Khedira didn´t come through the injure, but this player yes.

In the yesterday's games, it was noted a very hard injure. That of Sami Khedira. The german will be out of play until the end of the season! Fortunately, one former merengue didn´t have the same luck.

The journalists in Spain are trying to find already the successor of Khedira in the plans of Ancelotti. However, they would possibly be searching for two players if Higuain was still a player of Real Madrid.

The match of Argentina against Ecuador made the fans of Albiceleste and Napoli worry. Higuain received a very hard knock.

The forward stayed on the ground for more than two minutes and it seemed that he pained a lot. He came out hobbling and he was very anxious about the evolution of that circumstance. Finally, the doctors found the way and then he runned a little. He managed to continue in the game. Fortunately, for Sabella!






Ο Κεντίρα δεν την γλίτωσε, αυτός όμως ναι.


Στα διεθνή φιλικά σημειώθηκε ένας σοβαρότατος τραυματισμός αυτός του Σάμουελ Κεντίρα που τον αφήνει εκτός δράσης για την επόμενη σεζόν! Ένας πρώην μερένχε πήγε να πάθει το ίδιο.

Ήδη στην Ισπανία, προσπαθούν να βρουν τον διάδοχο του Κεντίρα στο σχήμα. Αλλά, στην περίπτωση που ο Ιγουαϊν ήταν ακόμα στην Ρεάλ πιθανότατα θα έψαχναν για δύο.

Το παιχνίδι ανάμεσα στο Εκουαδόρ και στην Αργεντινή προκάλεσε γρήγορους καρδιακούς παλμούς στους οπαδούς της Αλμπισελέστε και της Νάπολι. Ο Ιγουαϊν είχε ένα πολύ δυνατό χτύπημα.

Ο επιθετικός παρέμεινε στο χορτάρι για πάνω από δύο λεπτά και φαινόταν να σφαδάζει. Βγήκε κουτσαίνοντας και είχε πολύ άγχος σχετικά με το αν μπορεί να επανέλθει στον αγώνα. Τελικά, με μπόλικο ψυκτικό από τους γιατρούς και λίγο τρέξιμο συνέχισε κανονικά. Ευτυχώς, για τον Σαμπέγια.

Θα μεγαλώσει η λίστα;

Ο Μοουρίνιο μπορεί να δήλωσε πως ελέγχει την κατάσταση, κατά την άφιξή του στην Πορτογαλία,ωστόσο,στην γείτονα χώρα έχει ξεσπάσει πόλεμος για το αν πρέπει να συνεχίσει η Ρεάλ με τον Special One στον πάγκο. ''Προσπαθώ να φτιάχνω την καλύτερη ενδεκάδα για κάθε παιχνίδι'' ήταν μεταξύ άλλων τα λόγια του,επιδιώκοντας έτσι να αποκρύψει την ένταση που επικρατεί στα αποδυτήρια των μερένχες.

4 χρόνια πέρασαν και κανένας δεν τόλμησε να αφήσει τον Ίκερ Κασίγιας στον πάγκο. Λόγω φόρμας,λόγω επιρροής στην κερκίδα; Είτε με τον έναν είτε με τον άλλο παράγοντα,ο Κασίγιας έπαιρνε κάθε βδομάδα φανέλα βασικού. Από τις 11 Μαϊου του 2008 είχε να μη συμβεί κάτι ανάλογο, σε ένα ματς Σαραγόσα 2-2 Ρεάλ Μαδρίτης. Το σύμβολο της ομάδας δημιούργησε ένα στρατόπεδο ενάντιο στις οδηγίες του Μοουρίνιο,κάτι που δεν εκτίμησε και πολύ ο Πορτογάλος. Η αιτία για την ανάδυση αυτής της υπο-ομάδας ήταν η σκληρή κριτική και όχι η υποστήριξη των ποδοσφαιριστών στις συνεντεύξεις Τύπου.

Η Ρεάλ βλέπει με τα κιάλια την πρωτοπόρο Μπάρτσα,οι φήμες οργιάζουν για προσέγγιση του Μοουρίνιο από την Παρί Σεν Ζερμαίν και έτσι έχει προκληθεί ένα...μπάχαλο στο εσωτερικό του κλαμπ. Από ότι φαίνεται ο έμπειρος προπονητής θα πεθάνει πολεμώντας και εμμένοντας στις αξίες που τον συνοδεύουν τόσα χρόνια. Θα παραμείνει μονάρχης στην ομάδα μέχρι ο Φλορεντίνο Πέρεθ σταματήσει να τον πιστεύει. Ο πρόεδρος πήρε πάντως θέση για τα γεγονότα λέγοντας: ''Η ένταση δεν είναι καλή''. Λιτός αλλά παράλληλα και πολύ ουσιαστικός.

