Γίνεται να χαραμίζεται ο Πίρλο;

Η Γιούβε μπορεί να νίκησε, ωστόσο, στο πρώτο μέρος προβλημάτισε. Ο απόλυτος πασέρ ήταν αφοπλισμένος.

Ο Κόντε προέβη σε μια ανατρεπτική κίνηση. Επιθυμία του ήταν να ξεγελάσει τον Γκαρντέ. Στην πράξη τα πράγματα δεν βγήκαν παρά την ιδέα του ιταλού προπονητή. 

Προφανώς,σκόπευε να χαλάσει το plan a ακόμη και το plan b της Λυών. Ο πρωταγωνιστής Πίρλο δεν θα μπορούσε να έχει ρόλο κομπάρσου. Παρόλα αυτά, ο Κόντε πήγε κόντρα στα προγνωστικά.

Όλο το βάρος το έριξε στον Μπονούτσι. Ο κεντρικός αμυντικός έψαχνε συνεχώς με μακρινές μπαλιές τον Οσβάλντο. Η τακτική έμπαζε νερά και το σχέδιο δεν οδηγούσε πουθενά. Ή η σέντρα δεν έφτανε στο σώμα του αργεντινού και πήγαινε άουτ ή χρειαζόταν ο Οσβάλντο να παλέψει με τα αγρίμια για να ξανακερδίσει την μπάλα. Ασέβεια στον διεθνή επιθετικό, ένα αληθινό βασανιστήριο.

Η σκέψη του Κόντε να δουλέψει και με τον Μπονούτσι στο "θέμα πάσα", δεν ήταν άσχημη. Όμως, αυτό θα έπρεπε να έχει στόχο την πρωτοτυπία. Αν ήταν να βγάζει μόνο ένας παίκτης σέντρες, ας διατηρούνταν τα δεδομένα όπως είχαν. 

Ψηφίζοντας τους φίλους μου... Κεφάλαιο: Χρυσή Μπάλα.

Ο Μπουφόν ανήκει στην πλειονότητα ή στην μειονότητα; Αξίζει να γίνεται κατά αυτό τον τρόπο η ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας ή είναι απλά μια κοροϊδία;

Ο τερματοφύλακας της Γιουβέντους δήλωσε πως θα ψηφίσει τον Πίρλο για την Χρυσή Μπάλα. Δεύτερο θα διαλέξει τον Ρονάλντο και μετά τον Μέσσι.

Προφανώς, ο Πίρλο θα πάρει αυτούς τους βαθμούς γιατί είναι συμπαίκτης του Μπουφόν στην εθνική και στην Γιουβέντους. Αλλά κάπου εκεί το σύστημα δεν τρίζει; Η νοοτροπία είναι παντελώς "χαλασμένη". 

Αν ο Μπουφόν ανήκει στην μειονότητα,πάλι είναι ζήτημα αλλά όχι γιγαντιαίο. Επίσης, σε αυτή την περίπτωση πέρα από την επίπληξη για τον λάθος τρόπο σκέψης, μπορούν να του δοθούν παράλληλα και τα εύσημα. Αυτά θα τα πάρει μόνο και μόνο γιατί ξεχωρίζει σε αυτή την μειονότητα για την ειλικρίνεια και το θάρρος του να το δηλώσει.

Βέβαια, αν την λογική του Μπουφόν την ακολουθεί η πλειονότητα η Χρυσή Μπάλα γίνεται τενεκεδένια. Δεν υπάρχει λόγος ψηφοφορίας και η διαδικασία μοιάζει σαν αυτή για το 5μελες στο σχολείο.

Ο προπονητής της ομάδας του Τορίνου, Αντόνιο Κόντε, είπε και αυτός με την σειρά του την γνώμη του αν και δεν έχει την δυνατότητα να ψηφίσει. "Είναι δύσκολο να διαλέξω ανάμεσα στον Ρονάλντο και στον Μέσσι, αλλά εγώ θα έδινα την ψήφο μου στον Πίρλο. Είναι δικός μας παίχτης".

10 πράγματα που χρειάζεται να ξέρετε για το Φιορεντίνα-Γιουβέντους.

• Οι ενδεκάδες των δύο ομάδων είναι: Φιορεντίνα (3-5-2): Βιβιάνο, Ρονκάγλια, Ροδρίγκεζ, Τόμοβιτς, Πασκουάλ, Βαλέρο, Πιζάρο, Ρόμουλο, Κουαδράδο, Γιάγιτς, Γιόβετιτς. Γιουβέντους (3-5-2): Μπουφόν, Μπαρζάλι, Μπουνούτσι, Κιελίνι, Λιχστάινερ, Βιδάλ, Πίρλο, Τζιακερίνι, Ασαμόα, Κουαλιαρέλα, Τζιοβίνκο. 
• 21000 φίλαθλοι προσήλθαν στο Αρτέμιο Φράνκι για να παρακολουθήσουν το ντέρμπι έχθρας. 
• Στα επίσημα του γηπέδου βρέθηκαν μεταξύ άλλων ο τιμωρημένος προπονητής της Γιούβε,Αντόνιο Κόντε και ο παλαίμαχος των ασπρόμαυρων,Πάβελ Νέντβεντ,που αποτελεί διοικητικό μέλος της ομάδας. 
• Ο Μπουφόν δεν χρειάστηκε να πραγματοποιήσει ούτε μία επέμβαση στο πρώτο ημίχρονο αφού η Βιόλα δεν σημείωσαν ούτε μία ευκαιρία με στόχο το πεδίο του τέρματος. 
• Πιο επικίνδυνη φάση στα πρώτα 45 λεπτά,αυτή του Γιόβετιτς που με κεφαλιά χτύπησε το οριζόντιο δοκάρι. 
• Στο δεύτερο ημίχρονο δεν έγινε καμία φάση που να ανησύχησε τους δύο γκολκίπερς,παρά μόνο μία κεφαλιά του Πασκουάλ που έφυγε αρκετά άουτ. 
• Και οι δύο πλευρές τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά παρουσίασαν πολλά κοινά στοιχεία στην τακτική. Η άμυνα ανέβαινε ψηλά στις επιθέσεις ενώ στις επιθέσεις της αντιπάλου η διπλή ζώνη είχε τον πρώτο λόγο. Οι μέσοι δεν παρέμεναν σταθεροί στη μέση του γηπέδου καθώς στις προωθήσεις ανέβαιναν κοντά στους επιθετικούς ενώ στις άμυνες πλησίαζαν πολύ κοντά στους αμυντική γραμμή. 
• Ένα ματς με τρομερή ένταση,ειδικά στο πρώτο 45λεπτο,με τους παίχτες να είναι προφανώς επηρεασμένοι από το υπόβαθρο του αγώνα. Ο διαιτητής Ταλιαβέντο πραγματοποίησε κάποια μικρολάθη,εις βάρος της Φιορεντίνα,όπως ένα οφσάιντ του Κουαλιαρέλα που δεν είδε και ένα φάουλ του Ρονκάγλια στο κέντρο που...επινόησε. 
• Μvp του αγώνα ο Φακούντο Ρονκάγλια που τροφοδοτούσε ορθά τον εξτρέμ Κουαδράδο ενώ απογοητεύσεις του αγώνα οι Πίρλο και Τζιοβίνκο. 
• Η Φιορεντίνα μετά και το τελικό 0-0,έχει να κερδίσει την Γιουβέντους στην έδρα της από το 1998! Σκόρερ του 1-0 τότε ήταν ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Η Γιουβέντους,έστω και δύσκολα, κράτησε την αήττητη πορεία που διανύει και πιο συγκεκριμένα δεν έχει χάσει για 44 συνεχόμενα παιχνίδια πρωταθλήματος. 

