Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σουηδία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σουηδία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014
Πέμπτη 29 Μαΐου 2014
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013
Πορτογαλία - Σουηδία. Μια ώριμη χρονικά ανάλυση που δεν κουράζει.
Καινοτομία θα μπορούσε να θεωρηθεί το γεγονός ότι το συγκεκριμένο άρθρο γράφεται 6 μέρες μετά το δεύτερο αγώνα του ζευγαριού. Είμαστε σε περίοδο πρωταθλημάτων αλλά ήθελα πάση θυσία να δω τα δύο ματς μιας και τότε προτίμησα να δω τα Ελλάδα - Ρουμανία.
Η Πορτογαλία άξιζε να περάσει,αυτό είναι το σίγουρο. Και πέρα από το αγωνιστικό, η Βραζιλία τους σηκώνει και λόγω γλώσσας και κοινής σχετικά κουλτούρας. Το κλίμα της Βραζιλίας δεν γούσταρε κανέναν σκανδιναβό, όπως φάνηκε, πράγμα άδικο για την Σουηδία,μια ομάδα που θα 'πρεπε να βρίσκεται στο Μουντιάλ με την εικόνα της στο χορτάρι, αλλά αυτό θα το σχολιάσω στο επόμενο άρθρο μου.
Την πρόκριση έδωσαν:
Στο τρίτο στιγμιότυπο, πέρα από την "μοναξιά" του Περέιρα δεξιά, φαίνεται και η θέση που έχει πάρει ο Νάνι στην επίθεση. Νάνι ή Ρονάλντο πολύ συχνά ενίσχυαν την επιθετική γραμμή.
Στη Σουηδία τώρα:
To πρέσινγκ των Πορτογάλων στη Σουηδία ήταν ανυπόφορο, δεν την άφηναν να πάρει ανάσα.
Ο Ρονάλντο ξεφεύγει στην πλάτη του προσωπικού του αντιπάλου,με τον Μεϊρέλες να το αντιλαμβάνεται και να του δίνει πάσα.
Ο Ελμάντερ έχει πάει αριστερά για να δώσει βοήθειες,από τις σπάνιες περιπτώσεις. Ο Κασάνικλιτς φεύγει από τη γραμμή και πάει πιο κεντρικά.
Ο Λάρσον κατέχει την μπάλα σε μια θέση που δεν έχει καμία σχέση με την αρχική (δεξί χαφ στις επιθέσεις, δεξί μπακ στην άμυνα). Ο Λούστιγκ περιμένει πάσα, και έχει όλη την πλευρά μπροστά του.
Το γκολ ποίημα της Πορτογαλίας για το 2-2. Ο Βελόσο αρχίζει την αντεπίθεση με κάθετη, ο Αλμέιδα περιμένει και πανέξυπνα στο σωστό timing βγάζει τον Ρονάλντο στον κενό χώρο. Ο Λούστιγκ είχε μία πολύ δύσκολη αποστολή, το προσωπικό μαρκάρισμα του Ρονάλντο, αλλά ο άσσος της Ρεάλ τον εξαφάνισε στο ματς της Σουηδίας.
Η Πορτογαλία άξιζε να περάσει,αυτό είναι το σίγουρο. Και πέρα από το αγωνιστικό, η Βραζιλία τους σηκώνει και λόγω γλώσσας και κοινής σχετικά κουλτούρας. Το κλίμα της Βραζιλίας δεν γούσταρε κανέναν σκανδιναβό, όπως φάνηκε, πράγμα άδικο για την Σουηδία,μια ομάδα που θα 'πρεπε να βρίσκεται στο Μουντιάλ με την εικόνα της στο χορτάρι, αλλά αυτό θα το σχολιάσω στο επόμενο άρθρο μου.