Από την πλευρά του ο Κασίγιας μίλησε για το συμβάν όντας διπλωματικός... ''Ο Μοουρίνιο δεν μου είπε τίποτα,αλλά όπως όταν παίζεις δεν δικαιολογείται,έτσι δεν δικαιολογείται και όταν δεν παίζεις''. Επιπρόσθετα, είπε: ''με βλέπω καλά,όμως αυτός που αποφασίζει είναι ο προπονητής και πρέπει να συνεχίσω να προπονούμαι για να ξανακερδίσω την εμπιστοσύνη του''.

Η καρέκλα του Κασίγιας στην ομάδα τρίζει. Αλλά ποιοι είναι αυτοί που δεν τη γλίτωσαν από τον πρώην τεχνικό της Ίντερ; Ανατρέχοντας στην θητεία του Μοουρίνιο στους μερένχες,φαίνεται ξεκάθαρα πως ο πορτογάλος ''παίρνει κεφάλια'' όταν κάτι δεν του κάνει κλικ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σύγκρουσή του με τον Ζινεντίν Ζιντάν. Ο γάλλος σταρ είχε αναλάβει χρέη αθλητικού διευθυντή στην ομάδα αλλά ο Μοουρίνιο δεν έπαιρνε αυτά που ανέμενε από εκείνον. Στα μάτια του ο Ζιντάν ήταν ''υποτονικός'' στο έργο του. Ο τεχνικός των μερένχες έψαχνε κάποιον που ''θα την λέει'' στους κακούς διαιτητές,έψαχνε κάποιον ''χειρότερο'' από τον ίδιο. Ο Ζιντάν αποχώρησε από το πόστο του τον Ιούλιο του 2012.

Όσον αφορά την αποχώρηση Βαλντάνο,εκεί υπάρχει πιο πολύ ''ψωμί''. Ένα χρόνο και δύο μήνες νωρίτερα,ο Χόρχε Βαλντάνο άνοιξε την πόρτα της φυγής από το Σαντιάγο Μπερναμπέου. Ο Μοουρίνιο κατάφερε να κερδίσει την μάχη καταλαμβάνοντας σαν λέων ακόμα μεγαλύτερη μερίδα στην πίτα των αρμοδιοτήτων. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ είχε δηλώσει: ''Υπήρχαν δύο άτομα που γέμιζαν έναν ρόλο στο αθλητικό κομμάτι μεταξύ των οποίων δεν υπήρχε κατανόηση. Αποφεύγοντας αυτό το γεγονός δεν είναι πρακτικό για κανέναν''. Μάλιστα, ο Μοουρίνιο είχε κατηγορήσει τον Βαλντάνο για τα πολλά λεφτά που ξοδεύτηκαν για τις αγορές του Κεντίρα και του Εζίλ. Για τον Κεντίρα ο πορτογάλος ανέφερε πως: ''Δεν ήξερε πως ο Κεντίρα είναι στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του και ότι θα μπορούσε να έρθει σε μας πολύ φθηνότερα''. Ενώ για τον Εζίλ είπε: ''Ούτε ήταν γνωστό ότι ο Εζίλ είχε προβλήματα με την Βέρντερ Βρέμης. Πληρώσαμε 15 εκατομμύρια ευρώ''. Ο Βαλντάνο σε δηλώσεις του μίλησε για στρατόπεδα στην Ρεάλ,κατά την απομάκρυνσή του από την ομάδα. ''Πάντα σεβόμουν την Ρεάλ Μαδρίτης. Ποτέ δεν μετέτρεψα την ομάδα σε στρατόπεδο. Πάντα έβαζα την θέση μου ως γενικός διευθυντής μπροστά από αυτό που είμαι και πάντα απέφευγα να εμπλέκομαι σε αυτή τη μάχη''. Τα λόγια,κομμάτια...

Ανάμεσα στις απώλειες που πέρασαν στα ''ψιλά'' είναι ο γιατρός του σωματείου Ερνάντεθ και ο μάγειρας Τσέτσου. Ο πρώτος είχε συμπληρώσει 10 ολόκληρα χρόνια στο κλαμπ ενώ ο δεύτερος τέσσερα.

Μα ποτέ δεν θα το ξεχάσουν... Γερμανία 1-2 Ιταλία.

Το μεγάλο φαβορί,με βάση την αγωνιστική εικόνα,Γερμανία αποκλείστηκε! Εκεί που όλα έδειχναν πως μόνο η Ισπανία θα μπορούσε να της κλέψει το τρόπαιο και πως θα είχαμε έναν τελικό ανάμεσά τους,όπως το 2008,η Ιταλία αποδείχτηκε και πάλι ο κακός δαίμονας των πάντσερ. Η Σκουάντρα Ατζούρα δεν τρομάζει κόντρα στους Γερμανούς και έχει βρει το φάρμακο για να τους αντιμετωπίζει. 4 νίκες και 4 ισοπαλίες σε 8 αγώνες διοργανώσεων μετρά,πλέον, η Ιταλία απέναντι τους και έστειλε την πολυνίκη σε ημιτελικούς Γερμανία (μόνο 2 από τις 7 φορές δεν έχει περάσει από τους 4 στον τελικό) σπίτι της. Οι τυπικά φιλοξενούμενοι είχαν χάσει για τελευταία φορά από τη Γερμανία το 1995 με 2-0,σε φιλικό αγώνα. Η σημαντική παράδοση που είχαν χτίσει οι Ατζούρι συνεχίστηκε νικώντας ξανά τους κεντροευρωπαίους που είχαν σημειώσει προηγουμένως μόνο νίκες στο Euro 2012.