10 things that you need to know about Fiorentina-Juventus.

• The line-ups of the two teams are: Fiorentina (3-5-2): Viviano, Roncaglia, Rodriguez, Tomovic, Pasqual, Valero, Pizarro, Romulo, Cuadrado, Ljajic, Jovetic. Juventus (3-5-2): Buffon, Barzagli, Bonucci, Chiellini, Lichtsteiner, Vidal, Pirlo, Giaccherini, Asamoah, Quagliarella, Giovinco.
• 21000 fans attended Artemio Franchi in order to watch the derby of the two rivals.
• In the vips of the stadium were,among others,the punished manager of Juve,Antonio Conte and the veteran player of the black-whites,Pavel Nedved, who is a member of the team's administration.
• Buffon didn't need to make a save in the first half because Viola didn't make a chance on target.
• The most dangerous chance in the first 45 minutes,was that of Jovetic who hit with a header the upper post of the goal.
• In the second half any chance was made to cause fear to the two goalkeepers. Only one header of Pasqual was dangerous enough but it didn't find the target.
• The two sides presented many similararities in the tactic,theoritically and in practice. The defence was closing down in the attacks while in the attacks of the opponent the double zone plan was following by the two teams. The midfielders didn not stand in one place of the centre of the ground and in the attacks they were getting up near to the attackers while in the defence they were approaching very near  to the defensive line.
• One game with great intensity,especially in the first 45 minutes. The players were obviously effected by the background of the match. Referee Tagliavento made few small mistakes, that costed Fiorentina,like one offside of Quagliarella that he didn't notice and one foul of Roncaglia in the centre of the ground that he...invented.
• Mvp of the game was Facundo Roncaglia who was passing well the extrem Cuadrado while disappointments of the match were Pirlo and Giovinco. 
• After the final 0-0, Fiorentina has to win Juventus in its home since 1998! Scorer of the 1-0 was Gabriel Batistuta. Juventus,even in a tough way, keeps going invincible and more specifically it hasn't lost in 44 successive championship games.

Η ευγενική οικοδέσποινα Τσέλσι.

Η Μεγάλη Κυρία στέκεται αξιοπρεπώς στο Στάμφορντ Μπριτζ στο πρώτο ημίχρονο. Ενώ όλα έδειχναν πως η Γιουβέντους θα προηγούνταν στο σκορ,τελικά βρίσκεται 1 γκολ πίσω αφού ο Όσκαρ σεληνιάστηκε για 2 λεπτά και η Τσέλσι πήρε κεφάλι. Παρόλα αυτά,τον ρυθμό ελέγχει η Γιουβέντους που περνάει το κέντρο πιο πολλές φορές με αξιώσεις. Το παιχνίδι θεωρείται συναρπαστικό διότι και οι δύο πλευρές ρίχνουν το βάρος στο μεσοεπιθετικό κομμάτι με τις άμυνες να μην περιορίζονται μόνο στα αμυντικά τους καθήκοντα. Ο χρόνος είναι πολύτιμος για τους δύο κόουτς που με βάση την προσέγγισή τους προσπαθούν να πάρουν το καλύτερο δυνατό από κάθε λεπτό. Στο 31' και στο 33'(φανταστικό σε θέαμα το δεύτερο γκολ) ο 21χρονος βραζιλιάνος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με τον Μπουφόν να μην λέει ομπριγάδο... Πίρλο,Μαρκίσιο και Βούτσινιτς φαίνονται εντός κλίματος του ματς ενώ Ραμίρες και Όσκαρ παίζουν εξίσου εντυπωσιακά. Στο 38' ο Βιδάλ έφερε το ματς στο 2-1 με αποτελεσματικό μακρινό σουτ. Οι δύο ομάδες έχουν αφήσει ένα σχετικό κενό στο χώρο μπροστά από τις μεγάλες περιοχές,διάστημα του γηπέδου από το οποίο προήλθαν και τα τρία γκολ.

Η Τσέλσι μπήκε στο δεύτερο μισό νωθρή και χωρίς πάθος,πράγμα που χάρισε στην Γιουβέντους πιο εύκολα την ισοπαλία. Οι Λονδρέζοι την πάτησαν και όχι άδικα από την αντίπαλο τους αφού με την απόδοσή τους έδειχναν πως περίμεναν απλά την λήξη. Ο Κουαλιαρέλα ήταν ο δράστης ο οποίος στο 80' κλείδωσε μια ισοπαλία-χρυσάφι καθιστώντας παράλληλα και τον ίδιο χρυσή αλλαγή. Η Γιουβέντους δεν δίσταζε να προωθείται,μην έχοντας σαφώς και άλλη εναλλακτική,και τελικά κέρδισε αυτό που έψαχνε. Η διπλή ζώνη άμυνας της Τσέλσι αποδείχτηκε ασταθής και ένα τραγικό λάθος τακτικής του Τέρι έδωσε την ευκαιρία στον Κουαλιαρέλα να σκοράρει. Μέχρι και ο Τόρρες έμενε πίσω από το κέντρο όσο το ματς ήταν στο 2-1 με το πλάνο του Ντι Ματεό να θεωρείται πολύ φτηνό. Τόσο άκοπα θα διασφάλιζε μία νίκη απέναντι στην διψασμένη Γιούβε; Μπορεί οι ιταλοί να είχαν 18 μήνες να εμφανιστούν στο Τσάμπιονς Λιγκ,ωστόσο,αυτό δεν αναιρεί την δυναμικότητά τους. Η ταπεινωτική ήττα από την Μπάγιερν Μονάχου με 4-1 μοιάζει πολύ μακρινή για την Γιουβέντους,η οποία στοχεύει ψηλά. Η ομάδα του Ντι Ματέο έβγαινε μπροστά αραιά και που και κυρίως με αντεπιθέσεις από τις πτέρυγες. Επιπρόσθετα, η Τσέλσι δεν τόλμησε να ρισκάρει,πράγμα που σημαίνει ότι δεν επιχείρησε να χτυπήσει στο κεντρικό χώρο στο μισό της αντιπάλου. Απέφυγε να μπλεχτεί με ένα διάστημα στο οποίο η Γιουβέντους ποντάρει πολλά. Τόσο οι ασπρόμαυροι όσο και η εθνική Ιταλίας στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ελπίδες τους στα χαφ. Ο Πίρλο είναι ''μανούλα'' σε τέτοιο στυλ παιχνιδιού και αποτελεί τον ιθύνων νου του κέντρου. Πιο συγκεκριμένα στην Γιουβέντους, γύρω από τον πολύπειρο μέσο παίζουν τέσσερις ποδοσφαιριστές: οι Λιχστάινερ,Ασαμόα,Βιδάλ και Μαρκίσιο. 

