Τραγική η Ιρλανδία... Ισπανία 4-0 Ιρλανδία.

Μοναδικός επιζώντας από το καράβι που βούλιαζε ήταν ο τερματοφύλακας-φύλακας άγγελος των πράσινων Σέι Γκίβεν. Ένα τοίχος στήθηκε μπροστά στα γκολποστ των βρετανών που έσωσε την ομάδα του από πρωτοφανή διασυρμό. Κάθε φορά που ακουμπούσαν την μπάλα οι Ισπανοί την έβλεπαν σαν ευκαιρία για γκολ,και αυτές οι περιπτώσεις έκαναν τους στατιστικολόγους να χάσουν το μέτρημα (27-6 σουτ,75%-25% κατοχή της μπάλας για Ισπανούς και Ιρλανδούς,αντίστοιχα). Βρήκε και τα έκανε η Ισπανία που δεν έδειξε οίκτο σε μια ομάδα που πονούσε σε όλες τις γραμμές εκτός από την θέση κάτω από τα δοκάρια. Απογοητευτικός κυρίως αποδείχτηκε ο Ρίτσαρντ Νταν,ένας αμυντικός που έχει γράψει την δική του ιστορία στα αγγλικά γήπεδα,αφού οι κινήσεις του και τα διωξίματά του από την άμυνα ήταν πολύ αργά και αβέβαια. Και να μην κατέληγε γκολ η φάση,η μπάλα πάλι θα κατέληγε στα πόδια των Ισπανών και ''φτου από την αρχή''. Μέσα σε όλες τις αποκρούσεις που πραγματοποίησε ο Γκίβεν περιλαμβάνεται,πιθανώς, και η καλύτερη της διοργάνωσης αφού με το ένα χέρι κατόρθωσε να αποκρούσει σουτ που ήταν συστημένο για τα δίχτυα. Το 1-0 δεν αποτυπώνει σε καμία περίπτωση την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου αφού το πάθος μπορεί να περισσεύει από τους Ιρλανδούς,όμως,η ανάπτυξή τους μπάζει από όλες τις πλευρές. Στα πρώτα 33 λεπτά η Ισπανία,μάλιστα, είχε κάνει 281 σωστές πάσες ενώ η Ιρλανδία 94. Ο Τόρρες ήταν ο δράστης στο 4',στο πρώτο γκολ των ιβήρων,το οποίο δεν αρκούσε στους Ισπανούς οι οποίοι σε κάποιες φάσεις έδειχναν νευρικοί και απαιτούσαν από τους εαυτούς τους να αυξήσουν το σκορ.

Το δύσκολο έργο στην διακοπή,αναμφίβολα, το έφερε στις πλάτες του ο Τζιοβάννι Τραπαττόνι. Από την μία πλευρά,άμα έπαιζε φουλ-αμυντικά θα γλίτωνε την συντριβή ενώ από την άλλη θα είχε ως αντιμέτωπο τον διεθνή τύπο που θα του πίστωνε ατολμία και φόβο. Τελικά, ο προσανατολισμός που διάλεξε έμοιαζε περισσότερο επιθετικός αφού στόχος του ιταλού προπονητή ήταν,τουλάχιστον,να πλησιάσει το γκολ της τιμής. Η επιλογή του αυτή τον εξέθεσε καθώς και στο δεύτερο μέρος η Ιρλανδία δεν μπόρεσε να κοιτάξει επουδενί στα μάτια την αντίπαλο της η οποία είχε άγριες διαθέσεις. Η ''αγριότητα'' των φούριας ρόχας φάνηκε και στο 49',70' και 83' όπου Σίλβα,Τόρρες και Φάμπρεγας,αντίστοιχα, βρήκαν τον δρόμο προς τα δίχτυα. Ακόμα και το 4-0 έδειχνε φτωχό ως επιβράβευση από την μία για τους νικητές και ως τιμωρία από την άλλη για τους ηττημένους που θεωρούσαν χαμένο το παιχνίδι πριν καν αρχίσει. Η απώλεια των τριών ή έστω του ενός βαθμού κόντρα στην Κροατία αποτέλεσε για τους πράσινους το game over στην διοργάνωση.