Αξιομνημόνευτες διαφοροποιήσεις στο σχήμα των δύο ομάδων δεν υπήρχαν παρά μόνο στα μπακς της Ιταλίας, όπου αριστερά πέρασε ο Κιελίνι,θέση στην οποία έπαιζε συνήθως στην Φιορεντίνα,και δεξιά τοποθετήθηκε ο αριστερός μπακ της Παλέρμο,Μπαλζαρέτι. Ήταν μία αναγκαία τροποποίηση αφού ο Αμπάτε δεν ήταν 100% έτοιμος και,έτσι,ο Πραντέλι προέβη σε αυτή την κίνηση που εμπεριείχε αρκετό ρίσκο. Παράλληλα,ούτε ο Μόττα ήταν σε τέλεια φυσική κατάσταση και την παρουσία του στα χαφ καπάρωσε ο Μοντολίβο,επιλογή που ήδη έκλινε προς την πλευρά του. Στο στρατόπεδο του Λεβ,το σχήμα παρέμεινε σχετικά ίδιο με τα ματς των ομίλων και με αυτό κόντρα στην Ελλάδα και σε τακτική και σε πρόσωπα. Αναμφίβολα,ο ομοσπονδιακός τεχνικός ήταν σε μεγάλο δίλημμα για την χρησιμοποίηση ως βασικού του Γκόμεζ ή του Κλόζε,και,τελικά,προτίμησε την λύση του πρώτου.

Στο πρώτο 15λεπτο του αγώνα η Γερμανία έπαιζε μονότερμα... Δεν είχε δώσει περιθώρια στην Ιταλία να αντιδράσει και όλα έδειχναν πως η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2006 θα υποτασσόταν στον ρυθμό της αντιπάλου της. Η χρονική αυτή περίοδος του παιχνιδιού παρουσίαζε αρκετά κοινά σημεία με αυτήν του Γερμανία-Ελλάδα όπου τα πάντσερς πάλι ήθελαν να καθαρίσουν νωρίς το παιχνίδι,πριν το 20',για να μην κάνουν θρίλερ την υπόθεση-πρόκριση. Στο 6' ο Χούμελς βρέθηκε ολομόναχος μέσα στην μεγάλη περιοχή,όμως,το σουτ του απέκρουσε στο δοκάρι ο Πίρλο. Στο 12' σημειώθηκε ακόμη μία μεγάλη φάση για τους Γερμανούς μετά από λάθος έξοδο του Μπουφόν,ωστόσο,ο Μπαρζάλι ήταν εκεί για να σώσει την ομάδα του. Η Ιταλία έψαχνε τα πατήματά της ενώ η Γερμανία είχε βάλει με την σέντρα μπροστά τις μηχανές.

Ωστόσο,οι Ατζούρι χτύπησαν την αντίπαλό τους κόντρα στην ροή του αγώνα και το ψυχικό τους θάρρος που ξύπνησε τους οδήγησε στο πολυπόθητο 0-1. Όπως είχε αναφερθεί στο άρθρο του Αγγλία-Ιταλία,από το παιχνίδι εκείνο έλειψε σημαντικά το ξεπέταγμα του Κασσάνο. Τα δεδομένα,έναν αγώνα μετά,όμως,άλλαξαν!Ο Κασσάνο ζωγράφισε πάνω στο γήπεδο και βρήκε με καταπληκτική μακρινή πάσα τον Μπαλοτέλι που ξέφυγε εύκολα από το μαρκάρισμα του Μπαντστούμπερ. Κεφαλιά του άσσου της Μάντσεστερ Σίτι που δεν έδωσε ελπίδες στον Νόιερ. Η Γερμανία δεν τα παράτησε και επιδίωκε να πετύχει το γκολ της ισοφάρισης πριν το 45'. Με επιθετική ανάπτυξη,κυρίως,από την δεξιά πτέρυγα στόχος της ήταν να φτάσει στα αντίπαλα καρέ. Ένα πλάνο του Λεβ που στηρίζει πολλά στις ενέργειες του Εζίλ ο οποίος συχνά έπαιρνε την μπάλα στα δεξιά και συνέκλινε προς το κέντρο. Όποτε η μπάλα πήγαινε στα αριστερά,η Γερμανία πονούσε με τον Ποντόλσκι να είναι εκτός κλίματος και να χαλάει,επί τον πλείστον, τις φάσεις της ομάδας του. Στο 36' γράφτηκε και ο επίλογος για τα πάντσερ ύστερα από μαγική δημιουργία του Μοντολίβο που χώρισε στα δύο την αντίπαλη άμυνα. Ο Μπαλοτέλι με τρομερή ψυχραιμία έστειλε την Γερμανία στο καναβάτσο αφού πρώτα εκτέλεσε με δυνατό σουτ τον Νόιερ. Το κατακτητικό ποδόσφαιρο των Γερμανών δεν φαινόταν να πετυχαίνει απέναντι σε ένα πιο μετρημένο και ορθολογικό στυλ παιχνιδιού. Το αστραπιαίο κατέβασμα της μπάλας και οι αιφνιδιαστικές αντεπιθέσεις των Ιταλών εξέθεσαν την Γερμανία. Μπορεί το παιχνίδι της Ιταλίας να θεωρείται προβλέψιμο,με την ανάπτυξη να γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από τον άξονα,ωστόσο,αυτό είναι μόνο στα χαρτιά. Η χημεία και οι γρήγορες εναλλαγές της μπάλας από τα χαφ,Μοντολίβο,Ντε Ρόσσι και Πίρλο καθιστούν δυσχερές το έργο της αντιμετώπισής τους.