Ο Όσκαρ δεν είχε και καμία ξεχωριστή απόδοση στο χρόνο συμμετοχής του,όμως,τα δύο γκολ του τον κατατάσσουν ως έναν από τους κορυφαίους του αγώνα. Ο τέως άσσος της Ιντερνασιονάλ πήρε την ομάδα του από το χέρι και της έδωσε ένα μεγάλο αβαντάζ και έχει τρομερό μερίδιο στην ισοπαλία. Στην άλλη άκρη,βάση εμφάνισης,βρέθηκε ο Μίκελ ο οποίος δεν είχε ιδέες στο παιχνίδι του και αντί να κοιτάζει την ανάπτυξη έπαιζε υπερβολικά αμυντικά. Ο Νιγηριανός,ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο,έπαιζε για να παίζει και το στυλ του θύμιζε ''δημόσιο υπάλληλο''. Αρτούρο Βιδάλ και Αντρέα Πίρλο βρέθηκαν σε μία αρκετά καλή μέρα,χωρίς βέβαια να προκαλέσουν και θαυμασμό. Ο δεύτερος μάλιστα σημείωσε και μία ασσίστ,στο γκολ του Κουαλιαρέλα. Ο Τζιοβίνκο ήταν απογοήτευση στο στρατόπεδο της Γιουβέντους με τον ιταλό να παίρνει πρωτοβουλίες αλλά τα περισσότερα σουτ του να φεύγουν απελπιστικά άουτ.


Τσέλσι                                                       

Cech                          
Ivanovic, Cahill, Terry, Cole 
Ramires, Mikel, Lampard
Oscar, Torres, Hazard


Γιουβέντους

Buffon
Barzagli, Bonucci, Chiellini
Lichtsteiner, Pirlo, Asamoah
Vidal, Marchisio
Giovinco, Vucinic

Η ισοπαλία των δύο ομάδων τις προσδίδει ένα ουκ ευκαταφρόνητο πλεονέκτημα για τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου. Η Σαχτάρ πάντως με την νίκη της επί της Νόρτζελαντ κρατάει τα ηνία και δεν θα παραδώσει εύκολα τα όπλα στο ζήτημα-πρόκριση.

Μα ποτέ δεν θα το ξεχάσουν... Γερμανία 1-2 Ιταλία.

Το μεγάλο φαβορί,με βάση την αγωνιστική εικόνα,Γερμανία αποκλείστηκε! Εκεί που όλα έδειχναν πως μόνο η Ισπανία θα μπορούσε να της κλέψει το τρόπαιο και πως θα είχαμε έναν τελικό ανάμεσά τους,όπως το 2008,η Ιταλία αποδείχτηκε και πάλι ο κακός δαίμονας των πάντσερ. Η Σκουάντρα Ατζούρα δεν τρομάζει κόντρα στους Γερμανούς και έχει βρει το φάρμακο για να τους αντιμετωπίζει. 4 νίκες και 4 ισοπαλίες σε 8 αγώνες διοργανώσεων μετρά,πλέον, η Ιταλία απέναντι τους και έστειλε την πολυνίκη σε ημιτελικούς Γερμανία (μόνο 2 από τις 7 φορές δεν έχει περάσει από τους 4 στον τελικό) σπίτι της. Οι τυπικά φιλοξενούμενοι είχαν χάσει για τελευταία φορά από τη Γερμανία το 1995 με 2-0,σε φιλικό αγώνα. Η σημαντική παράδοση που είχαν χτίσει οι Ατζούρι συνεχίστηκε νικώντας ξανά τους κεντροευρωπαίους που είχαν σημειώσει προηγουμένως μόνο νίκες στο Euro 2012.

Αξιομνημόνευτες διαφοροποιήσεις στο σχήμα των δύο ομάδων δεν υπήρχαν παρά μόνο στα μπακς της Ιταλίας, όπου αριστερά πέρασε ο Κιελίνι,θέση στην οποία έπαιζε συνήθως στην Φιορεντίνα,και δεξιά τοποθετήθηκε ο αριστερός μπακ της Παλέρμο,Μπαλζαρέτι. Ήταν μία αναγκαία τροποποίηση αφού ο Αμπάτε δεν ήταν 100% έτοιμος και,έτσι,ο Πραντέλι προέβη σε αυτή την κίνηση που εμπεριείχε αρκετό ρίσκο. Παράλληλα,ούτε ο Μόττα ήταν σε τέλεια φυσική κατάσταση και την παρουσία του στα χαφ καπάρωσε ο Μοντολίβο,επιλογή που ήδη έκλινε προς την πλευρά του. Στο στρατόπεδο του Λεβ,το σχήμα παρέμεινε σχετικά ίδιο με τα ματς των ομίλων και με αυτό κόντρα στην Ελλάδα και σε τακτική και σε πρόσωπα. Αναμφίβολα,ο ομοσπονδιακός τεχνικός ήταν σε μεγάλο δίλημμα για την χρησιμοποίηση ως βασικού του Γκόμεζ ή του Κλόζε,και,τελικά,προτίμησε την λύση του πρώτου.

Στο πρώτο 15λεπτο του αγώνα η Γερμανία έπαιζε μονότερμα... Δεν είχε δώσει περιθώρια στην Ιταλία να αντιδράσει και όλα έδειχναν πως η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2006 θα υποτασσόταν στον ρυθμό της αντιπάλου της. Η χρονική αυτή περίοδος του παιχνιδιού παρουσίαζε αρκετά κοινά σημεία με αυτήν του Γερμανία-Ελλάδα όπου τα πάντσερς πάλι ήθελαν να καθαρίσουν νωρίς το παιχνίδι,πριν το 20',για να μην κάνουν θρίλερ την υπόθεση-πρόκριση. Στο 6' ο Χούμελς βρέθηκε ολομόναχος μέσα στην μεγάλη περιοχή,όμως,το σουτ του απέκρουσε στο δοκάρι ο Πίρλο. Στο 12' σημειώθηκε ακόμη μία μεγάλη φάση για τους Γερμανούς μετά από λάθος έξοδο του Μπουφόν,ωστόσο,ο Μπαρζάλι ήταν εκεί για να σώσει την ομάδα του. Η Ιταλία έψαχνε τα πατήματά της ενώ η Γερμανία είχε βάλει με την σέντρα μπροστά τις μηχανές.