Την πρόκριση έδωσαν:
- Το τρομερό πάθος της άμυνας. Ειδικά ο Μπρούνο Άλβες μασούσε σίδερα. Επίσης, επειδή η Πορτογαλία έπαιζε με ένα αμυντικό χαφ, τον Βελόσο, στις γιόμες της Σουηδίας δίπλα του ανέβαινε ή ο Άλβες ή ο Πέπε, οι οποίοι στον αέρα ήταν ανίκητοι.
- Από εκεί και πέρα μου άρεσε που Νάνι και Ρονάλντο άλλαζαν συχνά πλευρές. Κάποιες φορές, όταν ο Ρονάλντο πήγαινε δεξιά,ο Νάνι ήταν κάθετα στην ίδια ευθεία, πιο μπροστά του. Με αυτούς τους δύο στην ίδια πτέρυγα τα πράγματα έμοιαζαν σκούρα για τους Σουηδούς.
- Οι φαρμακερές κάθετες των πορτογάλων στο δεύτερο ματς και το εκπληκτικό τους ξεδίπλωμα στις αντεπιθέσεις.
- Η χρησιμοποίηση του Ούγκο Αλμέιδα ήταν μια πολύ έξυπνη κίνηση. Ο Αλμέιδα είναι πιο σωματώδης από τον Πόστιγκα αλλά ο Πόστιγκα δεν τρόμαξε στο πρώτο ματς, δεν είχε εκρηκτικότητα. Επίσης, ο Αλμέιδα άλλαζε θέση με τον Ρονάλντο και πήγαινε αριστερά, άλλο ένα ατού. Και έδειξε πως έχει και καλή σέντρα από εκεί.
- Το πρέσινγκ ψηλά ήταν σκέτος εφιάλτης για τους Σουηδούς. Κάλστρομ και Ελμ ήταν περικυκλωμένοι με αποτέλεσμα να χρειάζεται ο Άντονσον να ψάξει με ψηλοκρεμαστή πάσα κάποιον συμπαίκτη του. Η συνέχεια δεν αξίζει καν να περιγραφεί.
Στο ματς της Λισαβόνας: Όλσον και Περέιρα σε κάποιες φάσεις μετατρέπονταν σε φουλ-μπακς καλύπτοντας όλη την πλευρά τους.
Στο τρίτο στιγμιότυπο, πέρα από την "μοναξιά" του Περέιρα δεξιά, φαίνεται και η θέση που έχει πάρει ο Νάνι στην επίθεση. Νάνι ή Ρονάλντο πολύ συχνά ενίσχυαν την επιθετική γραμμή.
Στη Σουηδία τώρα:
To πρέσινγκ των Πορτογάλων στη Σουηδία ήταν ανυπόφορο, δεν την άφηναν να πάρει ανάσα.
Η Πορτογαλία ήξερε πως αν μάρκαρε όλους τους υπόλοιπους παίχτες πλην του Άντονσον, θα κέρδιζε το παιχνίδι. Ο Άντονσον δεν μπορεί να πάρει την ανάπτυξη της ομάδας στα χέρια του,ενώ για τον δεύτερο σέντερ μπακ,τον Νίλσον, δεν γίνεται λόγος,πραγματικός "ξυλοκόπος" δεν μπορεί να κουβαλήσει μπάλα.
Ο Ρονάλντο ξεφεύγει στην πλάτη του προσωπικού του αντιπάλου,με τον Μεϊρέλες να το αντιλαμβάνεται και να του δίνει πάσα.
Ο Ελμάντερ έχει πάει αριστερά για να δώσει βοήθειες,από τις σπάνιες περιπτώσεις. Ο Κασάνικλιτς φεύγει από τη γραμμή και πάει πιο κεντρικά.
Ο Λάρσον κατέχει την μπάλα σε μια θέση που δεν έχει καμία σχέση με την αρχική (δεξί χαφ στις επιθέσεις, δεξί μπακ στην άμυνα). Ο Λούστιγκ περιμένει πάσα, και έχει όλη την πλευρά μπροστά του.