Ο Λεβ στην ανάπαυλα πραγματοποίησε τις αναμενόμενες αλλαγές περνώντας στην θέση των απογοητευτικών Γκόμεζ και Ποντόλσκι τους Κλόζε και Ρόις,αντίστοιχα. Ο Γκόμεζ ήταν πραγματικά εξαφανισμένος από το γήπεδο και,σίγουρα, κάποιος θα αναρωτιόταν αν έπαιζε ή όχι. Φαινόταν πολύ βαρύς για να προλάβει τον ρυθμό του παιχνιδιού. Ωστόσο,ούτε ο Κλόζε,σκόρερ του τρίτου γκολ με την Ελλάδα,άφησε το στίγμα του και αποτέλεσε εύκολη λεία ανάμεσα σε Μπαρζάλι και Μπουνούτσι. Πάντως,η κίνηση του Λεβ να τον χρησιμοποιήσει κρίνεται τακτικά ορθή αφού ήταν πιο ορθόδοξο να περάσει έναν επιθετικό που θα έβγαινε από τα όρια της μεγάλης περιοχής για να πάρει μπάλα,πράγμα που ταιριάζει στο στυλ του παίχτη της Λάτσιο. Από το 45' μέχρι το 60' η Γερμανία είχε οριακά την υπεροχή στο χορτάρι και πίεζε ώστε να πλησιάσει στο σκορ. Ασυνήθιστο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί,επίσης, το γεγονός ότι ο Πραντέλι έκανε και τις τρεις αλλαγές του μέχρι το 70'. Η αλλαγή του Κασάνο,σίγουρα,θεωρείται αναγκαστική και η αιτία είναι η κόπωση που ένιωθε. Τα προβλήματα υγείας που παρουσίασε ο ποδοσφαιριστής της Μίλαν μέσα στην χρονιά,χωρίς αμφιβολία,τον έχουν τραβήξει πίσω στην αντοχή. Μετά την φανταστική εκτέλεση φάουλ του Κρόος την οποία απέκρουσε εντυπωσιακά ο Μπουφόν,από τις καλύτερες αποκρούσεις της διοργάνωσης,η Ιταλία βρέθηκε ουκ ολίγες φορές μπροστά από τα καρέ του Νόιερ και η εστία του σώθηκε με θαύμα από τον διασυρμό. Ειδικά,στα τελευταία 20 λεπτά που η Γερμανία είχε περάσει κάθε δυνατό μέσο της μπροστά από το κέντρο για να κυνηγήσει το γκολ,η Ιταλία έκανε το αγαπημένο της παιχνίδι και χτυπούσε την αντίπαλο της σε χρόνο dt στις αντεπιθέσεις. Όλη η ομάδα του Πραντέλι έμενε πίσω από το κέντρο όποτε η Γερμανία προωθούταν και τις στιγμές που κέρδιζε την κατοχή χανόταν η μπάλα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις η χαμένη φάση του Μαρκίσιο στο 75' και το κακό σουτ του Ντι Νατάλε στο 82', ο οποίος καθυστέρησε υπερβολικά να αποφασίσει. Η Ιταλία είναι ''μανούλα'' σε αυτό τον τρόπο παιχνιδιού και θα μπορούσε,κάλλιστα, να δώσει διαστάσεις θριάμβου στο φτωχό σκορ 1-2. Από το 80' και μετά,οι Γερμανοί έπαιξαν φουλ-επίθεση, χωρίς πλάνα και τακτικές. Ο Λεβ,στο 71', είχε περάσει και τον Μιούλερ αντί του Μπόατενγκ και,έτσι,στο γήπεδο βρισκόντουσαν από πλευρά Γερμανίας 2 καθαρόαιμοι μέσοι,4 καθαρόαιμοι μεσοεπιθετικοί και 1 καθαρόαιμος επιθετικός. Μόνο ένας δρόμος υπήρχε για την Γερμανία και η εικόνα του Νόιερ να παίζει χαφ μετά το 88' τα λέει όλα. Έστω και με αυτό τον τρόπο,τα πάντσερ έφτασαν κοντά στην ισοφάριση καθώς στο 92' η μπάλα χτύπησε στο χέρι του Μπαλζαρέτι και ο Λανουά καταλόγισε ένα,ομολογουμένως,πολύ αυστηρό πέναλτι. Ο Εζίλ το ανέλαβε,σκόραρε αλλά ακόμα και αν ήταν ο μόνος που μπήκε στην λίστα των σκόρερς για την Γερμανία, πιο πιθανό ήταν να μπήκε μετά στην black list των υποστηρικτών της ομάδας του παρά στις καρδιές τους. Η συνολική του εμφάνιση ήταν κατώτερη των προσδοκιών σε ένα ματς που έπρεπε μαζί με τον Σβάινσταϊγκερ να πάρουν την Γερμανία στις πλάτες τους. Το άγχος κυρίευσε για δύο λεπτά την Ιταλία αλλά στο τέλος έφυγε νικήτρια από το γήπεδο. Στον τελικό θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Ισπανία και τον τίτλο θα διεκδικήσουν δύο ομάδες που προέρχονται από τον ίδιο όμιλο του Euro 2012,τον τρίτο.