Ωστόσο,οι Ατζούρι χτύπησαν την αντίπαλό τους κόντρα στην ροή του αγώνα και το ψυχικό τους θάρρος που ξύπνησε τους οδήγησε στο πολυπόθητο 0-1. Όπως είχε αναφερθεί στο άρθρο του Αγγλία-Ιταλία,από το παιχνίδι εκείνο έλειψε σημαντικά το ξεπέταγμα του Κασσάνο. Τα δεδομένα,έναν αγώνα μετά,όμως,άλλαξαν!Ο Κασσάνο ζωγράφισε πάνω στο γήπεδο και βρήκε με καταπληκτική μακρινή πάσα τον Μπαλοτέλι που ξέφυγε εύκολα από το μαρκάρισμα του Μπαντστούμπερ. Κεφαλιά του άσσου της Μάντσεστερ Σίτι που δεν έδωσε ελπίδες στον Νόιερ. Η Γερμανία δεν τα παράτησε και επιδίωκε να πετύχει το γκολ της ισοφάρισης πριν το 45'. Με επιθετική ανάπτυξη,κυρίως,από την δεξιά πτέρυγα στόχος της ήταν να φτάσει στα αντίπαλα καρέ. Ένα πλάνο του Λεβ που στηρίζει πολλά στις ενέργειες του Εζίλ ο οποίος συχνά έπαιρνε την μπάλα στα δεξιά και συνέκλινε προς το κέντρο. Όποτε η μπάλα πήγαινε στα αριστερά,η Γερμανία πονούσε με τον Ποντόλσκι να είναι εκτός κλίματος και να χαλάει,επί τον πλείστον, τις φάσεις της ομάδας του. Στο 36' γράφτηκε και ο επίλογος για τα πάντσερ ύστερα από μαγική δημιουργία του Μοντολίβο που χώρισε στα δύο την αντίπαλη άμυνα. Ο Μπαλοτέλι με τρομερή ψυχραιμία έστειλε την Γερμανία στο καναβάτσο αφού πρώτα εκτέλεσε με δυνατό σουτ τον Νόιερ. Το κατακτητικό ποδόσφαιρο των Γερμανών δεν φαινόταν να πετυχαίνει απέναντι σε ένα πιο μετρημένο και ορθολογικό στυλ παιχνιδιού. Το αστραπιαίο κατέβασμα της μπάλας και οι αιφνιδιαστικές αντεπιθέσεις των Ιταλών εξέθεσαν την Γερμανία. Μπορεί το παιχνίδι της Ιταλίας να θεωρείται προβλέψιμο,με την ανάπτυξη να γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από τον άξονα,ωστόσο,αυτό είναι μόνο στα χαρτιά. Η χημεία και οι γρήγορες εναλλαγές της μπάλας από τα χαφ,Μοντολίβο,Ντε Ρόσσι και Πίρλο καθιστούν δυσχερές το έργο της αντιμετώπισής τους.

Ο Λεβ στην ανάπαυλα πραγματοποίησε τις αναμενόμενες αλλαγές περνώντας στην θέση των απογοητευτικών Γκόμεζ και Ποντόλσκι τους Κλόζε και Ρόις,αντίστοιχα. Ο Γκόμεζ ήταν πραγματικά εξαφανισμένος από το γήπεδο και,σίγουρα, κάποιος θα αναρωτιόταν αν έπαιζε ή όχι. Φαινόταν πολύ βαρύς για να προλάβει τον ρυθμό του παιχνιδιού. Ωστόσο,ούτε ο Κλόζε,σκόρερ του τρίτου γκολ με την Ελλάδα,άφησε το στίγμα του και αποτέλεσε εύκολη λεία ανάμεσα σε Μπαρζάλι και Μπουνούτσι. Πάντως,η κίνηση του Λεβ να τον χρησιμοποιήσει κρίνεται τακτικά ορθή αφού ήταν πιο ορθόδοξο να περάσει έναν επιθετικό που θα έβγαινε από τα όρια της μεγάλης περιοχής για να πάρει μπάλα,πράγμα που ταιριάζει στο στυλ του παίχτη της Λάτσιο. Από το 45' μέχρι το 60' η Γερμανία είχε οριακά την υπεροχή στο χορτάρι και πίεζε ώστε να πλησιάσει στο σκορ. Ασυνήθιστο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί,επίσης, το γεγονός ότι ο Πραντέλι έκανε και τις τρεις αλλαγές του μέχρι το 70'. Η αλλαγή του Κασάνο,σίγουρα,θεωρείται αναγκαστική και η αιτία είναι η κόπωση που ένιωθε. Τα προβλήματα υγείας που παρουσίασε ο ποδοσφαιριστής της Μίλαν μέσα στην χρονιά,χωρίς αμφιβολία,τον έχουν τραβήξει πίσω στην αντοχή. Μετά την φανταστική εκτέλεση φάουλ του Κρόος την οποία απέκρουσε εντυπωσιακά ο Μπουφόν,από τις καλύτερες αποκρούσεις της διοργάνωσης,η Ιταλία βρέθηκε ουκ ολίγες φορές μπροστά από τα καρέ του Νόιερ και η εστία του σώθηκε με θαύμα από τον διασυρμό. Ειδικά,στα τελευταία 20 λεπτά που η Γερμανία είχε περάσει κάθε δυνατό μέσο της μπροστά από το κέντρο για να κυνηγήσει το γκολ,η Ιταλία έκανε το αγαπημένο της παιχνίδι και χτυπούσε την αντίπαλο της σε χρόνο dt στις αντεπιθέσεις. Όλη η ομάδα του Πραντέλι έμενε πίσω από το κέντρο όποτε η Γερμανία προωθούταν και τις στιγμές που κέρδιζε την κατοχή χανόταν η μπάλα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις η χαμένη φάση του Μαρκίσιο στο 75' και το κακό σουτ του Ντι Νατάλε στο 82', ο οποίος καθυστέρησε υπερβολικά να αποφασίσει. Η Ιταλία είναι ''μανούλα'' σε αυτό τον τρόπο παιχνιδιού και θα μπορούσε,κάλλιστα, να δώσει διαστάσεις θριάμβου στο φτωχό σκορ 1-2. Από το 80' και μετά,οι Γερμανοί έπαιξαν φουλ-επίθεση, χωρίς πλάνα και τακτικές. Ο Λεβ,στο 71', είχε περάσει και τον Μιούλερ αντί του Μπόατενγκ και,έτσι,στο γήπεδο βρισκόντουσαν από πλευρά Γερμανίας 2 καθαρόαιμοι μέσοι,4 καθαρόαιμοι μεσοεπιθετικοί και 1 καθαρόαιμος επιθετικός. Μόνο ένας δρόμος υπήρχε για την Γερμανία και η εικόνα του Νόιερ να παίζει χαφ μετά το 88' τα λέει όλα. Έστω και με αυτό τον τρόπο,τα πάντσερ έφτασαν κοντά στην ισοφάριση καθώς στο 92' η μπάλα χτύπησε στο χέρι του Μπαλζαρέτι και ο Λανουά καταλόγισε ένα,ομολογουμένως,πολύ αυστηρό πέναλτι. Ο Εζίλ το ανέλαβε,σκόραρε αλλά ακόμα και αν ήταν ο μόνος που μπήκε στην λίστα των σκόρερς για την Γερμανία, πιο πιθανό ήταν να μπήκε μετά στην black list των υποστηρικτών της ομάδας του παρά στις καρδιές τους. Η συνολική του εμφάνιση ήταν κατώτερη των προσδοκιών σε ένα ματς που έπρεπε μαζί με τον Σβάινσταϊγκερ να πάρουν την Γερμανία στις πλάτες τους. Το άγχος κυρίευσε για δύο λεπτά την Ιταλία αλλά στο τέλος έφυγε νικήτρια από το γήπεδο. Στον τελικό θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Ισπανία και τον τίτλο θα διεκδικήσουν δύο ομάδες που προέρχονται από τον ίδιο όμιλο του Euro 2012,τον τρίτο.