Ο νόμος του ισχυρού επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά αφού οι ακριβοπληρωμένοι και κομμάτια της αφρόκρεμας του παγκοσμίου ποδοσφαίρου παίχτες της Ισπανίας βρήκαν απέναντι τους μια ομάδα όπου παραδείγματος χάρη,όπως προαναφέρθηκε και στο σχετικό με το Κροατία-Ιρλανδία άρθρο,τρεις παίχτες δεν έχουν συμβόλαιο με ομάδα. Το γαλατικό χωριό δεν νίκησε τους Ρωμαίους και έκπληξη δεν σημειώθηκε. Ο Τόρρες ήταν σε μεγάλα κέφια και τα δύο γκολ του άξιζαν για να ανεβεί το ηθικό του. Πολλοί ξεγελιούνται από την άδικη κριτική των βρετανικών ΜΜΕ αφού η αναγέννηση του ισπανού επιθετικού δεν έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο ματς αλλά είχε ήδη αρχίσει από τον εκτός έδρας αγώνα της Τσέλσι με την Μπενφίκα για τους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ,παιχνίδι το οποίο έληξε 0-1.

Ανάμεσα σε μία Ισπανία που εξαφάνιζε την μπάλα είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ποιοι παίχτες έκαναν το ''μπαμ'' περισσότερο από τους άλλους. Πάντως,στους κορυφαίους σίγουρα περιλαμβάνεται ο Νταβίντ Σίλβα,που ενώ έκανε στο πρώτο μέρος κάποιες επιπόλαιες πάσες,πέτυχε ένα γκολ και σημείωσε δύο ασσίστς. Για τους Ιρλανδούς,ο Ρόμπι Κιν αποτελεί έναν θρύλο και δίκαια φοράει το περιβραχιόνιο του αρχηγού καθώς όταν οι υπόλοιποι παίχτες άρχισαν να τα παρατάνε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της χώρας ήταν ακόμα εκεί για να πολεμήσει.

Σκόνταψαν οι Ατζούρι... Ιταλία 1-1 Κροατία.

Γκέλα που,λογικά, δεν θα στοιχίσει στην ομάδα του Τσέζαρε Πραντέλι,ωστόσο οι Ιταλοί χρειάζονται, πλέον, οπωσδήποτε νίκη στην τελευταία αγωνιστική με τους Ιρλανδούς για να μην μπούνε σε μπελάδες. Η ευτυχία και η υπέρμετρη χαρά που επήλθε μετά την ισοπαλία κόντρα στην Ισπανία,μόλις στο πρώτο ματς των ομίλων, ήταν ένα γεγονός που έφερε κατά κάποιον τρόπο εφησυχασμό στην ομάδα. Το θετικό σχετικά σκορ με τους φούριας ρόχας δεν εξασφάλιζε απευθείας την πρόκριση κάτι που σήμαινε δύο νίκες στην συνέχεια με την πρώτη να μην έρχεται. Μπορεί η Ιταλία να πάτησε γκάζι στο πρώτο μέρος και να προβάλλει πως θα φύγει στο τέλος με τους τρεις βαθμούς,ωστόσο,το προβάδισμα πιθανώς να την χαλάρωσε και να περίμενε,απλώς, το 90' για να πανηγυρίσει, με το παιχνίδι να έχει πολύ ψωμί ακόμα. Στο 39' ο Πίρλο άνοιξε το σκορ με μία καλλιτεχνική εκτέλεση φάουλ λίγα μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή και όλα έδειχναν πως η πλευρά του θα συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό. Αρκετές χαμένες φάσεις είχαν προηγηθεί με μεγαλύτερη την διπλή ευκαιρία που είχε ο Μαρκίσιο να σκοράρει με τον Πλετίκοσα,όμως, να του λέει <<όχι>> πεισματικά. Ο Πίρλο,πραγματικά, στο πρώτο 45λεπτο και στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου ήταν χάρμα οφθαλμών αφού ένιωθε κανείς πως όποια φορά ακουμπούσε την μπάλα θα έκανε κάτι το ασυνήθιστο,το ασυμβίβαστο. Η Σκουάντρα Ατζούρα φαινόταν πολύ σκληρή για να πεθάνει αλλά μετά την ανάπαυλα δεν παρουσιάστηκε με το αντίστοιχο πάθος και διάθεση.

Είναι άξιο απορίας το τι είπε ο Τσέζαρε Πραντέλι στα αποδυτήρια... Η Ιταλία από την ώρα που ξαναπάτησε στο γήπεδο μέχρι να δεχτεί το γκολ της ισοφάρισης έδειχνε πως δεν έχει συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο αφού σε κάποιες περιπτώσεις προσπαθούσε να κάνει καθυστερήσεις ενώ σε άλλες στόχευε να διπλασιάσει τα τέρματά της. Το γεγονός αυτό προβλημάτισε αφού η Ιταλία και η Γερμανία από άποψη τακτικής προσέγγισης μοιάζουν πιο κοντά στην κατάκτηση του τίτλου. Παρόλο που δεν παρουσιάζουν θέαμα που πολλοί φίλαθλοι επιζητούν,το σύστημα τους είναι ιδιαίτερα σφιχτό και δυσκολοκατόρθωτο για να ''χτυπηθεί''. Στην άμυνα και στην επίθεση συμβάλλουν όλοι οι παίχτες και η αντεπίθεση αποτελεί σχεδόν ξένο όρο για τις δύο πλευρές,πράγμα που σε μη αποτελεσματική επίθεση της ομάδας δεν φέρνει την άμυνά τους σε δύσκολη θέση. Και το γκολ,όπως φάνηκε, προήλθε από ατομικό λάθος στα μετόπισθεν και όχι από το σχέδιο της Ιταλίας, αφού ο Κιελίνι με κακή τοποθέτηση εξέθεσε τον Μπουφόν. Βέβαια,άξιος συγχαρητηρίων είναι και ο Μάντζουκιτς με την εκπληκτική ψυχραιμία που επέδειξε στην φάση. Σουτ που εξόντωσε τον έμπειρο τερματοφύλακα με την μπάλα να παίρνει φωτιά. Αφού χτύπησε στο δεξί δοκάρι,μπήκε στα δίχτυα με τον επιθετικό της Βόλφσμπουργκ να διαμορφώνει το 1-1 και να φτάνει τα τρία τέρματα στην διοργάνωση. Μέχρι εκείνη την στιγμή,οι Βαλκάνιοι κάτι προσπαθούσαν να κάνουν που κανένας δεν καταλάβαινε. Πολλές φορές ανέβαιναν τα μπακς,Στρίνιτς και Σέρνα,στα χαφ και εγκλωβίζονταν σχεδόν από μόνα τους με τους αντιπάλους τους να μην καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να τους αντιμετωπίσουν.Το ευμετάβλητο 1-0,παρόλα αυτά, τους έδινε το δικαίωμα να κάνουν όνειρα και τελικά κατάφεραν να ισοφαρίσουν.

Μάλιστα,δεν σταμάτησαν εκεί αφού και μετά το 72',όπου σημειώθηκε το γκολ, οι Κροάτες επιδίωκαν το δεύτερο τέρμα της νίκης με την λογική ότι στο επόμενο παιχνίδι παίζουν με την νικήτρια της διοργάνωσης του 2008,Ισπανία. Δεν τα κατάφεραν και πλέον κυνηγάνε το θαύμα. Αδιαμφισβήτητα,ο Πίρλο ήταν ο καλύτερος του αγώνα,κυρίως με την παρουσία του στο πρώτο μισό,αλλά και ο Μόντριτς,από την άλλη, αποτέλεσε βαρυσήμαντο όπλο στην φαρέτρα του Μπίλιτς και συνέβαλλε αποφασιστικά στην ανατροπή του αποτελέσματος. Πανταχού παρών ο μέσος της Τόττεναμ που έκοβε και έραβε στον χώρο του κέντρου. Ο Μάντζουκιτς αποτέλεσε,επίσης,κρίκο των Κροατών που έκρινε το ματς αφού γέμιζε την αντίπαλη περιοχή και με το γκολ του θέτει την ομάδα του υποψήφια στο παιχνίδι της πρόκρισης.