Μέσα σ'άκρες κάποιος μπορεί να διακρίνει από τα λεγόμενα στο άρθρο ποιος ξεχώρισε και ποιος όχι. Γκόμεζ και Ποντόλσκι πίκραναν τους οπαδούς της Γερμανίας,για τους παραπάνω λόγους, ενώ ο Εζίλ έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα του αγώνα με το πάθος και την έξυπνη πάσα να λείπει από το παιχνίδι του. Μόνο ο Κεντίρα στάθηκε στο ύψος του αφού αντεπεξήλθε στον ρόλο του,να φέρνει την μπάλα από την άμυνα στο κέντρο,αν και το έργο του θα μπορούσε να θεωρηθεί σε αυτό το ματς σχετικά εύκολο δεδομένου ότι η Ιταλία σπάνια πίεζε σε εκείνο το μεσοδιάστημα. Ο Μπαλοτέλι,ασφαλώς,και ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής με τα δύο γκολ που σκόραρε και την συνολική του προσφορά. Εκμεταλλεύτηκε πλήρως τους κενούς χώρους που άφηνε η επιθετική Γερμανία και την έκανε να το μετανιώσει ανεπανόρθωτα. Αναστάτωσε τους Μπαντστούμπερ και Χούμελς που αδυνατούσαν να τον απομονώσουν. Ο Κασσάνο παρουσίασε στον κόσμο το ποιοτικό ρεσιτάλ του και ήταν ένας πραγματικός ''διάβολος'' στον αγώνα. Με το ''ελαφρύ'' παιχνίδι του και την γρήγορη τρίπλα του σε μικρό χώρο έκανε και αυτός με την σειρά του άνω-κάτω τους αντίπαλους αμυντικούς. ''Συμπαρουσιαστής'' στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Ιταλίας ήταν ο Πίρλο με τις πετυχημένες κοντινές του πάσες και τον οργανωτικό τρόπο σκέψης του. Σε αρκετές περιπτώσεις φαινόταν πως όσοι και να τον μάρκαραν δεν θα έχανε την μπάλα η οποία έμοιαζε να είναι κολλημένη στα πόδια του. Αναγεννημένος ο Πίρλο που πέρα από τα δημιουργικά του χαρακτηριστικά,στο Euro 2012 καλύπτει και πολλά μέτρα με την μπάλα στο γήπεδο. Συγκριτικά με τους άλλους,ο Μαρκίσιο ήταν αυτός που μπορούσε να δώσει περισσότερα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ανέβασε τον δείκτη του σκορ ψηλότερα,ενώ είχε τις ευκαιρίες.Δρούσε αρκετά επιπόλαια εντός της μεγάλης περιοχής, μέσα στην οποία έδειχνε σαστισμένος.  

Το δυνατό σημείο που έγινε αδύναμο. Γερμανία 4-2 Ελλάδα.

Πρώτα πρώτα,θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως δεν θα το πάω το θέμα στο πολιτικό αφού όταν η ανάλυση γίνεται σε αγωνιστικό πλαίσιο,εκεί παραμένει. Όταν μιλάμε για μπάλα,μιλάμε για μπάλα και όπως είπε και ο Λεβ εκείνος εστιάζει στο ποδόσφαιρο και η Μέρκελ στην πολιτική. Συγχαρητήρια αξίζουν στην εθνική όχι τόσο για τον συγκεκριμένο αγώνα αλλά, κυρίως, για την συνολική παρουσία της και την υπέρβαση που έκανε,να περάσει δηλαδή τους ομίλους ανατρέποντας τα προγνωστικά. Το κλίμα ήταν οξυμένο τις προηγούμενες μέρες ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα,όμως,αυτό δεν φάνηκε να επηρεάζει τον ρυθμό και την εξέλιξη της αναμέτρησης. Η Γερμανία έκανε επίδειξη δύναμης απέναντι στην Ελλάδα και κατέρριψε με αυτό τον τρόπο ένα αξιοσημείωτο ρεκόρ. Συμπλήρωσε 15 συνεχόμενες νίκες σε επίσημα παιχνίδια, κάτι που είναι πρωτοφανές για εθνική ομάδα και αξίζουν να της πιστωθούν,επίσης,τα εύσημα. Επιπρόσθετα,συνέχισε την ευνοϊκή της παράδοση κόντρα στην γαλανόλευκη με τα στατιστικά να μην είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για την εθνική Ελλάδος. Πλέον,σε εννιά παιχνίδι τα πάντσερ έχουν 6 νίκες και τρεις ισοπαλίες με αντίπαλο την νικήτρια του Euro 2004.  Οι υποστηρικτές της Ελλάδας,από την άλλη,χρειάζεται να είναι απόλυτα ευχαριστημένοι με τα κατορθώματα της χώρας που χειροκροτούν αφού μέσα σε 8 χρόνια η εθνική ομάδα ανέβασε κατακόρυφα τον πήχη,με την επιτυχία του 2004,την μία συμμετοχή σε μουντιάλ και τις δύο ακόμα συμμετοχές σε Euro. Μάλιστα,μέσα σε αυτά τα χρόνια έφτασε δύο φορές σε προημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης,πράγμα που δεν είχε καταφέρει ουδεμία φορά στην ιστορία της προηγουμένως.

Πάντως,για να κρατάμε τις προσδοκίες μας ζωντανές πρέπει να ασκούμε και την κατάλληλη και καλοπροαίρετη κριτική στην Ελλάδα η οποία στο τελευταίο της παιχνίδι στο Euro 2012 μπορούσε να τα πάει και καλύτερα. Το αβαντάζ της στα προκριματικά του τουρνουά αλλά και στους ομίλους, την πλήγωσε στο ματς κόντρα στους Γερμανούς. Αυτό δεν είναι άλλο από την συνολική αμυντική της λειτουργία. Ενώ με την Ρωσία ήταν άψογη, οι φιναλίστς του Euro 2008 έλυσαν τον γόρδιο δεσμό και την αναστάτωσαν σε αρκετές περιπτώσεις. Εκείνο το σημείο στο οποίο βασίστηκε ο Σάντος για να πάρει την νίκη κόντρα στην ρώσικη αρκούδα,αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με τους μεσοεπιθετικούς κυρίως, και τον επιθετικό της Γερμανίας. Αν και ο Λεβ παρέταξε την ομάδα του με πολλές αλλαγές,εκείνες γράπωσαν την ευκαιρία και απέδειξαν την αξία τους με τον ανταγωνισμό για μία θέση στο αρχικό σχήμα,ως συνέπεια,να κορυφώνεται. Παράλληλα,η Γερμανία έδειξε το βάθος του πάγκου της αφού όποιον και να εμπιστευτεί ο ομοσπονδιακός τεχνικός είναι έτοιμος να συνδράμει. Τα σουτ των παιχτών της στο πρώτο ημίχρονο πολλά και επικίνδυνα,με την μερίδα του λέοντος να ανήκει στον Μάρκο Ρόις. Πραγματικά,ο παίχτης αυτός απέδειξε με την εμφάνιση του,πέρα από τα στοιχεία που προέβαλλε στην Μπουντεσλίγκα,γιατί η Μπορούσσια Ντόρτμουντ δαπάνησε 18.5 εκατομμύρια ευρώ για να τον ντύσει στα κιτρινόμαυρα,ξανά. Ξανά διότι ο πρώην εξτρέμ της Γκλάντμπαχ αποτελούσε μέλος των ακαδημιών της πρωταθλήτριας Γερμανίας για 10 ολόκληρα χρόνια,την περίοδο 1996-2006,λάθος το οποίο πλήρωσε και μεταφορικά και κυριολεκτικά η νυν ομάδα του. Διαρκώς στα καρέ μας βρίσκονταν οι αντίπαλοι προωθημένοι και ήταν το πρώτο ματς στην διοργάνωση που τα δύο σέντερ-μπακς των πάντσερ περνούσαν τόσο συχνά την γραμμή του κέντρου, απομονώνοντας την απέναντι πλευρά στο μισό γήπεδο. Επιπλέον,αξίζει να τονιστεί πως ο Πορτογάλος προπονητής της Ελλάδος επιδίωξε να χτυπήσει την Γερμανία στο στοιχείο, βάση του οποίου αναπτυσσόταν στα προηγούμενα παιχνίδια,εκείνα του ομίλου. Στόχος των κεντροευρωπαίων ήταν, τις περισσότερες φορές,να χτυπάνε την αντίπαλη ομάδα παίζοντας στο διάστημα ανάμεσα στο κέντρο και στην επίθεση και όχι τόσο στις πτέρυγες. Η κάθετη πάσα θα ήταν η κίνηση που θα οδηγούσε στο γκολ και όχι οι σέντρες από τα πλάγια αφού οι Γερμανοί προσπαθούν να παίζουν στρωτό ποδόσφαιρο, κάτι που τους ταιριάζει απόλυτα. Ο Σάντος,λοιπόν,οργάνωσε το κέντρο βάζοντας μέσους που χαρακτηρίζονται,χωρίς αμφιβολία, ως αμυντικογενείς προκειμένου να πνίξει τις επιθέσεις της Γερμανίας. Το γεγονός αυτό δεν πτόησε τους παίχτες της σε καμία περίπτωση καθώς έκαναν εξίσου καλό παιχνίδι δημιουργώντας φάσεις από τις πτέρυγες. Τα χαφ,τελικά, της Ελλάδος δεν βοήθησαν και όλα έδειχναν πως το γκολ ήταν θέμα χρόνου. 

Στο 39' το σουτ του Λαμ,που είχε διεισδύσει, πήρε τρομερή τροχιά και κατέληξε στα δίχτυα του Σιφάκη. Ολόιδιο γκολ με αυτό που πέτυχε ο αρχηγός της ομάδας στο εναρκτήριο παιχνίδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006,Γερμανία-Κόστα Ρίκα. Η Ελλάδα θα επιθυμούσε το 0-0 πριν την ανάπαυλα,ωστόσο,η εικόνα του παιχνιδιού δεν συνηγορούσε σε αυτό αφού Ρόις,Σούρλε και Κεντίρα,κατά βάση,είχαν αρκετές ευκαιρίες να ανεβάσουν το σκορ υπέρ τους, σε υψηλά επίπεδα. Αν και η επιθετικότητα των Γερμανών ήταν εμφανής,ο καθαρόαιμος φορ της, Κλόζε,έδειχνε να βρίσκεται εκτός παιχνιδιού και να ψάχνει τα πατήματά του. Τέλος,χρειάζεται να ειπωθεί ένα πράγμα που δεν αποτελεί άλλοθι αλλά θεωρείται ανεπίτρεπτο. Η περιοχή τόσο μπροστά από το τέρμα του Σιφάκη όσο και από το τέρμα του Νόιερ έμοιαζε με ''αγρόκτημα για να φυτέψουμε πατάτες''. Οι λακκούβες μόνο προβλήματα δημιουργούσαν στους δύο τερματοφύλακες και ήταν ανάγκη προ-αγώνα να έχει λυθεί το ζήτημα.

Μετά το 45',η Ελλάδα ήταν υποχρεωμένη να καλύψει τις ζημιές που άφησε το πρώτο μέρος. Έπρεπε, πάση θυσία, να περάσει το κέντρο και να κοιτάξει κατάματα τα αντίπαλα γκολποστ. Το πέρασμα του Γκέκα στον αγώνα ανέβασε το τέμπο της γαλανόλευκης και συνέβαλλε με την παρουσία του καθοριστικά στην εξέλιξη του ματς. Το γκολ της εθνικής στο 55',ξεκίνησε ουσιαστικά από τα δικά του πόδια. Αρχικά,βρήκε με πάσα τον Σαλπιγγίδη ο οποίος στο σωστό timing πάσαρε στον Σαμαρά που από κοντινή απόσταση πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης. Καταπληκτική κίνηση από τον άσσο της Σέλτικ που ξέφυγε από τα μαρκαρίσματα και ''μύρισε'' την εξέλιξη της φάσης. Ενέργεια για σεμινάριο από τον σκόρερ της Ελλάδος. Τα πράγματα έδειχναν ευοίωνα για τους τυπικά φιλοξενούμενους αφού με το αναζωπυρωμένο πάθος, σύμμαχο, η ανατροπή των δεδομένων δεν φαινόταν απίθανη, που ήταν και η κρυφή επιθυμία των ελλήνων φιλάθλων. Ωστόσο,το όνειρο δεν κράτησε πολύ αφού οι Γερμανοί ζήτησαν την εκδίκηση και την πήραν με εμφατικό τρόπο. Στο 61', ο Κεντίρα,μετά από μακρινή σέντρα του Μπόατενγκ, βρέθηκε στην καρδιά της ελληνικής άμυνας και με εξαιρετικό μονοκόμματο σουτ έγραψε το 2-1. Κακό και αναποτελεσματικό μαρκάρισμα από τον Μανιάτη που έχασε τον γερμανό αμυντικό μέσο(με καταγωγή από την Τυνησία) ο οποίος δεν συγχώρεσε. Παρόλα αυτά,το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι η Ελλάδα κατόρθωσε να δεχτεί γκολ από έναν παίχτη που σε δύο χρόνια στην Ρεάλ Μαδρίτης έχει σκοράρει μόλις δύο γκολ ενώ σε τρία χρόνια με την εθνική Γερμανίας άλλα δύο τέρματα,πράγμα που δείχνει πως το σκοράρισμα δεν είναι το φόρτε του.