Μέσα σ'άκρες κάποιος μπορεί να διακρίνει από τα λεγόμενα στο άρθρο ποιος ξεχώρισε και ποιος όχι. Γκόμεζ και Ποντόλσκι πίκραναν τους οπαδούς της Γερμανίας,για τους παραπάνω λόγους, ενώ ο Εζίλ έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα του αγώνα με το πάθος και την έξυπνη πάσα να λείπει από το παιχνίδι του. Μόνο ο Κεντίρα στάθηκε στο ύψος του αφού αντεπεξήλθε στον ρόλο του,να φέρνει την μπάλα από την άμυνα στο κέντρο,αν και το έργο του θα μπορούσε να θεωρηθεί σε αυτό το ματς σχετικά εύκολο δεδομένου ότι η Ιταλία σπάνια πίεζε σε εκείνο το μεσοδιάστημα. Ο Μπαλοτέλι,ασφαλώς,και ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής με τα δύο γκολ που σκόραρε και την συνολική του προσφορά. Εκμεταλλεύτηκε πλήρως τους κενούς χώρους που άφηνε η επιθετική Γερμανία και την έκανε να το μετανιώσει ανεπανόρθωτα. Αναστάτωσε τους Μπαντστούμπερ και Χούμελς που αδυνατούσαν να τον απομονώσουν. Ο Κασσάνο παρουσίασε στον κόσμο το ποιοτικό ρεσιτάλ του και ήταν ένας πραγματικός ''διάβολος'' στον αγώνα. Με το ''ελαφρύ'' παιχνίδι του και την γρήγορη τρίπλα του σε μικρό χώρο έκανε και αυτός με την σειρά του άνω-κάτω τους αντίπαλους αμυντικούς. ''Συμπαρουσιαστής'' στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Ιταλίας ήταν ο Πίρλο με τις πετυχημένες κοντινές του πάσες και τον οργανωτικό τρόπο σκέψης του. Σε αρκετές περιπτώσεις φαινόταν πως όσοι και να τον μάρκαραν δεν θα έχανε την μπάλα η οποία έμοιαζε να είναι κολλημένη στα πόδια του. Αναγεννημένος ο Πίρλο που πέρα από τα δημιουργικά του χαρακτηριστικά,στο Euro 2012 καλύπτει και πολλά μέτρα με την μπάλα στο γήπεδο. Συγκριτικά με τους άλλους,ο Μαρκίσιο ήταν αυτός που μπορούσε να δώσει περισσότερα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ανέβασε τον δείκτη του σκορ ψηλότερα,ενώ είχε τις ευκαιρίες.Δρούσε αρκετά επιπόλαια εντός της μεγάλης περιοχής, μέσα στην οποία έδειχνε σαστισμένος.  

Ο βασανισμός της μπάλας. Αγγλία 0-0 Ιταλία (πεν. 2-4)

Το θέαμα θυσιάστηκε στο Κίεβο με στόχο την πρόκριση. Ένα ματς που το χαρακτήρισε η σκοπιμότητα διεξήχθη ανάμεσα σε Αγγλία και Ιταλία. Δύο ομάδες που μοιάζουν στην τακτική προσπαθούσαν 120' λεπτά να βρουν την αχίλλειο πτέρνα της άλλης και το 0-0 στα πρώτα 90' αποτυπώνει πλήρως την εικόνα του παιχνιδιού. Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια,στους ομίλους,έτσι και στο συγκεκριμένο ματς Χότζον και Πραντέλι έπαιξαν μετρημένα χωρίς να ρισκάρουν και ειδικά η πλευρά των Άγγλων προτίμησε να ρίξει το βάρος στην αμυντική λειτουργία. Αν και η Ιταλία, σίγουρα, δεν είναι της άποψης πως ''η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση'',όπως παραδείγματος χάρη συμβαίνει στον τρόπο παιχνιδιού της Σουηδίας,δημιούργησε φάσεις και είχε σε αρκετές περιπτώσεις την ευκαιρία να προηγηθεί στο σκορ. Η μπάλα δεν την έκανε το χατίρι και, τελικά,η νίκη της κρίθηκε στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι. Ο Πραντέλι παρέμεινε αήττητος από την στιγμή που παρέλαβε τα ηνία της Σκουάντρα Ατζούρα (το 2010) και τα στατιστικά καταγράφουν 9 νίκες και 5 ισοπαλίες. Παράλληλα,αξίζει να σημειωθεί πως η Αγγλία έχει κερδίσει μόνο την μία από τις τελευταίες δέκα αναμετρήσεις της κόντρα στην Ιταλία,πράγμα που φέρνει τα λιοντάρια σε δύσκολη θέση. Σχετικά με το ματς που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας,η επιλογή του Χότζον να κρατήσει τον Μίλνερ ως βασικό στην δεξιά πτέρυγα προβάλλει ξεκάθαρα και τις σκέψεις του και τον αμυντικό προσανατολισμό που ήθελε να ακολουθήσει. Τσάμπερλεϊν και Γουόλκοτ έκατσαν στον πάγκο και ένας από τους δύο αναμφίβολα θα χρησιμοποιούταν στο δεύτερο μέρος για να κλέψει η Αγγλία την νίκη. Διαφοροποιήσεις στις άλλες θέσεις των δύο ομοσπονδιακών συγκροτημάτων δεν υπήρχαν παρά μόνο η αναγκαστική λύση του Πραντέλι να περάσει δίπλα στον Μπονούτσι τον Μπαρζάλι,στην θέση του τραυματία από το ματς με την Ιρλανδία Κιελίνι. H Iταλία επιθυμούσε να πάρει από νωρίς το προβάδισμα και να πιάσει στον ύπνο την αντίπαλό της αλλά το δυνατό σουτ του Ντε Ρόσσι στο 3' από τα 20 μέτρα χτύπησε στο κάθετο δοκάρι του Χαρτ. Ένα λεπτό αργότερα,ο Τζόνσον προσπάθησε να ανοίξει το σκορ αλλά ο Τζίτζι Μπουφόν έδειξε ψυχραιμία και απέκρουσε το επικίνδυνο αλλά αδύναμο σουτ του δεξιού μπακ της Λίβερπουλ. Στην συνέχεια,η Ιταλία ανέλαβε τον έλεγχο του αγώνα και με πρωτοστάτες τους Πίρλο και Μοντολίβο,στο δημιουργικό κομμάτι,προσπαθούσε να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα και να προηγηθεί πριν το 45'. Ξεχώρισε και πάλι,ειδικά στο πρώτο ημίχρονο,ο άσσος της Γιουβέντους που ήταν ο παίχτης που θα έπαιρνε την μπάλα από την άμυνα αλλά και αφού θα την μοίραζε,συνήθως,θα την ξαναέπαιρνε όταν περνούσε την γραμμή του κέντρου. Η Ιταλία στηρίζει πολλά στις εκλάμψεις και στην οργανωτική σκέψη του 32χρονου μέσου. Ο Μπαλοτέλι είχε δύο μεγάλες ευκαιρίες να πετύχει το πρώτο γκολ του ματς, όμως, στην πρώτη χρονικά περίπτωση το σουτ του σταμάτησε ο συμπαίκτης του στην Μάντσεστερ Σίτι,Τζόλεον Λέσκοτ,ενώ στην δεύτερη, την προσπάθεια του απέκρουσε σχετικά άνετα ο Τζο Χαρτ.

