Τραγική η Ιρλανδία... Ισπανία 4-0 Ιρλανδία.

Μοναδικός επιζώντας από το καράβι που βούλιαζε ήταν ο τερματοφύλακας-φύλακας άγγελος των πράσινων Σέι Γκίβεν. Ένα τοίχος στήθηκε μπροστά στα γκολποστ των βρετανών που έσωσε την ομάδα του από πρωτοφανή διασυρμό. Κάθε φορά που ακουμπούσαν την μπάλα οι Ισπανοί την έβλεπαν σαν ευκαιρία για γκολ,και αυτές οι περιπτώσεις έκαναν τους στατιστικολόγους να χάσουν το μέτρημα (27-6 σουτ,75%-25% κατοχή της μπάλας για Ισπανούς και Ιρλανδούς,αντίστοιχα). Βρήκε και τα έκανε η Ισπανία που δεν έδειξε οίκτο σε μια ομάδα που πονούσε σε όλες τις γραμμές εκτός από την θέση κάτω από τα δοκάρια. Απογοητευτικός κυρίως αποδείχτηκε ο Ρίτσαρντ Νταν,ένας αμυντικός που έχει γράψει την δική του ιστορία στα αγγλικά γήπεδα,αφού οι κινήσεις του και τα διωξίματά του από την άμυνα ήταν πολύ αργά και αβέβαια. Και να μην κατέληγε γκολ η φάση,η μπάλα πάλι θα κατέληγε στα πόδια των Ισπανών και ''φτου από την αρχή''. Μέσα σε όλες τις αποκρούσεις που πραγματοποίησε ο Γκίβεν περιλαμβάνεται,πιθανώς, και η καλύτερη της διοργάνωσης αφού με το ένα χέρι κατόρθωσε να αποκρούσει σουτ που ήταν συστημένο για τα δίχτυα. Το 1-0 δεν αποτυπώνει σε καμία περίπτωση την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου αφού το πάθος μπορεί να περισσεύει από τους Ιρλανδούς,όμως,η ανάπτυξή τους μπάζει από όλες τις πλευρές. Στα πρώτα 33 λεπτά η Ισπανία,μάλιστα, είχε κάνει 281 σωστές πάσες ενώ η Ιρλανδία 94. Ο Τόρρες ήταν ο δράστης στο 4',στο πρώτο γκολ των ιβήρων,το οποίο δεν αρκούσε στους Ισπανούς οι οποίοι σε κάποιες φάσεις έδειχναν νευρικοί και απαιτούσαν από τους εαυτούς τους να αυξήσουν το σκορ.

Το δύσκολο έργο στην διακοπή,αναμφίβολα, το έφερε στις πλάτες του ο Τζιοβάννι Τραπαττόνι. Από την μία πλευρά,άμα έπαιζε φουλ-αμυντικά θα γλίτωνε την συντριβή ενώ από την άλλη θα είχε ως αντιμέτωπο τον διεθνή τύπο που θα του πίστωνε ατολμία και φόβο. Τελικά, ο προσανατολισμός που διάλεξε έμοιαζε περισσότερο επιθετικός αφού στόχος του ιταλού προπονητή ήταν,τουλάχιστον,να πλησιάσει το γκολ της τιμής. Η επιλογή του αυτή τον εξέθεσε καθώς και στο δεύτερο μέρος η Ιρλανδία δεν μπόρεσε να κοιτάξει επουδενί στα μάτια την αντίπαλο της η οποία είχε άγριες διαθέσεις. Η ''αγριότητα'' των φούριας ρόχας φάνηκε και στο 49',70' και 83' όπου Σίλβα,Τόρρες και Φάμπρεγας,αντίστοιχα, βρήκαν τον δρόμο προς τα δίχτυα. Ακόμα και το 4-0 έδειχνε φτωχό ως επιβράβευση από την μία για τους νικητές και ως τιμωρία από την άλλη για τους ηττημένους που θεωρούσαν χαμένο το παιχνίδι πριν καν αρχίσει. Η απώλεια των τριών ή έστω του ενός βαθμού κόντρα στην Κροατία αποτέλεσε για τους πράσινους το game over στην διοργάνωση.