Στο 68' ήρθε και το 3-1 από κεφαλιά του Κλόζε και τραγικό λάθος του Σιφάκη που όφειλε να ελέγξει την φάση. Η έξοδος του τερματοφύλακα του Άρη ήταν ένα προσωπικό δώρο του παίχτη στον επιθετικό της Λάτσιο που πέτυχε το 64ο γκολ του με την εθνική ομάδα. Ήταν το φυσικό επακόλουθο στα πολλά άσχημα πιασίματα της μπάλας από τον κρητικό γκολκίπερ που παρουσίασε ιδιαίτερη αστάθεια και δεν εξέπεμπε σιγουριά στην άμυνα. Στο 74', η κυριαρχία των Γερμανών μεταφράστηκε ξανά σε γκολ,αυτή την φορά από τον Ρόις που σίγουρα άξιζε τέτοιου είδους επιβράβευση για την εμφάνισή του. Ο Εζίλ πάσαρε στον Κλόζε,εκείνος βγήκε στην πλάτη της άμυνας,σούταρε,όμως ο Σιφάκης είπε σε πρώτη φάση ''όχι''. Το ριμπάουντ,ωστόσο,το πήρε ο νεαρός μεσοεπιθετικός που το δυνατό του σουτ χτύπησε το οριζόντιο δοκάρι και στην συνέχεια κατέληξε μέσα στο τέρμα. Μαγική εμφάνιση των Γερμανών και τα τέσσερα γκολ που σημείωσαν ήταν λίγα για αυτά που απέδωσαν. Η κατοχή ήταν συντριπτικά με το μέρος τους (66%) ενώ επιχείρησαν και 24 σουτ,απειλώντας,όπως φαίνεται,κατά βούληση την αντίπαλη εστία. Το δεύτερο γκολ της τιμής για την Ελλάδα ήρθε στο 89' μετά από χτύπημα πέναλτι του Σαλπιγγίδη. Για να σφυρίξει,βέβαια,ο Σκόμινα  την εσχάτη των ποινών πρώτα ο Μπόατενγκ έκανε χέρι ύστερα από επιχειρούμενη πάσα του Φωτάκη. 4-2 το τελικό σκορ το οποίο άφησε γλυκόπικρες εντυπώσεις και στις δύο πλευρές.

Μόνο ένας παίχτης διασώθηκε από ελληνικής πλευράς και αυτός είναι ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης. 1 γκολ και μία ασσίστ για τον άσσο του Πάοκ που όσες φορές ακούμπησε την μπάλα την χειρίστηκε ώριμα χωρίς επιπολαιότητα. Γνώριζε ότι έπρεπε να εκμεταλλευτεί και την μισή ευκαιρία που θα του δινόταν και για να το πούμε λαϊκά,''έβγαλε από την μύγα ξύγκι''. Έπεισε με την απόδοσή του ενώ,αντίθετα,ο Σιφάκης ήταν η μεγαλύτερη απογοήτευση στην ομάδα του Σάντος,για τους λόγους που αναφέρθηκαν νωρίτερα. Ο Νίνης,για άλλο ένα ματς στο Euro 2012,ήταν εκτός τόπου και χρόνου και το ρίσκο του Σάντος να τον χρησιμοποιήσει, απέτυχε. Λίγες διεκδικήσεις της μπάλας από μέρους του και άστοχες οι μεταβιβάσεις της μπάλας τις λίγες φορές που την είχε στα πόδια του. Μόνο ένα σχετικά επικίνδυνο σουτ που δοκίμασε περιλαμβάνεται στα θετικά στοιχεία της συμμετοχής του. Στους νικητές του ματς,οι πρωταγωνιστές ήταν πολλοί και δύσκολα διακρίνεις κάποιον.

Αναμφίβολα,πάντως,ο Σάμι Κεντίρα τράβηξε τα βλέμματα με το μεστό παιχνίδι του. Προέβαλλε πέρα από το αμυντικό του χάρισμα,το οποίο είναι αναγνωρισμένο, και τεράστια ποιότητα όταν περνούσε το κέντρο. Σωστές τοποθετήσεις,εύστοχα σουτ και ένα βαρυσήμαντο γκολ για τον 25χρονο ποδοσφαιριστή. Επίσης,ο Σβάινσταϊγκερ ήταν και πάλι αυτός που η Γερμανία χρειάζεται. Η πλειονότητα των προσπαθειών του για πάσα ήταν άκρως επιτυχής και το μυαλωμένο παιχνίδι του στο κέντρο είναι καταλυτικής σημασίας για την απόδοση της ομάδας του συνολικά. Παίχτης-βαρόμετρο ο μέσος της Μπάγιερν Μονάχου. Συνάμα, ο Ρόις,σίγουρα, συγκαταλέγεται στους κορυφαίους του αγώνα αφού με την εκρηκτικότητα του διέσπασε ουκ ολίγες φορές την ελληνική άμυνα. Ήταν μέσα στις φάσεις και σκόραρε και το τέταρτο γκολ της Γερμανίας. Τα πάντσερ θα βρουν στον δρόμο τους για τον τελικό ή την Αγγλία ή την Ιταλία και όποιο και αν είναι το οριστικό ζευγάρι αναμένεται ένα παιχνίδι που θα κόψει την ανάσα.