Τα δύο μπακς των Ατζούρι,όπως φάνηκε,Αμπάτε και Μπαλζαρέτι,μετατρέπονταν στις επιθέσεις της ομάδας τους σε εξτρέμς αποτελώντας δύο εξτρά παίκτες στην προσπάθεια για το γκολ. Ο Γουέιν Ρούνεϊ,από την άλλη,έπαιζε σε ελεύθερο ρόλο όταν η Αγγλία προωθούταν,πλησιάζοντας αρκετές φορές κοντά στα χαφ για να μαζέψει την μπάλα. Και στα δύο ημίχρονα,στοιχείο που ίσχυε και στους προηγούμενους αγώνες των λιονταριών,το σύνολο του Χότζον βασιζόταν στις αντεπιθέσεις και οι δύο φορ της,Ρούνεϊ και Γουέλμπεκ,έμεναν πίσω από την γραμμή του κέντρου όποτε η ομάδα τους αμυνόταν. Ο λόγος της προτίμησης στον Γουέλμπεκ είναι ότι ο επιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μεταβιβάζει πιο αποτελεσματικά την μπάλα όταν η Αγγλία έχει την κατοχή της και επιχειρεί να επιτεθεί, από τον παίχτη της Λίβερπουλ,Άντι Κάρολ,που κάνει αρκετά συχνά λάθος στις κοντινές πάσες. 4-13 τα σουτ μέχρι την ανάπαυλα,ωστόσο,αυτά που κατέληξαν στο τέρμα από την πλευρά των τυπικά φιλοξενούμενων ήταν, μόλις, 3.

Στο δεύτερο ημίχρονο ήμασταν στο ίδιο έργο θεατές και όλα συνηγορούσαν πως το παιχνίδι θα πάει στην παράταση και πως θα είναι το πρώτο ματς στην διοργάνωση που θα λήξει στον κανονικό χρόνο 0-0. Ο Γουόλκοτ πέρασε στον αγώνα αντί του Μίλνερ,όπως αναμενόταν,αλλά δεν είναι ''κάθε μέρα πασχαλιά'' και δεν κατάφερε ''να βγάλει το φίδι από την τρύπα''. Το τέμπο έπεσε ιδιαίτερα πολύ μετά το 70' και την Ιταλία να έχει τις περισσότερες φάσεις. Τα δεδομένα του πρώτου ημιχρόνου στους υπόλοιπους τομείς δεν άλλαξαν. Η Ιταλία προσπαθούσε να χτυπήσει με έξυπνη μπαλιά από τον άξονα ενώ η Αγγλία μετέφερε κατά βάση το παιχνίδι της στην αριστερή πτέρυγα. Γιανγκ και Τζόνσον παρουσιάστηκαν σε αυτόν τον αγώνα βελτιωμένοι συγκριτικά με εκείνους του ομίλου. Μία και μία οι μεγάλες ευκαιρίες για Ιταλία και Αγγλία. Πρωταγωνιστές τους οι Ντε Ρόσσι,που δεν μπόρεσε να να σκοράρει αμαρκάριστος και από κοντινή απόσταση στο 48',και Ρούνεϊ,που δοκίμασε ψαλιδάκι στο 93' μέσα από την καρδιά της ιταλικής άμυνας για να νικήσει τον Μπουφόν. Ο διαιτητής Προένσα περίμενε τους παίχτες να προετοιμαστούν για τα επόμενα 30 λεπτά της παράτασης. Και πάλι οι δύο ομάδες εμφανίστηκαν νωθρές και ειδικά ο Χότζον σίγουρα πιστεύει στην παροιμία ''φύλαγε τα ρούχα σου και ας έχεις τα μισά''. Το διάστημα αυτό μέχρι τα πέναλτι πέρασε και δεν ακούμπησε και όλα θα κρινόντουσαν από τα 11 βήματα. Σε εκείνο το σημείο ξύπνησαν και οι οπαδοί αφού η διαδικασία αυτή θα τους προσέφερε λίγα λεπτά αγωνίας. Εύστοχοι στα πέναλτι ήταν οι: Μπαλοτέλι,Τζέραρντ,Ρούνεϊ,Πίρλο,Γιανγκ,Νοτσερίνο και Ντιαμάντι ενώ αστόχησαν οι: Μοντολίβο,Γιανγκ και Άσλεϊ Κόουλ. Η Ιταλία άξιζε με βάση την εικόνα του αγώνα την πρόκριση αλλά κάνοντας και τον συνήγορο του διαβόλου θα ήταν μαγκιά άμα περνούσε η Αγγλία με αυτό τον τρόπο και η ευθύνη θα έπεφτε στην Σκουάντρα Ατζούρα που επί 120 λεπτά δεν μπορούσε να μετουσιώσει ένα από τα 35 συνολικά σουτ της σε γκολ. Γιατί η αμυντικογενής Τσέλσι ήταν αυτή που κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ του 2012 και όχι η Μπάγιερν που είχε την συντριπτική υπεροχή στον αγώνα...

Τζο Χαρτ και Τζόλεον Λέσκοτ άφησαν,δίκαια, τρομερές εντυπώσεις με την παρουσία τους στο ματς. Ο πρώτος ήταν εκεί όποτε έπρεπε και κράτησε με νύχια και με δόντια το 0-0 παρά τα 20 σουτ προς την εστία του που πραγματοποίησαν οι Ιταλοί. Δέχτηκε μόνο τρία γκολ στην διοργάνωση. 
Ο Λέσκοτ,επίσης,με την δύναμη και τις γρήγορες αντιδράσεις του συνέβαλε τα μέγιστα για να κρατηθεί ανέπαφη η εστία των λιονταριών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το τάκλιν του στο σουτ του Μπαλοτέλι,φάση στην οποία έδειξε ιδιαίτερο σθένος. Ο Τζέραρντ,ωστόσο,δεν βρέθηκε σε τόσο καλή μέρα και δεν πήρε την ομάδα στις πλάτες του όταν η μπάλα έκαιγε. Δεν έκανε την παραπάνω ενέργεια όταν η Αγγλία τον χρειαζόταν. Ο Πίρλο,για άλλη μια φορά,μάγεψε με τις ενέργειές του και αποτελεί καλλιτέχνη του γηπέδου. Ανοίγματα χώρων,σωστές κοντινές πάσες,πετυχημένα κατεβάσματα της μπάλας και μία κάθετη πάσα-δηλητήριο στον Μπαλοτέλι που θα μπορούσε να οδηγήσει άνετα στο 1-0,στην φάση που αναφέρθηκε προηγουμένως. Κάτι που πρέπει να σημειωθεί είναι πως από το παιχνίδι της Ιταλίας έλειπε το ξεπέταγμα του Κασάνο που ήταν μέτριος και,ορθά, αντικαταστάθηκε στο 78'. Η Ιταλία θα αντιμετωπίσει στον ημιτελικό την Γερμανία.

Σκόνταψαν οι Ατζούρι... Ιταλία 1-1 Κροατία.

Γκέλα που,λογικά, δεν θα στοιχίσει στην ομάδα του Τσέζαρε Πραντέλι,ωστόσο οι Ιταλοί χρειάζονται, πλέον, οπωσδήποτε νίκη στην τελευταία αγωνιστική με τους Ιρλανδούς για να μην μπούνε σε μπελάδες. Η ευτυχία και η υπέρμετρη χαρά που επήλθε μετά την ισοπαλία κόντρα στην Ισπανία,μόλις στο πρώτο ματς των ομίλων, ήταν ένα γεγονός που έφερε κατά κάποιον τρόπο εφησυχασμό στην ομάδα. Το θετικό σχετικά σκορ με τους φούριας ρόχας δεν εξασφάλιζε απευθείας την πρόκριση κάτι που σήμαινε δύο νίκες στην συνέχεια με την πρώτη να μην έρχεται. Μπορεί η Ιταλία να πάτησε γκάζι στο πρώτο μέρος και να προβάλλει πως θα φύγει στο τέλος με τους τρεις βαθμούς,ωστόσο,το προβάδισμα πιθανώς να την χαλάρωσε και να περίμενε,απλώς, το 90' για να πανηγυρίσει, με το παιχνίδι να έχει πολύ ψωμί ακόμα. Στο 39' ο Πίρλο άνοιξε το σκορ με μία καλλιτεχνική εκτέλεση φάουλ λίγα μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή και όλα έδειχναν πως η πλευρά του θα συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό. Αρκετές χαμένες φάσεις είχαν προηγηθεί με μεγαλύτερη την διπλή ευκαιρία που είχε ο Μαρκίσιο να σκοράρει με τον Πλετίκοσα,όμως, να του λέει <<όχι>> πεισματικά. Ο Πίρλο,πραγματικά, στο πρώτο 45λεπτο και στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου ήταν χάρμα οφθαλμών αφού ένιωθε κανείς πως όποια φορά ακουμπούσε την μπάλα θα έκανε κάτι το ασυνήθιστο,το ασυμβίβαστο. Η Σκουάντρα Ατζούρα φαινόταν πολύ σκληρή για να πεθάνει αλλά μετά την ανάπαυλα δεν παρουσιάστηκε με το αντίστοιχο πάθος και διάθεση.

Είναι άξιο απορίας το τι είπε ο Τσέζαρε Πραντέλι στα αποδυτήρια... Η Ιταλία από την ώρα που ξαναπάτησε στο γήπεδο μέχρι να δεχτεί το γκολ της ισοφάρισης έδειχνε πως δεν έχει συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο αφού σε κάποιες περιπτώσεις προσπαθούσε να κάνει καθυστερήσεις ενώ σε άλλες στόχευε να διπλασιάσει τα τέρματά της. Το γεγονός αυτό προβλημάτισε αφού η Ιταλία και η Γερμανία από άποψη τακτικής προσέγγισης μοιάζουν πιο κοντά στην κατάκτηση του τίτλου. Παρόλο που δεν παρουσιάζουν θέαμα που πολλοί φίλαθλοι επιζητούν,το σύστημα τους είναι ιδιαίτερα σφιχτό και δυσκολοκατόρθωτο για να ''χτυπηθεί''. Στην άμυνα και στην επίθεση συμβάλλουν όλοι οι παίχτες και η αντεπίθεση αποτελεί σχεδόν ξένο όρο για τις δύο πλευρές,πράγμα που σε μη αποτελεσματική επίθεση της ομάδας δεν φέρνει την άμυνά τους σε δύσκολη θέση. Και το γκολ,όπως φάνηκε, προήλθε από ατομικό λάθος στα μετόπισθεν και όχι από το σχέδιο της Ιταλίας, αφού ο Κιελίνι με κακή τοποθέτηση εξέθεσε τον Μπουφόν. Βέβαια,άξιος συγχαρητηρίων είναι και ο Μάντζουκιτς με την εκπληκτική ψυχραιμία που επέδειξε στην φάση. Σουτ που εξόντωσε τον έμπειρο τερματοφύλακα με την μπάλα να παίρνει φωτιά. Αφού χτύπησε στο δεξί δοκάρι,μπήκε στα δίχτυα με τον επιθετικό της Βόλφσμπουργκ να διαμορφώνει το 1-1 και να φτάνει τα τρία τέρματα στην διοργάνωση. Μέχρι εκείνη την στιγμή,οι Βαλκάνιοι κάτι προσπαθούσαν να κάνουν που κανένας δεν καταλάβαινε. Πολλές φορές ανέβαιναν τα μπακς,Στρίνιτς και Σέρνα,στα χαφ και εγκλωβίζονταν σχεδόν από μόνα τους με τους αντιπάλους τους να μην καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να τους αντιμετωπίσουν.Το ευμετάβλητο 1-0,παρόλα αυτά, τους έδινε το δικαίωμα να κάνουν όνειρα και τελικά κατάφεραν να ισοφαρίσουν.

Μάλιστα,δεν σταμάτησαν εκεί αφού και μετά το 72',όπου σημειώθηκε το γκολ, οι Κροάτες επιδίωκαν το δεύτερο τέρμα της νίκης με την λογική ότι στο επόμενο παιχνίδι παίζουν με την νικήτρια της διοργάνωσης του 2008,Ισπανία. Δεν τα κατάφεραν και πλέον κυνηγάνε το θαύμα. Αδιαμφισβήτητα,ο Πίρλο ήταν ο καλύτερος του αγώνα,κυρίως με την παρουσία του στο πρώτο μισό,αλλά και ο Μόντριτς,από την άλλη, αποτέλεσε βαρυσήμαντο όπλο στην φαρέτρα του Μπίλιτς και συνέβαλλε αποφασιστικά στην ανατροπή του αποτελέσματος. Πανταχού παρών ο μέσος της Τόττεναμ που έκοβε και έραβε στον χώρο του κέντρου. Ο Μάντζουκιτς αποτέλεσε,επίσης,κρίκο των Κροατών που έκρινε το ματς αφού γέμιζε την αντίπαλη περιοχή και με το γκολ του θέτει την ομάδα του υποψήφια στο παιχνίδι της πρόκρισης.

Βολική και η ισοπαλία για τα φαβορί του ομίλου.

Το 1-1 αφήνει περισσότερο γλυκιά παρά πικρή γεύση σε Ισπανία και Ιταλία και έκαναν σημαντικό βήμα πρόκρισης για τον επόμενο γύρο. Μπορεί οι πολλές φάσεις,ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο,που δημιούργησαν οι δύο πλευρές να τις έκανε να νιώσουν αδικημένες κατά κάποιο τρόπο από το αποτέλεσμα,ωστόσο,η ισοπαλία τους εξασφάλισε σχεδόν τις δύο πρώτες θέσεις του γκρουπ. Στο πρώτο μέρος ο ρυθμός του παιχνιδιού ήταν ιδιαίτερα αργός με τα λάθη να διαδέχονται το ένα το άλλο. Η Ισπανία είχε τα ηνία του αγώνα μέχρι το 90' αφού οι αναποτελεσματικές πάσες που δοκίμαζαν συχνά οι Ιταλοί αποτελούσε βούτυρο στο ψωμί για να βγαίνουν οι φούριας ρόχας στην αντεπίθεση,στοιχείο στο οποίο στήριξαν και την τακτική τους. Το 4-6-0 που αποτύπωσε στο χορτάρι ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε ήταν ιδανικό για να περνάνε Ινιέστα και Τσάβι εύκολα το κέντρο,δύο παίχτες που είναι ταυτισμένοι με αυτό το είδος ανάπτυξης και το έδειξαν για άλλη μια φορά με την φανταστική τους εμφάνιση. Ο Τσάβι έπαιρνε την πρώτη πάσα από τους σέντερ -μπακς και ο Ινιέστα ξετύλιγε το παιχνίδι. Ο 28χρονος άσσος έγινε ο Μέσσι στον ρόλο του Μέσσι με βάση τα δεδομένα της Μπαρτσελόνα καθώς στο συγκεκριμένο ματς κρατούσε πιο πολύ μπάλα και είχε περισσότερες αρμοδιότητες πλειμέικερ από ότι συνηθίζει. Βέβαια, η υπεροχή στο κέντρο και η συντριπτική κατοχή των Ισπανών αποδυνάμωσε την ομάδα στην επίθεση όπου δεν υπήρχε ο παίχτης που θα έστελνε με άνεση την μπάλα στα δίχτυα. Ο συγκριτικά με τους συμπαίκτες του περισσότερο προωθημένος Σίλβα χαράμιζε τις ευκαιρίες αφού τόσο δημιουργικά όσο και εκτελεστικά δεν αντεπεξήλθε στις απαιτήσεις του αγώνα. Ένα πρώτο ημίχρονο που δεν θα χαρακτηριζόταν από δάφνες ποιότητας.

Μετά την 45λεπτη διακοπή η Ισπανία φαινόταν πως θα φτάσει αργά ή γρήγορα στο γκολ,όμως, οι Ιταλοί είχαν αντίθετη γνώμη. Στο 60' ο Αντόνιο ντι Νατάλε βγήκε στην πλάτη της άμυνας και μετά από μαγική ασσίστ του Αντρέα Πίρλο πέτυχε το 1-0. Όμως, οι Ιταλοί δεν εκτίμησαν το "θείο δώρο" του προβαδίσματος απέναντι στην Ισπανία και μετά από τέσσερα λεπτά ο Τσεσκ Φάμπρεγας πλήγωσε με την σειρά του τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Καταπληκτική πάσα για γκολ φτιάχτηκε μετά τον βιρτουόζο Πίρλο και από τον Σίλβα που πέρασε την μπάλα μέσα από τις "συμπληγάδες",Κιελίνι και Μπονούτσι.

Η είσοδος του Τόρρες στην συνέχεια κάλλιστα θα μπορούσε να αλλάξει την ροή του αγώνα,όμως,το άγχος πέρα από το πρόσωπό του ήταν ζωγραφισμένο και στο γήπεδο. Είναι καθαρά το θέμα ψυχολογίας που τον τραβάει πίσω με τα αγγλικά ταμπλόιντς αναμφίβολα να τον έχουν επηρεάσει.Το Euro είναι μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αντιδράσει στην παρατραβηγμένη κριτική που του ασκείται. Παρόλα αυτά,με αντίπαλο την Ιταλία σπατάλησε δύο ανεπανάληπτες ευκαιρίες.Αρχικά,δεν μπόρεσε να νικήσει σε τετ-α-τετ τον Μπουφόν και στην δεύτερη δεν αποφάσισε σωστά κάνοντας σουτ αντί να πασάρει στον αμαρκάριστο Νάβας. Τα τραγικά διωξίματα των μπακς της Ιταλίας,Μάτζιο και Τζιακερίνι,βοήθησαν ακόμα περισσότερο τους αντιπάλους τους να πλησιάσουν τα καρέ της άμυνας αλλά προς ευχαρίστησή τους το σκορ παρέμεινε 1-1 με τους Ατζούρι να πανηγυρίζουν στο τέλος το αποτέλεσμα αλλά και την συνέχιση της παράδοσης. Η νικήτρια του Euro 2006 δεν έχει ηττηθεί ουδεμία φορά από την Ισπανία σε επίσημο αγώνα,πράγμα αξιέπαινο και ξεχωριστό παράσημο στην πλούσια ιστορία της.