Το γκολ ποίημα της Πορτογαλίας για το 2-2. Ο Βελόσο αρχίζει την αντεπίθεση με κάθετη, ο Αλμέιδα περιμένει και πανέξυπνα στο σωστό timing βγάζει τον Ρονάλντο στον κενό χώρο. Ο Λούστιγκ είχε μία πολύ δύσκολη αποστολή, το προσωπικό μαρκάρισμα του Ρονάλντο, αλλά ο άσσος της Ρεάλ τον εξαφάνισε στο ματς της Σουηδίας.
Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013
Το σαρκαστικό πρωτοσέλιδο της A Bola!
Η πορτογαλική εφημερίδα, έβγαλε ένα πρωτοσέλιδο άκρως εφευρετικό ενόψει του αγώνα της χώρας με την Σουηδία.
Για να αποτυπώσει την μάχη Ρονάλντο - Ίμπρα, ο κεντρικός της τίτλος ήταν Πόλεμος των Αστέρων. Προφανώς,αυτός ο τίτλος παραπέμπει στην ταινία "Star Wars". Και έτσι είπε να το πάει καμια πενταριά βήματα πιο πέρα και να σχεδιάσει τους δύο παίχτες με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο,διαστημικό.
Πάντως, εγώ στην θέση τους δεν θα τα 'βαζα με την μύτη του Ιμπραϊμοβιτς. Τα αντίποινα του σουηδού μπορούν να πάρουν σβάρνα όλο το πορτογαλικό έθνος!
Ετικέτες
Ίμπρα,
νέα,
Πορτογαλία,
Πρωτοσέλιδο,
Ρονάλντο,
Σουηδία,
A bola,
Front Page,
Ibrahimovic,
Portugal,
Ronaldo,
Sweden
Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013
Το τατουάζ του Μπαϊράμι προκαλεί!
Πέρα από τον Κάτσε, άλλος ένας παίχτης που αγωνίζεται στην Ελλάδα πρέπει να μπει στο στόχαστρο.
Ο άσσος του Παναθηναϊκού, Εμίρ Μπαϊράμι, έχει χτυπήσει ένα τατουάζ με επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο. Πιο συγκεκριμένα, αυτό συμβολίζει το αλβανικό κόμμα Aleanca Kuq e Zi.
Το κόμμα που έχει σλόγκαν ''ο Θεός είναι πρώτα από όλα στην Αλβανία", θεωρείται άκρως εθνικιστικό, ξενοφοβικό και ενάντιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Μπαϊράμι μεγάλωσε στην Σουηδία αλλά γεννήθηκε στην πρωτεύουσα του Κοσόβου, Πρίστινα.
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Έπεσαν περήφανα οι Σκανδιναβοί. Σουηδία 2-0 Γαλλία.
Όσο και να κρατούσε το ματς στο Κίεβο,ο νικητής θα παρέμενε ο ίδιος. Το άρθρο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άνετα ως επιστολή παραπόνων στον Λοράν Μπλαν για την προσέγγισή του στον αγώνα, που πραγματικά ήταν αδικαιολόγητη. Ας πάρουμε,όμως,τα πράγματα με την σειρά. Η παράδοση μέχρι την έναρξη του αγώνα προέβαλλε με τον πλέον σαφή τρόπο πως το μεγάλο φαβορί είναι οι Γάλλοι αφού οι Σουηδοί είχαν να τους κερδίσουν,είτε σε επίσημο είτε σε φιλικό παιχνίδι, από τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1969(!). Παρόλα αυτά,η ομάδα του Έρικ Χάμρεν έδειξε πως δεν λογαριάζει και πολύ την προϊστορία και επιφύλαξε ένα αποτέλεσμα-βόμβα στους Γάλλους που,αναμφίβολα, έβλεπαν το παιχνίδι σαν διαδικαστικού χαρακτήρα και παρουσιάστηκαν ιδιαίτερα νωθροί. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός των τρικολόρ,γνώριζε πως είχε εξασφαλίσει σχεδόν σίγουρα την πρόκριση καθώς για να αποκλειστεί χρειάζονταν δύο τελείως αναπάντεχα σκορ,νίκη των Σουηδών και νίκη των Ουκρανών επί των Άγγλων. Έτσι,κράτησε στον πάγκο τον φορμαρισμένο Μενέζ,που αν δεχόταν κίτρινη στον συγκεκριμένο αγώνα δεν θα έπαιζε στο κρίσιμο επόμενο ματς. Επιπρόσθετα,δεν έπαιξε ο Καμπάιγ που αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού και προφυλάχτηκε από τον προπονητή του συνετά. Από την άλλη πλευρά,στο τελευταίο της παιχνίδι στο Euro 2012,η Σουηδία έπαιξε με πολλές αλλαγές με τον Τοϊβόνεν να παίρνει για πρώτη φορά στα τρία ματς την θέση του επιθετικού της ομάδας,που είναι άλλωστε και η φυσική του και έκανε εμφανή την παρουσία του δικαιώνοντας τον Χάμρεν γα την επιλογή του. Βέβαια,αυτό ίσως να έπρεπε να γίνει νωρίτερα αφού Ρόσενμπεργκ και Ελμάντερ δεν βρήκαν δίχτυα στην διοργάνωση αλλά ούτε και ανησύχησαν ιδιαίτερα την αντίπαλη άμυνα.
Μόλις στο 9' ο φορ της Αϊντχόφεν, εκμεταλλεύτηκε την λάθος τοποθέτηση του Μεξές και βγήκε τετ-α-τετ με τον Γιορίς με τον Τοϊβόνεν,ωστόσο,να μην σκοράρει καθώς το σουτ του έφυγε οριακά άουτ. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη φάση του πρώτου ημιχρόνου με τους Γάλλους να έχουν τις περισσότερες που ήταν,όμως,ακίνδυνες για τον Ίσακσσον. Η ανάπτυξη των τυπικά φιλοξενούμενων ήταν προβληματική και όλο το ''στόρι'' βασιζόταν στο πόσο καλά θα συνδυαστούν Ριμπερί και Μπενζεμά μήπως και πετύχουν το 0-1. Όποτε ο άσσος της Μπάγιερν έπαιρνε την μπάλα,προσπαθούσε να τα κάνει όλα μόνος του με τους αντιπάλους του να του την κλέβουν χωρίς δυσκολία. Επιπρόσθετα,όσες φορές πήγε να συνεργαστεί με τον επιθετικό της Ρεάλ Μαδρίτης οι πάσες του δεν βγήκαν και,γενικά, έδειχναν ότι η χημεία τους θέλει δουλειά. Το σκηνικό αυτό συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο,με το ''πλάνο'' να οδεύει μαθηματικά προς την αποτυχία. Επιπρόσθετα,μεταξύ σοβαρού και αστείου τόσο ο Ριμπερί όσο και ο Μπενζεμά παρουσιάζουν με την εικόνα τους πως πριν ακόμα χτυπήσουν το σουτ δεν πιστεύουν πως θα κερδίσουν κάτι από αυτό και μία τεράστια απογοήτευση είναι σχηματισμένη στα πρόσωπά τους από το πρώτο κιόλας ματς. Πιθανώς,αυτό να ευθύνεται στο ότι η τακτική του Μπλαν αναγκάζει τον Μπενζεμά να βγαίνει από την αντίπαλη περιοχή και να δέχεται συχνά,έτσι,την πρώτη πάσα,πράγμα που δεν του αρέσει και πολύ. Δοκιμάζει αρκετά σουτ έξω από τα καρέ της απέναντι πλευράς,που είναι τελείως άστοχα μέχρι στιγμής,και φαίνεται πως είναι ένα στοιχείο που δεν ταιριάζει στο στυλ του. Ο Χάμρεν με βάση τα δεδομένα του πρώτου μέρους,θα έφευγε τουλάχιστον με τον βαθμό της ισοπαλίας από το παιχνίδι με την ομάδα του να είναι οργανωμένη στο γήπεδο και να πονάει μόνο από την αριστερή πτέρυγα,εκεί που αγωνιζόταν ο Μπαϊράμι.
Ο προπονητής των μπλε-κίτρινων εντόπισε έγκαιρα την ατέλεια του σχήματος που παρέταξε και προέβη σε μία αλλαγή,τον Κρίστιαν Γουίλεμσον, που συνέβαλλε τα μέγιστα για την τελική νίκη της πλευράς του. Στο 54', ο Ιμπραίμοβιτς ξαναχτύπησε με το δεύτερο προσωπικό του γκολ στον όμιλο, κάτι που αποτέλεσε φυσικό επακόλουθο της ροής του αγώνα και έγραψε με μοναδική προσπάθεια το 1-0. Η ασσίστ πιστώνεται στον Λάρσον,που έβγαλε μπαλιά ακριβείας και έδωσε την ευκαιρία στον συμπαίκτη του να ανοίξει τον δρόμο προς τα δίχτυα με μονοκόμματο σουτ. Αξίζει να σημειωθεί πως η Σουηδία έχει πετύχει όλα της τα τέρματα στο τουρνουά στο χρονικό διάστημα 45'-60' και έχει φανεί πως είναι το σημείο που παίρνει μπρος στο σκοράρισμα.
Η Γαλλία ''δεν άλλαξε μυαλά'' και συνέχισε να παίζει απαθώς όπως και στο πρώτο ημίχρονο. Το δεύτερο στοιχείο στο οποίο πονούσε,πέρα από την κακή παρουσία των Ριμπερί και Μπενζεμά,ήταν ο χώρος του κέντρου. Ο Μπλαν παρέταξε δύο καθαρόαιμους αμυντικούς χαφ,ειδικά ο Ντιαρά,να παίζουν δίπλα-δίπλα με τους πιο δημιουργικούς Νασρί και Μπεν Αρφά να είναι τοποθετημένοι αρκετά πιο μπροστά. Σβένσον και Κάλστρομ κρατούσαν αρχικά απόσταση από τον Ντιαρά όποτε οι Γάλλοι κατέβαζαν μπάλα και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή να την κλέψουν,την στιγμή δηλαδή που θα κατέληγε στα πόδια του αμυντικού μέσου της Μαρσέιγ. Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα,κατά βάση,την είχε χάσει αφού οι αντίπαλοι μέσοι τον εγκλώβιζαν πριν την μοιράσει σε Νασρί,Μπεν Αρφά ή Ριμπερί που ήταν ο στόχος του. Ο Μπεν Αρφά,μάλιστα,βγήκε από τον αγώνα στο 59' αφού δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα ενώ ήταν μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία να καθιερωθεί στο σχήμα σε περίπτωση που εντυπωσίαζε. Αξιομνημόνευτες ευκαιρίες για την Γαλλία,ήταν το σουτ από κοντινή απόσταση του Μενέζ και η κεφαλιά του αμαρκάριστου Ζιρού,που είχαν περάσει προηγουμένως στον αγώνα,όμως, δεν ευστόχησαν για την ισοφάριση. Το γκολ,τελικά,ήρθε από την απέναντι πλευρά που διπλασίασε τα τέρματά της. Ο Γουίλεμσον πλησιάζει απειλητικά τα καρέ των Γάλλων και σεντράρει όμορφα με αποδέκτη τον νεοεισελθέντα Χολμέν που με το σουτ του βρήκε το οριζόντιο δοκάρι. Για καλή τύχη των Σκανδιναβών,όμως,ο Λάρσον ήταν παρών και ''μυρίστηκε'' την φάση πετυχαίνοντας με δυνατό σουτ το 2-0.
Από την μία δεν ξέρεις ποιον να πρωτο-ξεχωρίσεις από την Σουηδία ενώ από την άλλη ποιον να θεωρήσεις την μεγαλύτερη απογοήτευση. Πάντως,χωρίς αμφιβολία,ο κορυφαίος της αναμέτρησης καθόταν στον πάγκο,ή πιο συγκεκριμένα,ήταν όρθιος μπροστά από τον πάγκο. Και το όνομα αυτού Έρικ Χάμρεν που έπιασε αδιάβαστο τον Λοράν Μπλαν που, ίσως, να εκτιμούσε πως θα έχει εύκολο έργο. Παρόλο που δεν είχε ελπίδες πρόκρισης,ο Σουηδός τεχνικός είχε μελετήσει με τον καλύτερο τρόπο τους αντιπάλους του γνωρίζοντας τα προτερήματα και τις αδυναμίες τους και,τελικά,βγήκε δίκαια νικητής. Στο χορτάρι,ξεχώρισε ο Σεμπαστιάν Λάρσον αφού ήταν κινητικός και αποτελεσματικός στην δουλειά του. Η μία ασσίστ και το ένα γκολ επιβραβεύουν τον κόπο του. Ο Κάλστρομ,ήταν αυτός που κατέκτησε το κέντρο και βοήθησε σε όλους τους τομείς και δημιουργικά και ανασταλτικά και του αξίζουν συγχαρητήρια. Ο Ιμπραίμοβιτς,μπορεί να μην έκανε τόσο καλό παιχνίδι όπως κόντρα στην Αγγλία,αλλά αποτέλεσε τον ιθύνοντα νου της ομάδας και σημείωσε και ένα γκολ το οποίο ουσιαστικά έκρινε και την αναμέτρηση. Νασρί και Ντιαρά,εκτός από τους Ριμπερί και Μπενζεμά,μπορούν να συμπεριληφθούν άνετα στους παίχτες που τράβηξαν πίσω τους τρικολόρ και,γενικά,καλύτερος ποδοσφαιριστής της ομάδας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας που έπιασε μέτρια απόδοση,π.χ ο Γιορίς,καθώς οι περισσότεροι βρέθηκαν σε κακή μέρα. Στα ''τραύματα'' του Μπλαν,επίσης,ξεχωρίζει και η απουσία του Μεξές από τον ερχόμενο αγώνα με την Ισπανία για την φάση των 8. Η κίτρινη κάρτα που αντίκρισε ο αμυντικός της Μίλαν του στερεί την συμμετοχή σε αυτό το παιχνίδι. Ο λόγος που τον χρησιμοποίησε ο προπονητής του απέναντι στην Σουηδία γεννά απορίες...
Μόλις στο 9' ο φορ της Αϊντχόφεν, εκμεταλλεύτηκε την λάθος τοποθέτηση του Μεξές και βγήκε τετ-α-τετ με τον Γιορίς με τον Τοϊβόνεν,ωστόσο,να μην σκοράρει καθώς το σουτ του έφυγε οριακά άουτ. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη φάση του πρώτου ημιχρόνου με τους Γάλλους να έχουν τις περισσότερες που ήταν,όμως,ακίνδυνες για τον Ίσακσσον. Η ανάπτυξη των τυπικά φιλοξενούμενων ήταν προβληματική και όλο το ''στόρι'' βασιζόταν στο πόσο καλά θα συνδυαστούν Ριμπερί και Μπενζεμά μήπως και πετύχουν το 0-1. Όποτε ο άσσος της Μπάγιερν έπαιρνε την μπάλα,προσπαθούσε να τα κάνει όλα μόνος του με τους αντιπάλους του να του την κλέβουν χωρίς δυσκολία. Επιπρόσθετα,όσες φορές πήγε να συνεργαστεί με τον επιθετικό της Ρεάλ Μαδρίτης οι πάσες του δεν βγήκαν και,γενικά, έδειχναν ότι η χημεία τους θέλει δουλειά. Το σκηνικό αυτό συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο,με το ''πλάνο'' να οδεύει μαθηματικά προς την αποτυχία. Επιπρόσθετα,μεταξύ σοβαρού και αστείου τόσο ο Ριμπερί όσο και ο Μπενζεμά παρουσιάζουν με την εικόνα τους πως πριν ακόμα χτυπήσουν το σουτ δεν πιστεύουν πως θα κερδίσουν κάτι από αυτό και μία τεράστια απογοήτευση είναι σχηματισμένη στα πρόσωπά τους από το πρώτο κιόλας ματς. Πιθανώς,αυτό να ευθύνεται στο ότι η τακτική του Μπλαν αναγκάζει τον Μπενζεμά να βγαίνει από την αντίπαλη περιοχή και να δέχεται συχνά,έτσι,την πρώτη πάσα,πράγμα που δεν του αρέσει και πολύ. Δοκιμάζει αρκετά σουτ έξω από τα καρέ της απέναντι πλευράς,που είναι τελείως άστοχα μέχρι στιγμής,και φαίνεται πως είναι ένα στοιχείο που δεν ταιριάζει στο στυλ του. Ο Χάμρεν με βάση τα δεδομένα του πρώτου μέρους,θα έφευγε τουλάχιστον με τον βαθμό της ισοπαλίας από το παιχνίδι με την ομάδα του να είναι οργανωμένη στο γήπεδο και να πονάει μόνο από την αριστερή πτέρυγα,εκεί που αγωνιζόταν ο Μπαϊράμι.
Ο προπονητής των μπλε-κίτρινων εντόπισε έγκαιρα την ατέλεια του σχήματος που παρέταξε και προέβη σε μία αλλαγή,τον Κρίστιαν Γουίλεμσον, που συνέβαλλε τα μέγιστα για την τελική νίκη της πλευράς του. Στο 54', ο Ιμπραίμοβιτς ξαναχτύπησε με το δεύτερο προσωπικό του γκολ στον όμιλο, κάτι που αποτέλεσε φυσικό επακόλουθο της ροής του αγώνα και έγραψε με μοναδική προσπάθεια το 1-0. Η ασσίστ πιστώνεται στον Λάρσον,που έβγαλε μπαλιά ακριβείας και έδωσε την ευκαιρία στον συμπαίκτη του να ανοίξει τον δρόμο προς τα δίχτυα με μονοκόμματο σουτ. Αξίζει να σημειωθεί πως η Σουηδία έχει πετύχει όλα της τα τέρματα στο τουρνουά στο χρονικό διάστημα 45'-60' και έχει φανεί πως είναι το σημείο που παίρνει μπρος στο σκοράρισμα.
Η Γαλλία ''δεν άλλαξε μυαλά'' και συνέχισε να παίζει απαθώς όπως και στο πρώτο ημίχρονο. Το δεύτερο στοιχείο στο οποίο πονούσε,πέρα από την κακή παρουσία των Ριμπερί και Μπενζεμά,ήταν ο χώρος του κέντρου. Ο Μπλαν παρέταξε δύο καθαρόαιμους αμυντικούς χαφ,ειδικά ο Ντιαρά,να παίζουν δίπλα-δίπλα με τους πιο δημιουργικούς Νασρί και Μπεν Αρφά να είναι τοποθετημένοι αρκετά πιο μπροστά. Σβένσον και Κάλστρομ κρατούσαν αρχικά απόσταση από τον Ντιαρά όποτε οι Γάλλοι κατέβαζαν μπάλα και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή να την κλέψουν,την στιγμή δηλαδή που θα κατέληγε στα πόδια του αμυντικού μέσου της Μαρσέιγ. Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα,κατά βάση,την είχε χάσει αφού οι αντίπαλοι μέσοι τον εγκλώβιζαν πριν την μοιράσει σε Νασρί,Μπεν Αρφά ή Ριμπερί που ήταν ο στόχος του. Ο Μπεν Αρφά,μάλιστα,βγήκε από τον αγώνα στο 59' αφού δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα ενώ ήταν μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία να καθιερωθεί στο σχήμα σε περίπτωση που εντυπωσίαζε. Αξιομνημόνευτες ευκαιρίες για την Γαλλία,ήταν το σουτ από κοντινή απόσταση του Μενέζ και η κεφαλιά του αμαρκάριστου Ζιρού,που είχαν περάσει προηγουμένως στον αγώνα,όμως, δεν ευστόχησαν για την ισοφάριση. Το γκολ,τελικά,ήρθε από την απέναντι πλευρά που διπλασίασε τα τέρματά της. Ο Γουίλεμσον πλησιάζει απειλητικά τα καρέ των Γάλλων και σεντράρει όμορφα με αποδέκτη τον νεοεισελθέντα Χολμέν που με το σουτ του βρήκε το οριζόντιο δοκάρι. Για καλή τύχη των Σκανδιναβών,όμως,ο Λάρσον ήταν παρών και ''μυρίστηκε'' την φάση πετυχαίνοντας με δυνατό σουτ το 2-0.
Από την μία δεν ξέρεις ποιον να πρωτο-ξεχωρίσεις από την Σουηδία ενώ από την άλλη ποιον να θεωρήσεις την μεγαλύτερη απογοήτευση. Πάντως,χωρίς αμφιβολία,ο κορυφαίος της αναμέτρησης καθόταν στον πάγκο,ή πιο συγκεκριμένα,ήταν όρθιος μπροστά από τον πάγκο. Και το όνομα αυτού Έρικ Χάμρεν που έπιασε αδιάβαστο τον Λοράν Μπλαν που, ίσως, να εκτιμούσε πως θα έχει εύκολο έργο. Παρόλο που δεν είχε ελπίδες πρόκρισης,ο Σουηδός τεχνικός είχε μελετήσει με τον καλύτερο τρόπο τους αντιπάλους του γνωρίζοντας τα προτερήματα και τις αδυναμίες τους και,τελικά,βγήκε δίκαια νικητής. Στο χορτάρι,ξεχώρισε ο Σεμπαστιάν Λάρσον αφού ήταν κινητικός και αποτελεσματικός στην δουλειά του. Η μία ασσίστ και το ένα γκολ επιβραβεύουν τον κόπο του. Ο Κάλστρομ,ήταν αυτός που κατέκτησε το κέντρο και βοήθησε σε όλους τους τομείς και δημιουργικά και ανασταλτικά και του αξίζουν συγχαρητήρια. Ο Ιμπραίμοβιτς,μπορεί να μην έκανε τόσο καλό παιχνίδι όπως κόντρα στην Αγγλία,αλλά αποτέλεσε τον ιθύνοντα νου της ομάδας και σημείωσε και ένα γκολ το οποίο ουσιαστικά έκρινε και την αναμέτρηση. Νασρί και Ντιαρά,εκτός από τους Ριμπερί και Μπενζεμά,μπορούν να συμπεριληφθούν άνετα στους παίχτες που τράβηξαν πίσω τους τρικολόρ και,γενικά,καλύτερος ποδοσφαιριστής της ομάδας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας που έπιασε μέτρια απόδοση,π.χ ο Γιορίς,καθώς οι περισσότεροι βρέθηκαν σε κακή μέρα. Στα ''τραύματα'' του Μπλαν,επίσης,ξεχωρίζει και η απουσία του Μεξές από τον ερχόμενο αγώνα με την Ισπανία για την φάση των 8. Η κίτρινη κάρτα που αντίκρισε ο αμυντικός της Μίλαν του στερεί την συμμετοχή σε αυτό το παιχνίδι. