα. Ο Μπάμπης Καραδήμας σχολιάζει.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 άρχισε μια ποδοσφαιρική επανάσταση εξ Ολλανδίας. Η αρχή έγινε από την Φέγενορντ που κατακτά την ευρωπαϊκή κορυφή το 1970 με νίκη επί της Σελτικ. Η συνέχεια είχε τρεις σερί κατακτήσεις κυπέλλου πρωταθλητριών του Άγιαξ του μεγάλου προπονητή Ρίνους Μίχελς(1971-1973) μια ομάδα που άλλαξε το ποδόσφαιρο με το total football που καθιέρωσε. Η επανάσταση καλά κρατεί σε δύο συνεχόμενους χαμένους τελικούς μουντιάλ το 1974 και το 1978 από Γερμανία και Αργεντινή στις έδρες των αντίπαλων της. Μια ομάδα που παρόλο που δεν πήρε το μουντιάλ κέρδισε τον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Αστέρες όπως Κρόιφ, Νέεσκενς, Φαν Χάνεγκεμ, Ρεπ έδωσαν απίστευτες ποδοσφαιρικές παραστάσεις. Η ανταμοιβή έπρεπε να περιμένει 10 χρόνια και το 1988 οι οράνιε κατακτάν την ευρωπαϊκή κορυφή στα γήπεδα της Γερμανίας. Με τους Φαν Μπάστεν, Ράικαρντ, Γκούλιτ κερδίζουν 2-0 την Σοβιετική Ένωση  Χάιλαιτ το απίστευτο γκολ του Φαν Μπάστεν στον τελικό. Ένα γκολ που έχει στολίσει χιλιάδες βίντεο αφιερωμένα στο ποδόσφαιρο. Η συνέχεια των Οράνιε είχε χαμένους ημιτελικούς (1994,1998) αμφότεροι από Βραζιλία. Επίσης, αποτυχία θεωρείται το ότι δεν έλαβε μέρος στο μουντιάλ του 2002. Στα euro δύο χαμένοι ημιτελικοί ο ένας στην έδρα της στα πέναλτι από τους Ιταλούς (2000) και ο άλλος από την Πορτογαλία(2004). Μέτριες συμμετοχές είχε το 1996, το 2008 και το 2012 στα euro. Ξεχωριστής μνείας ο χαμένος τελικός του Μουντιάλ της Ν.Αφρικής από την Ισπανία. Πολλές χαμένες ευκαιρίες για του Οράνιε ώσπου δέχτηκαν το γκολ από την Ινιέστα. Πλέον, η Ολλανδία πορεύεται με νέο προπονητή τον εξαιρετικό Λούις Φαν Γκάαλ, ανανεώθηκε με συμμετοχή ταλαντούχων εξαιρετικών ποδοσφαιριστών όπως ο Ίντι, ο Στρούτμαν, ο Νάρσινγκ και ο Φαν Ειρ αλλά και κράτησε έμπειρους εξαιρετικούς παίκτες όπως ο Φαν Πέρσι, ο Ρόμπεν και ο Σνάιντερ. Έτσι, φτιάχνει ένα εξαιρετικό ρόστερ και μια πολλά υποσχόμενη ομάδα. Στόχος; Η κορυφή στη Βραζιλία το 2014. Λέτε;

Οι σημειώσεις μου από το Μπαρτσελόνα - Σέλτικ.

Α' μέρος:

• Σε διπλή ζώνη άμυνας η Σέλτικ. 3 πίσω, 4 μπροστά.
• Ο Σαμαράς γκολ από στημένη φάση. Η Σέλτικ έβγαλε χρυσάφι στην πρώτη της ευκαιρία.
• Η Μπαρτσελόνα ελέγχει κλασσικά τον ρυθμό.
• Ο Σονγκ,ο κινητήριος μοχλός της Μπάρτσα.
• Τα βρίσκει σκούρα στην δεύτερη ζώνη άμυνας η Μπάρτσα.
• Δεν διστάζουν να κάνουν φάουλ οι παίχτες της Σέλτικ.
• Πολύ καλός ο Μπράουν. Υπάρχει αλληλοκάλυψη στα λάθη της Σέλτικ.
• Η Σέλτικ διδάσκει μαθήματα αμυντικού προσανατολισμού.
• Η Μπαρτσελόνα περιορίζεται στα στημένα και η αδράνειά της φαίνεται από το ότι επιχειρεί μακρινά σουτ.
• Η Μπαρτσελόνα δεν βρίσκει διαδρόμους.
• Μαγική συνεργασία της Μπαρτσελόνα σε timing που χαρίζει νίκες. Ο Τσάβι στον Ινιέστα και γκολ. 1-1 προς το παρόν.

Β' μέρος: 

• Ο Γουενιάμα είναι εκείνος που βγάζει το φίδι από την τρύπα για την Σέλτικ.
• Ο Φόρεστ αποδεικνύεται χρυσή αλλαγή χωρίς να βάλει γκολ. Έχει αναστατώσει την Μπάρτσα από τα δεξιά.
• Ινιέστα καλός. Σάντσεζ πολύ μέτριος.
• Εκπληκτικός Φόρστερ.
• Πολλά τα 4 λεπτά καθυστερήσεων.
• Γκολ του Άλμπα. Συγχαρητήρια στον Λέννον για την τακτική του. Η καλύτερη Μπάρτσα πήρε τη νίκη.

My notes from Barcelona - Celtic.

First half:

• Celtic plays with two defensive lines. 3 players behind, 4 in front of them.
• Samaras scored a goal after a free-kick. Celtic did the best in their unique chance.
• Barcelona controls the rythm of the game.
• Song,the defensive playmaker of Barca.
• Barca can't cope with the second defensive line of Celtic.
• The players of Celtic don't hesitate to make fouls.
• Very good performance from Brown. The players of Celtic cover with their game the errors of their teammates.
• Celtic teaches lessons of defensive way of playing.
• Barcelona makes chances from free-kicks. Barcelona is akward and that is shown from the fact that it attempts to make long-range shoots.
• Barcelona doesn't find paths to get through the defence of Celtic.
• Magical combination of Barcelona in the correct timing to take the win. Xavi to Iniesta and goal. 1-1 until now.

Second half:

• Wanyama is the ''rambo'' of Celtic,the player who does the tough work.
• Forrest proves to be the golden change without scoring a goal. He has made troubles in Barcelona in the right side.
• Good performance from Iniesta. Sanchez doesn't have the best game of his career.
• Fantastic Forster.
• The four delay minutes are too much for this game.
• Goal from Alba. Congratulations to Lennon for his tactic. The better Barca took the win.

Ποια είναι η ''Dream Team'' της Uefa για το Euro 2012?

Αμέσως μετά την λήξη του Euro, η Uefa ξεχώρισε τους ''εκλεκτούς'' της. Πιο συγκεκριμένα,στην Ομάδα του Τουρνουά περιλαμβάνονται 10 παίχτες της νικήτριας Ισπανίας και 4 της δευτεραθλήτριας Ιταλίας. Ο Ινιέστα κρίθηκε ως ο no1 της διοργάνωσης και όχι άδικα αφού παρουσίασε σταθερότητα και εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του. Με τον Τσάβι αποτέλεσαν ένα αξιόμαχο δίδυμο και η χημεία τους στην Μπαρτσελόνα καθρεφτίστηκε και στο Euro. Άξιο απορίας είναι το γεγονός ότι στην 23αδα δεν περιλήφθηκε ο πρώτος σκόρερ,με 3 γκολ,Φερνάντο Τόρρες. Πιθανή αιτία να ήταν το ότι ο 28χρονος φορ δεν είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής αφού αγωνίστηκε συνολικά μόλις 189 λεπτά.


Οι ποδοσφαιριστές που επέλεξε η Uefa,αναλυτικά, ήταν:

Τερματοφύλακες: Τζιανλουίτζι Μπουφόν,Ίκερ Κασίγιας,Μάνουελ Νόιερ.

Αμυντικοί: Τζεράρντ Πικέ,Φάμπιο Κοεντράο,Φίλιπ Λαμ,Πέπε,Σέρχιο Ράμος,Ζόρντι Άλμπα.

Μέσοι: Ντανιέλε Ντε Ρόσσι,Στίβεν Τζέραρντ,Τσάβι,Αντρές Ινιέστα,Σάμι Κεντίρα,Σέρχιο 
Μπουσκέτς,Μεσούτ Εζίλ,Αντρέα Πίρλο,Τσάμπι Αλόνσο.

Επιθετικοί: Μάριο Μπαλοτέλι,Τσεσκ Φάμπρεγας,Κριστιάνο Ρονάλντο,Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς,Νταβίντ Σίλβα.

Which is the ''Dream Team'' of Uefa for Euro 2012?

After the ''final whistle'' of Euro, Uefa chose her ''special'' players. More specifically,in the Team of the Tournament are included 10 players of  the champion Spain and 4 from the second-placed Italy. Iniesta considered,fairly,as the no1 of the tournament because he presented stability and he impressed with his appearances. He made the midfield,with Xavi, seem very strong and their successful cooperation in Barcelona was shown in Euro,too. Also,the fact that Fernando Torres wasn't included in the 23 players of this team,while he was the first scorer with 3 goals,is very strange. The few minutes of appearance,only 189,may was the cause that the 28 years old attacker wasn't chosen.

The footballers that Uefa distinguished,were:

Goalkeepers: Gianluigi Buffon,Iker Casillas,Manuel Neuer.

Defenders: Gerard Pique,Fabio Coentrao,Filip Lahm,Pepe,Sergio Ramos,Jordi Alba.

Midfielders: Daniele De Rossi,Steven Gerrard,Xavi,Andres Iniesta,Sami Khedira,Sergio Busquets,Mesut Ozil,Andrea Pirlo,Xabi Alonso.

Attackers: Mario Balotelli,Cesk Fabregas,Cristiano Ronaldo,Zlatan Ibrahimovic,David Silva. 

Το αίμα της πίσω! Ισπανία 4-0 Ιταλία.

Οι φούριας ρόχας στέφθηκαν νικητές του Euro πηγαίνοντας κόντρα στα προγνωστικά. Μπορεί να παρουσίασαν το ξαναζεσταμένο τους φαγητό με το γνωστό τους τίκι-τάκα, που δεν βρίσκει και πολλούς θιασώτες,ωστόσο, στο τέλος παίρνουν αυτό που επιδιώκουν. Μάλιστα,κατάφεραν να σπάσουν ένα ρεκόρ που φάνταζε αδύνατο αφού μπόρεσαν να κάνουν ένα ''τρελό'' σερί κατακτώντας το Euro 2008,το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και το Euro 2012. Παρά το γεγονός ότι η Ισπανία βρέθηκε στον τελικό απέναντι σε έναν από τους μεγαλύτερους ''δαίμονες'' της,την Ιταλία,δεν πτοήθηκε και έφυγε από το χορτάρι με το κύπελλο στα χέρια. Οι Ίβηρες είχαν να κερδίσουν σε επίσημο παιχνίδι την Ιταλία από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920(!) και,πιο συγκεκριμένα,μετρούσαν 1 νίκη,5 ισοπαλίες και 5 ήττες πριν το εκκωφαντικό και βαρυσήμαντο 4-0 του 2012. Η ομάδα του Ντελ Μπόσκε κράτησε την τρομερή πορεία της ζωντανή νικώντας στον τελικό καθώς έχει να χάσει εδώ και 20 αγώνες συμπεριλαμβανομένων και αυτών του Euro στους οποίους δέχτηκε,μόλις,ένα γκολ. Από την άλλη πλευρά,η εντυπωσιακή τακτικά στο Euro Ιταλία δεν μπόρεσε να σηκώσει κεφάλι στο τελευταίο ματς της διοργάνωσης απέναντι στους φούριας ρόχας,όμως,αυτό δεν αναιρεί την μεγάλη της αξία. Επιπρόσθετα,χάλασε και η παράδοση που είχε χτιστεί επί θητείας Τσέζαρε Πραντέλι ο οποίος ήταν αήττητος από την στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της εθνικής της χώρας του. Παράλληλα,αξίζει να τονιστεί πως η Ιταλία δεν μπόρεσε να κερδίσει ούτε αυτή τη φορά το Euro ενώ έχει φτάσει σε 3 τελικούς από τους οποίους έχει κερδίσει μόνο τον ένα,αυτόν του μακρινού 1968.

Οι ομοσπονδιακοί τεχνικοί Ισπανίας και Ιταλίας παρέταξαν δύο ενδεκάδες χωρίς να κάνουν αλχημείες. Η κρισιμότητα του αγώνα απαιτούσε,άλλωστε, δοκιμασμένη συνταγή για να μην βρεθούν οι δύο εκλέκτορες προ εκπλήξεως. Ο Ντελ Μπόσκε πάλι διάλεξε τον κλασσικό,πλέον,σχηματισμό 4-6-0 με τον Φάμπρεγας κεντρικό προωθημένο. Το μοναδικό παράδοξο συναντάται στο απέναντι στρατόπεδο,στο αριστερό μπακ. Οκ,ο Κιελίνι δεν έκανε το μεγάλος λάθος στο ματς με την Γερμανία,ωστόσο,η Ιταλία δεν έπρεπε να παίξει ξανά με την φωτιά,ειδικά, κόντρα στην Ισπανία που διαθέτει πολύ γρήγορους παίκτες στις πτέρυγες. Ο Μπαλζαρέτι ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί από την έναρξη.

Όλα πήγαν κατ'ευχήν για την Ισπανία. Η πίεση που ασκούσαν οι παίχτες της στα αντίπαλα καρέ,γρήγορα ανταμείφθηκε αφού στο 14' ο Σίλβα έστειλε τους οπαδούς της Ισπανίας στον 7ο ουρανό. Ο Ινιέστα,πρώτα,έσπασε την άμυνα της Ιταλίας στα δύο και βρήκε με την πάσα του τον Φάμπρεγας. Ο άσσος της Μπαρτσελόνα προσπέρασε εύκολα τον Κιελίνι και στην συνέχεια,με υπερπροσπάθεια από τα δεξιά,βρήκε το κεφάλι του Σίλβα που είχε ''μυριστεί'' την κατάσταση και έγραψε το 1-0. Άξιο απορίας είναι πως ο Κιελίνι κατάφερε να την πατήσει έτσι στο μαρκάρισμα του Φάμπρεγας και να μην υπολογίσει σωστά το τεχνητό οφσάιντ. Τραγικό λάθος του κεντρικού αμυντικού,στην Γιουβέντους,που όταν κατάλαβε το λάθος του,η Ισπανία δεν θα του έδινε δεύτερη ευκαιρία. Ο ρυθμός στο παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα γρήγορος και στο πρώτο ημίχρονο το τίκι-τάκα των Ισπανών δεν έβγαινε σε αρκετές περιπτώσεις αφού οι τέσσερις χαφ της Σκουάντρα Ατζούρα πίεζαν ασφυκτικά. Οι φούριας ρόχας,ωστόσο,δεν φαίνονταν να ανησυχούν από το παιχνίδι της αντιπάλου τους και έχοντας πετύχει το 1-0,βασίζονταν μόνο σε ανάπτυξη με αντεπιθέσεις. Έδωσαν χώρους στην Ιταλία να περνάει το κέντρο και να προωθείται και στο πρώτο λάθος της έπαιρναν ξανά την κατοχή της μπάλας. Η ομάδα του Πραντέλι θα πλήρωνε την νίκη της με την Γερμανία με το ίδιο νόμισμα... Κυρίως,το δεύτερο γκολ του Μπαλοτέλι προήλθε όταν τα πάντσερ ήταν μπροστά και η άμυνά τους δεν είχε συνοχή. Η Ιταλία είχε τον τυπικό έλεγχο στο πρώτο μέρος του τελικού αλλά αυτό δεν ήταν παρά μία παγίδα. Οι Ατζούρι δεν πραγματοποιούσαν σωστές μεταβιβάσεις και η μπάλα συχνά έφτανε με ανορθόδοξο τρόπο στον Μπαλοτέλι. Η είσοδος του Μπαλζαρέτι στο 21',στην θέση του τραυματία Κιελίνι, βοήθησε σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη από τα αριστερά και ο ποδοσφαιριστής της Παλέρμο έδωσε απαντήσεις στον προπονητή του με την απόδοσή του. Στο 41',βέβαια,ήρθε και το δεύτερο γκολ των Ισπανών που καθάρισε το ματς. Αυτή την φορά,το τέρμα ξεκίνησε από την άλλη πλευρά,από τα αριστερά,όταν Τσάβι και Ζόρντι Άλμπα έπαιξαν 1-2 και εξέθεσαν την αμυντική λειτουργία της Ιταλίας. Ο αριστερός μπακ της Μπαρτσελόνα βρέθηκε τετ-α-τετ με τον Μπουφόν και σημείωσε το νικητήριο,ουσιαστικά,2-0. Ο Κασσάνο ήταν εξαφανισμένος στα 45 αυτά λεπτά και δεν συνέβαλλε στην ''υποστήριξη'' του Μπαλοτέλι που είναι και το,κυρίως,έργο του. Πικέ και Αρμπελόα δεν του άφησαν τετραγωνικά και ο ποδοσφαιριστής της Μίλαν χάθηκε ανάμεσα τους. Η περίτεχνη ενέργεια και η απρόβλεπτη πάσα του έλειψαν από το παιχνίδι της ομάδας του που δεν μπορούσε να ορθοποδήσει. Όλα δείχνουν πως οι συνθήκες ήταν διαφορετικές στο 1-1 μεταξύ των δύο πλευρών στην φάση των ομίλων και στον τελικό. Η Ισπανία παρουσιάστηκε διψασμένη για να σπάσει το ρεκόρ και ήθελε να κανονίσει την μοίρα του ματς από νωρίς,σε ένα ματς δίχως αύριο.

Ο Πραντέλι,ορθά,έβαλε στον αγώνα τον Ντι Νατάλε αντί του υποτονικού Κασσάνο. Παρόλα αυτά,τα δεδομένα δεν άλλαξαν και η Ισπανία συνέχισε με αμείωτο ρυθμό. Στο 50',αναμφίβολα,έπρεπε να καταλογιστεί πέναλτι υπέρ των φούριας ρόχας μετά από κεφαλιά του Ράμος,στο απομακρυσμένο από το σώμα, χέρι του Μπονούτσι. Ένα μεγάλο ολίσθημα του άριστου κατά τα άλλα στο ματς Προένσα. Στο 51' ήρθε και η πιο επικίνδυνη φάση για το τέρμα του Κασίγιας. Ο Ντι Νατάλε δεν μπόρεσε να σκοράρει από πλεονεκτική θέση έχοντας όλο τον χρόνο στην διάθεσή του. Ούτε το ριμπάουντ του βρήκε στόχο και ο γκολκίπερ της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν σε επιφυλακή. Κομβικό σημείο στον αγώνα ήταν και η αναγκαστική αλλαγή του Μόττα ο οποίος πρόλαβε να παίξει μόνο 5 λεπτά και ήταν η τελευταία αλλαγή του Πραντέλι.

Ένα γεγονός,ωστόσο,που δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι για την νωθρή εμφάνιση της Ιταλίας. Το τελικό σκορ,πολύ πιθανώς,να μην έγραφε 4-0 αλλά ο τελικός νικητής σίγουρα θα ήταν ο ίδιος. Από το 62' και μετά το ματς είχε διαδικαστικό χαρακτήρα και το μόνο που ενδιέφερε τους θεατές ήταν το πόσα γκολ θα βάλει η ομάδα του Ντελ Μπόσκε. Η υπεροχή της ήταν πασιφανής σε όλους τους τομείς και συνοδεύτηκε και από δύο επιπλέον τέρματα. Στο 84',ο Ντε Ρόσσι πάσαρε άστοχα με τον Τσάβι να κερδίζει την μπάλα και να την δίνει αποτελεσματικά στον Τόρρες. Ο φορ της Τσέλσι με διαγώνιο σουτ σημείωσε το 3-0. Οι πολύ βαρείς κεντρικοί αμυντικοί της Ιταλίας,αποτέλεσαν έρμαιο στις επιθετικές ενέργειες της Ισπανίας. Η κάθετη πάσα ήταν συνεχώς το μέλημα της και με αυτό τον τρόπο βρήκε δίχτυα στις 3 από τις 4 φορές. Ο ''Νίνιο'',μάλιστα,είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκοράρει σε δύο Ευρωπαϊκούς τελικούς,ιδιαίτερα αξιέπαινο στοιχείο για την καριέρα του. 4 λεπτά αργότερα,από σκόρερ έγινε ασσίστμαν πασάροντας την κατάλληλη στιγμή την μπάλα στον συμπαίκτη τους στους λονδρέζους,Μάτα. Εκείνος από κοντά,ανέβασε και άλλο τον δείκτη του σκορ φτάνοντας το στο 4-0. Η ανάλυση τακτικών και άλλων σχετικών στοιχειών περισσεύει σε ένα δεύτερο ημίχρονο που η μπάλα κινούνταν μόνο στο μισό του γηπέδου,στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η Ιταλία μετά την έξοδο του Μόττα,είχε αποδεχτεί την ήττα της και έπαιζε για την τιμή των όπλων. Η Ισπανία ''δεν έδειξε παρηγοριά στον άρρωστο'',πράγμα που αν έκανε θα προκαλούσε την αντίδραση των υποστηρικτών της, και έδωσε διαστάσεις θριάμβου στην νίκη της,έστω και με αυτή την εξέλιξη.

Μεγάλη μα μεγάλη απογοήτευση του αγώνα ήταν ο Τσέζαρε Πραντέλι. Διαδοχικά τρομακτικά λάθη πραγματοποιήθηκαν τόσο στις κινήσεις του πριν την έναρξη όσο και στην ροή του παιχνιδιού. Αρχικά,η επιλογή του αργού Κιελίνι στο αριστερό άκρο της άμυνας,όπως προαναφέρθηκε,κρίνεται τουλάχιστον ανεπιτυχής. Το 4-4-2 που ακολούθησε, κόλλησε κόντρα στο 4-6-0 των Ισπανών,με τους Κασσάνο και Ντι Νατάλε να μην δίνουν τις απαραίτητες βοήθειες στον Μπαλοτέλι. Οι τρεις ''γρήγορες'' και εν μέρει,επιπόλαιες,αλλαγές του με την τελευταία να γίνεται στο 58',θα μπορούσαν να θεωρηθούν ''υβριστικές''. Η ''θεία δίκη'' τον τιμώρησε με τον Μόττα να φεύγει από το γήπεδο τραυματίας και την ομάδα του να μένει με 10 παίκτες. Αλλά ακόμα και η σκέψη του να περάσει τον παίχτη της Παρί Σεν Ζερμαίν στον αγώνα είναι αξιοπερίεργη. Το να βγάλει τον πιο δημιουργικό Μοντολίβο για να περάσει τον πιο αμυντικογενή Μόττα, ενώ το σκορ είναι ήδη 2-0, είναι κάτι που δύσκολα εξηγείται. Ο Κασσάνο,επίσης,δεν αντεπεξήλθε στις απαιτήσεις του αγώνα και δεν κατάφερε να κάνει το παιχνίδι του με την μπάλα με τον Μπαλοτέλι να επηρεάζεται άμεσα από το συγκεκριμένο γεγονός. Επιπλέον, ο Μπαρζάλι βρέθηκε σε κακή μέρα και φέρει βάρος ευθύνης σε 3 από τα 4 γκολ που δέχτηκε η Ιταλία,στο δεύτερο,στο τρίτο και στο τέταρτο. Ήταν 2 κλικ πιο αργός από αυτό που χρειαζόταν για να αντιμετωπίσει τους ταχύτατους επιθετικογενείς παίκτες της Ισπανίας. Ο μόνος που διασώθηκε από την Ιταλία συγκριτικά με τους άλλους ήταν ο Μπαλζαρέτι. Από την στιγμή που μπήκε στο ματς,βρήκε τον παλμό του αγώνα και δεν έκανε χρόνο για προσαρμοστεί στις συνθήκες. Πολύ καλός ανασταλτικά και επιθετικά. Ίσως να μην είναι και τυχαίο το ότι η Ισπανία στο δεύτερο μέρος ξεκινούσε συνήθως τις επιθέσεις της από τα αριστερά,δηλαδή,όχι από εκεί που έπαιζε ο Μπαλζαρέτι αλλά από εκεί που έπαιζε ο Αμπάτε. Στην Ισπανία,δεν ήταν λίγοι οι παίχτες που ξεχώρισαν.

Σίγουρα,όμως,ο κορυφαίος του αγώνα ήταν το πολυεργαλείο Τσάβι. Έβγαλε την ασσίστ στο δεύτερο και στο τρίτο γκολ,κάλυπτε πολλά σημαντικά μέτρα στο κέντρο και ήταν αψεγάδιαστος στις κοντινές πάσες. Ένα τέλειο δημιουργικά ''μηχανάκι''. Ο Ζόρντι Άλμπα για τρίτο συνεχόμενο ματς περιλαμβάνεται στους διακριθέντες σε απόδοση και αποτέλεσε σημαντικό κρίκο της Ισπανίας,μέχρι οι φούριας ρόχας να φτάσουν στην κατάκτηση του Euro. Κλέβει μπάλες,ξέρει πότε να ανεβαίνει,να τριπλάρει. Τα 14 εκατομμύρια που έδωσε η Μπαρτσελόνα για να τον ξανακάνει δικό της (όντας παλαιότερα μέλος της Μασία) φαντάζουν πολύ λίγα για αυτά που προσφέρει. Μέτριο παιχνίδι από την πλευρά των φούριας ρόχας,έκανε ο Αρμπελόα που ενώ ανασταλτικά ήταν καλός δεν ήταν το ίδιο αποτελεσματικός όταν περνούσε το κέντρο.

Ρώτησα τα μάτια μου τι έχουν και πονάνε... Πορτογαλία 0-0 Ισπανία (πεν. 2-4)

Ήταν το ματς που οι πιο πολλοί φίλαθλοι στο 90' σταμάτησαν να βλέπουν,ζώντας ήδη αρκετά λεπτά βασανιστικών στιγμών. Λίγοι ήταν οι θαρραλέοι που άντεξαν να δουν και τα πέναλτι αφού ήταν σχεδόν,βέβαιο,πως στην παράταση δεν θα άλλαζε κάτι. Οι θεατές θα παρακολουθούσαν έναν αγώνα με suspense και διακυμάνσεις στο σκορ μόνο αν η Πορτογαλία πετύχαινε πρώτη γκολ. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και η Σελεσάο ''αποτελείωσε'' τον κόσμο με την εμφάνισή της μετά και το μαρτυρικό Πορτογαλία 0-1 Γερμανία. Η Πορτογαλία είχε χτίσει μία πολύ καλή παράδοση απέναντι στους φούριας ρόχας αφού στα τελευταία 12 παιχνίδια μεταξύ τους είχε χάσει μόλις 2 φορές. Μάλιστα, το συντριπτικό 4-0 που γνώρισαν οι δεύτεροι σε φιλικό τον Νοέμβριο του 2010,τους είχε πονέσει αρκετά. Επίσης,η νίκη με 0-1 των Πορτογάλων απέναντι στους γείτονες τους στο Euro 2004, τους οποίους οδήγησε στον αποκλεισμό, ήταν δύο αρκετά σοβαροί λόγοι για να ζητήσουν οι Ισπανοί την εκδίκηση και, έστω από την διαδικασία των πέναλτι,το κατάφεραν. Αξίζει να σημειωθεί πως η Ισπανία πάει,πλέον,στον τελικό έχοντας δεχτεί μόνο ένα γκολ στα 5 ματς που έχει δώσει στο Euro 2012 και αυτό το σημείωσε η Ιταλία στο πρώτο παιχνίδι του ομίλου τους.

Η ομάδα του Πάουλο Μπέντο παρατάχθηκε στον ημιτελικό κόντρα στους πρωταθλητές κόσμου του 2010,χωρίς αλλαγές. Απλά,χρειάζεται να τονιστεί πως προτίμησε στην θέση του φορ τον Αλμέιδα αντί των Ποστίγκα και Ολιβέιρα. Από την άλλη πλευρά,ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε προέβη στο να χρησιμοποιήσει τον Νεγρέδο,πράγμα που σίγουρα εξέπληξε. Αντί,δηλαδή,να διαλέξει την πολυδοκιμασμένη τακτική 4-6-0, η τελική του επιλογή ήταν το 4-2-2-1. Και πάλι,όμως,έδειξε να το παίρνει πάνω του αφού και σε αυτή την περίπτωση το αναμενόμενο θα ήταν να βάλει τον Τόρρες. Πιθανώς,η μέτρια απόδοση του παίχτη της Τσέλσι απέναντι στην Κροατία να τον προβλημάτισε. Έτσι,κατέληξε στον άσσο της Σεβίλλης που είναι ιδιαίτερα ταχύς και ταιριάζει στο στυλ της Ισπανίας και στις σκέψεις του προπονητή του.

Η Πορτογαλία μπήκε αποφασισμένη στο παιχνίδι με αυτοσκοπό την νίκη. Ίσως,να είναι και η πρώτη ομάδα μέχρι στιγμής, με αντίπαλο την Ισπανία, που από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο επιδίωκε την νίκη και δεν θα ήταν ευχαριστημένη με κάτι λιγότερο. Έως το 20' ο ρυθμός του αγώνα προέβαλε ευοίωνα στοιχεία για την συνέχεια,πράγμα, ωστόσο, που δεν πήρε σάρκα και οστά. Στο πρώτο ημίχρονο δεν σημειώθηκε καμία μεγάλη ευκαιρία καθώς,ειδικά, η Πορτογαλία και λιγότερο η Ισπανία δημιούργησαν λίγες ολοκληρωμένες φάσεις. Ο Ρονάλντο,έδειχνε πολύ νευρικός και δεν έπαιζε με καθαρό μυαλό το οποίο απαιτούνταν. Συνήθως,η πρώτη ενέργεια του ήταν να σουτάρει όταν έπαιρνε την μπάλα πριν ξεκαθαρίσει ποιες είναι οι επιλογές του. Και ο 27χρονος παίχτης αλλά και ο Νάνι ενώ τυπικά έπαιζαν στις πτέρυγες,κατά βάση,ξεκινούσαν από εκεί και συνέκλιναν προς το κέντρο. Αρκετά αποτελεσματικός ο Νάνι, στο πρώτο μέρος, που βοηθούσε σημαντικά και στην άμυνα. Μόνο ο Αλμέιδα,στην ουσία,δεν γυρνούσε για να μαρκάρει με τους υπόλοιπους 10 να βρίσκονται πίσω από την γραμμή του κέντρου όποτε η Ισπανία έκανε επίθεση. Αντίθετα,όποτε η Πορτογαλία είχε την κατοχή της μπάλας μόνο τα δύο σέντερ-μπακς έμεναν πίσω αφού ακόμα και τα δύο μπακς,Κοεντράο και Περέιρα,φρόντιζαν να περνάνε μπροστά και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη. Όσον αφορά το τίκι-τάκα,οι Ισπανοί αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα στο να το αποτυπώσουν στο χορτάρι. Τα τρία κεντρικά χαφ,Βελόσο,Μεϊρέλες και Μοουτίνιο,καθώς και οι Νάνι,Ρονάλντο από τα πλάγια δεν έδιναν τον χώρο και τον χρόνο στους αντιπάλους τους για να παίξουν τις πολλές κοντινές πάσες που συνηθίζουν. Στόχος των φούριας ρόχας ήταν να κατεβάζουν την μπάλα πιο πολύ από τα αριστερά,από την πλευρά που έπαιζαν Άλμπα και Ινιέστα,ένα εγχείρημα που αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες. Τσάμπι Αλόνσο και Σίλβα έδειχναν να κινούνται σε ρηχά νερά και τράβηξαν,έτσι,πίσω δημιουργικά την ομάδα τους και,ως συνέπεια,δεν τροφοδοτούσαν ορθά τον Νεγρέδο. Ο τελευταίος έμοιαζε απομονωμένος και χαμένος ανάμεσα στα δύο σέντερ-μπακς,Πέπε και Μπρούνο Άλβες,της Σελεσάο.

Στο δεύτερο ημίχρονο,οι θεωρητικά γηπεδούχοι ήταν και πάλι αυτοί που μπήκαν πιο δυνατά στο παιχνίδι και μέχρι το 60' έλεγχαν τον ρυθμό του. Η πίεσή τους,ωστόσο,δεν απέφερε καρπούς αφού στην τελική προσπάθεια τα χαλούσαν. Για παράδειγμα,παρά το ότι η μπάλα στο 57' και στο 59' βρήκε σε πλεονεκτική θέση τον Αλμέιδα ο επιθετικός της Μπεσίκτας ήταν αδύνατο να σκοράρει δοκιμάζοντας σουτ από τα αριστερά της μεγάλης περιοχής,όπως και χρειάστηκε να κάνει. Οι πάσες που επιζητάει ο Αλμέιδα,με βάση το στυλ του,δεν ήρθαν και αντικαταστάθηκε στο 81' με τον Ολιβέιρα. Αναμφίβολα,θα ήταν πιο πρακτικό να αρχίσει ο δεύτερος στην θέση του επιθετικού ανοίγοντας με το παιχνίδι του κενούς χώρους στους συμπαίκτες του και κρατώντας μπάλα. Ο Αλμέιδα,κάλλιστα,θα μπορούσε να περάσει στα τελευταία λεπτά του αγώνα όταν και οι εξτρέμς θα επιχειρούσαν πιο πολύ σέντρες στα αντίπαλα καρέ,στοιχείο που συμβαδίζει με τον τρόπο παιχνιδιού του. Από το 60' μέχρι το 90',οι φούριας ρόχας επέβαλλαν τον ρυθμό τους σε ένα χρονικό σημείο που οι Πορτογάλοι δεν ήθελαν να ξοδέψουν άλλες δυνάμεις και περιορίζονταν αποκλειστικά στις αντεπιθέσεις. Έτσι,έλαβε χώρα και η σημαντικότερη φάση στο δεύτερο μισό όταν η πλευρά του Πάουλο Μπέντο πέρασε αστραπιαία το κέντρο,μετά από κακό χτύπημα φάουλ του Αλόνσο. Ο Μεϊρέλες μεταβίβασε την μπάλα την σωστή στιγμή στον Ρονάλντο που είχε την ευκαιρία να κλειδώσει την νίκη,όμως,το σουτ του έφυγε απελπιστικά άουτ.

Η Ισπανία στην παράταση είχε τον πρώτο λόγο και έπαιζε στο μισό γήπεδο την αντίπαλό της. Η Πορτογαλία,σαφώς,είχε ξεμείνει από αντοχή και,κυρίως, απομάκρυνε για 30 λεπτά την μπάλα μη έχοντας άλλη επιλογή πέρα από τα πέναλτι. Η ομάδα του Ντελ Μπόσκε δεν ρίσκαρε για να χτυπήσει το ματς και διαδραμάτισε βαρυσήμαντο ρόλο το γεγονός ότι είχε κάνει και τις τρεις αλλαγές πριν την λήξη της κανονικής διάρκειας. Στο 103' πραγματοποιήθηκε και η πιο απειλητική φάση του ματς όταν ο Ινιέστα από την καρδία της άμυνας δεν κατόρθωσε να νικήσει τον Ρουί Πατρίσιο. Καταπληκτική προσπάθεια και πάσα είχε κάνει προηγουμένως ο Πέδρο που αναστάτωσε τους προσωπικούς αντιπάλους του με τις τρίπλες του. Το 0-0 παρέμεινε μέχρι το 120' και όλα θα λυνόντουσαν στα πέναλτι. Οι παίχτες που ευστόχησαν ήταν οι: Ινιέστα,Πέπε,Πικέ,Νάνι,Ράμος και Φάμπρεγας. Οι ποδοσφαιριστές που δεν βρήκαν δίχτυα ήταν οι: Αλόνσο,Μοουτίνιο και Άλβες. Η Ισπανία κέρδισε,έτσι,το ένα από τα δύο εισιτήρια για τον τελικό και πλέον μένει να δούμε αν θα σπάσει το ρεκόρ. Θα είναι το πρώτο ομοσπονδιακό συγκρότημα που θα έχει κατακτήσει τρεις συνεχόμενους  τίτλους, σε περίπτωση που σηκώσει στον αέρα το τρόπαιο του Euro 2012. Περιμένει να μάθει τον αντίπαλο της ο οποίος θα είναι η Ιταλία ή η Γερμανία,και μετά το Euro 2008 και το Παγκόσμιο Κύπελλο 2010 θα παλέψει για έναν ακόμη στο Κίεβο.

Από την Ισπανία,σίγουρα, ξεχώρισαν δύο παίχτες που την επόμενη αγωνιστική περίοδο,κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι και συμπαίκτες. Ο Ζόρντι Άλμπα,που πρέπει να θεωρείται πρώην παίκτης της Βαλένθια και νυν της Μπαρτσελόνα,ήταν εκπληκτικός όπως και στο ματς με την Γαλλία. Τρομερές κούρσες σε όλη την αριστερή πτέρυγα και μεγάλο πάθος στα μαρκαρίσματα επέδειξε ο νεαρός αριστερός μπακ. Με άλλα λόγια,προκάλεσε προβλήματα τόσο στον Νάνι όσο και στον Περέιρα. Ο Ινιέστα ξανά αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους στο γήπεδο και παρουσιάζει με την απόδοσή του σταθερότητα. Αναντικατάστατο εργαλείο στην φαρέτρα του Ντελ Μπόσκε που από την αρχή του Euro, σε κάθε του εμφάνιση, προκαλεί τον θαυμασμό των φιλάθλων. Ήταν ο παίχτης, που για άλλη μια φορά, έπαιρνε την πάσα από τον Τσάβι,έτρεχε αρκετά μέτρα και έφερνε κοντά τους συμπαίκτες του στην αντίπαλη άμυνα. Ο Σίλβα δεν πήρε πρωτοβουλίες και από την δεξιά πτέρυγα πονούσε η Ισπανία. Παράλληλα,αυτό δεν βοήθησε και τον Νεγρέδο που περίμενε την κάθετη πάσα του Σίλβα η οποία δεν ήρθε ποτέ. Και οι δύο αντικαταστάθηκαν με τους Πέδρο και Φάμπρεγας,αντίστοιχα. Από την άλλη πλευρά,ο Πέπε ήταν ο κορυφαίος του ματς και με τον Μπρούνο Άλβες είχαν στήσει έναν τοίχο μπροστά από το τέρμα του Ρουί Πατρίσιο. Μόνο στα πέναλτι θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση στην υπόθεση πρόκριση αφού και οι δύο αμυντικοί φαίνονταν πολύ σκληροί για να πεθάνουν. Η κοινή τους θητεία στην Πόρτο έχει μεγάλη σημασία και η χημεία μεταξύ τους είναι ολοφάνερη. Σχετικά με τον Αλμέιδα, γεννούνται ερωτηματικά με το κατά πόσο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί απογοήτευση ή θύμα της τακτικής. Τέλος,ο Ρονάλντο,με τα τέσσερα δοκάρια στην διοργάνωση(!),δεν έπαιξε τόσο καλά όσο στα ματς με την Ολλανδία και την Τσεχία,ωστόσο,οι απαιτητικοί υποστηρικτές της Πορτογαλίας έχουν ήδη αλλάξει την στάση τους απέναντι του και έχει,δίκαια,ξανακερδίσει τον σεβασμό τους.

Βολική και η ισοπαλία για τα φαβορί του ομίλου.

Το 1-1 αφήνει περισσότερο γλυκιά παρά πικρή γεύση σε Ισπανία και Ιταλία και έκαναν σημαντικό βήμα πρόκρισης για τον επόμενο γύρο. Μπορεί οι πολλές φάσεις,ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο,που δημιούργησαν οι δύο πλευρές να τις έκανε να νιώσουν αδικημένες κατά κάποιο τρόπο από το αποτέλεσμα,ωστόσο,η ισοπαλία τους εξασφάλισε σχεδόν τις δύο πρώτες θέσεις του γκρουπ. Στο πρώτο μέρος ο ρυθμός του παιχνιδιού ήταν ιδιαίτερα αργός με τα λάθη να διαδέχονται το ένα το άλλο. Η Ισπανία είχε τα ηνία του αγώνα μέχρι το 90' αφού οι αναποτελεσματικές πάσες που δοκίμαζαν συχνά οι Ιταλοί αποτελούσε βούτυρο στο ψωμί για να βγαίνουν οι φούριας ρόχας στην αντεπίθεση,στοιχείο στο οποίο στήριξαν και την τακτική τους. Το 4-6-0 που αποτύπωσε στο χορτάρι ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε ήταν ιδανικό για να περνάνε Ινιέστα και Τσάβι εύκολα το κέντρο,δύο παίχτες που είναι ταυτισμένοι με αυτό το είδος ανάπτυξης και το έδειξαν για άλλη μια φορά με την φανταστική τους εμφάνιση. Ο Τσάβι έπαιρνε την πρώτη πάσα από τους σέντερ -μπακς και ο Ινιέστα ξετύλιγε το παιχνίδι. Ο 28χρονος άσσος έγινε ο Μέσσι στον ρόλο του Μέσσι με βάση τα δεδομένα της Μπαρτσελόνα καθώς στο συγκεκριμένο ματς κρατούσε πιο πολύ μπάλα και είχε περισσότερες αρμοδιότητες πλειμέικερ από ότι συνηθίζει. Βέβαια, η υπεροχή στο κέντρο και η συντριπτική κατοχή των Ισπανών αποδυνάμωσε την ομάδα στην επίθεση όπου δεν υπήρχε ο παίχτης που θα έστελνε με άνεση την μπάλα στα δίχτυα. Ο συγκριτικά με τους συμπαίκτες του περισσότερο προωθημένος Σίλβα χαράμιζε τις ευκαιρίες αφού τόσο δημιουργικά όσο και εκτελεστικά δεν αντεπεξήλθε στις απαιτήσεις του αγώνα. Ένα πρώτο ημίχρονο που δεν θα χαρακτηριζόταν από δάφνες ποιότητας.

Μετά την 45λεπτη διακοπή η Ισπανία φαινόταν πως θα φτάσει αργά ή γρήγορα στο γκολ,όμως, οι Ιταλοί είχαν αντίθετη γνώμη. Στο 60' ο Αντόνιο ντι Νατάλε βγήκε στην πλάτη της άμυνας και μετά από μαγική ασσίστ του Αντρέα Πίρλο πέτυχε το 1-0. Όμως, οι Ιταλοί δεν εκτίμησαν το "θείο δώρο" του προβαδίσματος απέναντι στην Ισπανία και μετά από τέσσερα λεπτά ο Τσεσκ Φάμπρεγας πλήγωσε με την σειρά του τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Καταπληκτική πάσα για γκολ φτιάχτηκε μετά τον βιρτουόζο Πίρλο και από τον Σίλβα που πέρασε την μπάλα μέσα από τις "συμπληγάδες",Κιελίνι και Μπονούτσι.

Η είσοδος του Τόρρες στην συνέχεια κάλλιστα θα μπορούσε να αλλάξει την ροή του αγώνα,όμως,το άγχος πέρα από το πρόσωπό του ήταν ζωγραφισμένο και στο γήπεδο. Είναι καθαρά το θέμα ψυχολογίας που τον τραβάει πίσω με τα αγγλικά ταμπλόιντς αναμφίβολα να τον έχουν επηρεάσει.Το Euro είναι μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αντιδράσει στην παρατραβηγμένη κριτική που του ασκείται. Παρόλα αυτά,με αντίπαλο την Ιταλία σπατάλησε δύο ανεπανάληπτες ευκαιρίες.Αρχικά,δεν μπόρεσε να νικήσει σε τετ-α-τετ τον Μπουφόν και στην δεύτερη δεν αποφάσισε σωστά κάνοντας σουτ αντί να πασάρει στον αμαρκάριστο Νάβας. Τα τραγικά διωξίματα των μπακς της Ιταλίας,Μάτζιο και Τζιακερίνι,βοήθησαν ακόμα περισσότερο τους αντιπάλους τους να πλησιάσουν τα καρέ της άμυνας αλλά προς ευχαρίστησή τους το σκορ παρέμεινε 1-1 με τους Ατζούρι να πανηγυρίζουν στο τέλος το αποτέλεσμα αλλά και την συνέχιση της παράδοσης. Η νικήτρια του Euro 2006 δεν έχει ηττηθεί ουδεμία φορά από την Ισπανία σε επίσημο αγώνα,πράγμα αξιέπαινο και ξεχωριστό παράσημο στην πλούσια ιστορία της.