Ο νόμος του ισχυρού επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά αφού οι ακριβοπληρωμένοι και κομμάτια της αφρόκρεμας του παγκοσμίου ποδοσφαίρου παίχτες της Ισπανίας βρήκαν απέναντι τους μια ομάδα όπου παραδείγματος χάρη,όπως προαναφέρθηκε και στο σχετικό με το Κροατία-Ιρλανδία άρθρο,τρεις παίχτες δεν έχουν συμβόλαιο με ομάδα. Το γαλατικό χωριό δεν νίκησε τους Ρωμαίους και έκπληξη δεν σημειώθηκε. Ο Τόρρες ήταν σε μεγάλα κέφια και τα δύο γκολ του άξιζαν για να ανεβεί το ηθικό του. Πολλοί ξεγελιούνται από την άδικη κριτική των βρετανικών ΜΜΕ αφού η αναγέννηση του ισπανού επιθετικού δεν έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο ματς αλλά είχε ήδη αρχίσει από τον εκτός έδρας αγώνα της Τσέλσι με την Μπενφίκα για τους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ,παιχνίδι το οποίο έληξε 0-1.

Ανάμεσα σε μία Ισπανία που εξαφάνιζε την μπάλα είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ποιοι παίχτες έκαναν το ''μπαμ'' περισσότερο από τους άλλους. Πάντως,στους κορυφαίους σίγουρα περιλαμβάνεται ο Νταβίντ Σίλβα,που ενώ έκανε στο πρώτο μέρος κάποιες επιπόλαιες πάσες,πέτυχε ένα γκολ και σημείωσε δύο ασσίστς. Για τους Ιρλανδούς,ο Ρόμπι Κιν αποτελεί έναν θρύλο και δίκαια φοράει το περιβραχιόνιο του αρχηγού καθώς όταν οι υπόλοιποι παίχτες άρχισαν να τα παρατάνε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της χώρας ήταν ακόμα εκεί για να πολεμήσει.

Στο καναβάτσο οι Ιρλανδοί... Ιρλανδία 1-3 Κροατία.

Οι Κροάτες πήραν μία νίκη που άξιζαν με βάση την απόδοσή τους στο Πόζναν με τον ρέφερι της αναμέτρησης ωστόσο να επισκιάζει με τις αποφάσεις του την διαφάνεια του αποτελέσματος. Οι βαλκάνιοι δεν χρειάζονταν υπέρ τους τέτοιες κρίσεις καθώς όλα έδειχναν από τα πρώτα κιόλας λεπτά πως είχαν καθαρίσει το ματς. Δύο ομάδες με πολύ φανατικούς οπαδούς σε εθνικό επίπεδο,πράγμα σπάνιο,συγκρούστηκαν στην Πολωνία με στόχο πιθανό θαύμα δηλαδή να αποκλείσουν στο τέλος μία εκ των Ισπανία και Ιταλία κερδίζοντας ένα εισιτήριο για την συνέχεια της διοργάνωσης. Το πάθος της κερκίδας μεταδόθηκε και στο χορτάρι με τους παίχτες να τα δίνουν όλα και το σκορ να αντικατοπτρίζει την εικόνα του παιχνιδιού. Το σφύριγμα της λήξης,βέβαια,έχρισε νικήτρια την ομάδα που πέρα από αποφασιστικότητα και ποδοσφαιρικό θράσος είχε και ποιότητα και αυτή που ξεχώρισε ήταν η Κροατία. Μόλις στο 3' ο Μάντζουκιτς άνοιξε το δρόμο προς τα δίχτυα με κεφαλιά που έπιασε ανυποψίαστο τον πολύπειρο Σέι Γκίβεν. Πιο εύκολα από ότι περίμεναν πήραν προβάδισμα οι Κροάτες καθώς οι σκληροτράχηλοι Ιρλανδοί δέχονται δύσκολα τέρματα. Από τη στιγμή,βέβαια,που δέχτηκαν το γκολ θα ήταν πολύ δύσκολο να ανατρέψουν την κατάσταση αφού ο Κέβιν Ντόιλ μπορεί να βγήκε πρώτος στα κερδισμένα φάουλ στα προκριματικά του Euro αλλά στο θέμα σκοράρισμα δεν θεωρείται και ο πιο αποτελεσματικός. Στο 19',ωστόσο,η πλευρά του Τζιοβάννι Τραπαττόνι ισοφάρισε μετά από έξυπνο χτύπημα φάουλ του μεσοεπιθετικού της Σπαρτάκ Μόσχας Άιντεν ΜακΓκίντι που βρήκε το κεφάλι του ΣαιντΛέτζερ. Ο 27χρονος αμυντικός κινήθηκε όμορφα στο μαρκάρισμα του Τσόρλουκα και αφού τον απέφυγε νίκησε τον Πλετίκοσα. Ο αμυντικός προσανατολισμός,όμως,που οι Ιρλανδοί συνέχισαν να ακολουθούν δεν γινόταν να τους δικαιώσει αφού οι αντίπαλοι τους φαίνονταν διψασμένοι για την νίκη και πολιορκητικοί για να σπάσουν για δεύτερη φορά τον γόρδιο δεσμό της βρετανικής άμυνας. Από το ημίωρο μέχρι το τέλος του πρώτου μέρους,Τσόρλουκα και Σίλντενφελντ είχαν ανέβει στο κέντρο με τον Μπίλιτς να διαλέγει να παίξει φουλ επιθετικό ποδόσφαιρο. Στο 43' ήρθε και το πολυπόθητο τέρμα από πλευράς Γέλαβιτς το οποίο παρόλα αυτά ήταν δώρο του διαιτητή Κουίπερς στον επιθετικό της Έβερτον. Ξεκάθαρα σε θέση οφσάιντ ο σκόρερ και σίγουρα είναι άξιο απορίας πως κατοχυρώθηκε τέτοιο γκολ.

Λίγο μετά την ανάπαυλα, ο Μάντζουκιτς διέλυσε και τα όποια όνειρα είχαν απομείνει στους πράσινους πετυχαίνοντας και άλλο τέρμα στο 48'. Η μοίρα δεν φέρθηκε σωστά στον 36χρονο Γκίβεν καθώς αφού η μπάλα χτύπησε στο δεξί δοκάρι της εστίας βρήκε μετά στο σώμα του και πέρασε την γραμμή. Έτσι,ο Μάντζουκιτς θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για το βραβείο του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης άμα πραγματοποιήσει και άλλες παρόμοιες εμφανίσεις,πράγμα που μπορεί. Στο 63',ο Κουίπερς ψαλίδισε ακόμη μια φορά τα φτερά των Ιρλανδών σε πέναλτι που δεν δόθηκε σε ανατροπή του Ρόμπι Κιν από τον Σίλντενφελντ. Παρότι οι τυπικά γηπεδούχοι δεν έκαναν fair-play στο ξεκίνημα της φάσης αυτό δεν αναιρεί την την καθαρότητα της περίπτωσης. Πραγματικά,ο άρχοντας της αναμέτρησης έδειξε πως συνεχίζει στον δρόμο που χάραξε ο Καρμπάγιο κρεμώντας σε μεγάλο βαθμό την Ιρλανδία. Δεν πρέπει να θεωρηθεί,βέβαια,άλλοθι η διαιτησία για την παρουσία της συγκεκριμένης ομάδας στον αγώνα. Το σύνολο του ιταλού τεχνικού πονάει στον πάγκο(με 3,μάλιστα,παίχτες να μην έχουν καν επαγγελματικό συμβόλαιο στην παρούσα φάση) ενώ η επιθετική γραμμή δεν προκαλεί ανησυχίες στους αντιπάλους. Πέρα από τον Ρόμπι Κιν τα πράγματα είναι σκούρα μπροστά και τα 13 σουτ που έγραψε ο πίνακας των στατιστικών ξεγελάνε αφού τα περισσότερα ήταν εκτός περιοχής και χλιαρά. Πλέον,η Ιρλανδία παίζει για την τιμή της και για να το κάνει αυτό χρειάζεται να θυμηθεί το συστατικό που την οδήγησε στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας και δεν είναι άλλο από την φανταστική ομοιογένεια μεταξύ των παιχτών. Η Κροατία δεν έδειχνε σε καμία φάση ότι μπήκε στους ομίλους μέσω play-off και έπεισε τους πολύ απαιτητικούς οπαδούς της. Τρομερό παιχνίδι από τον Μόντριτς που αποτελούσε τον καπετάνιο του κέντρου και έκανε αυτόν τον χώρο να μοιάζει δυσπρόσιτο στους αντιπάλους του. Μαζί με τον Μάντζουκιτς ξεχώρισαν στο ματς και η παρουσία τους ήταν καταλυτική. Οι Κροάτες είναι πρώτοι στον τρίτο όμιλο και όπως όλα δείχνουν θα κονταροχτυπηθούν στα ίσια με τους Ισπανούς και τους Ιταλούς ευελπιστώντας να κάνουν την έκπληξη.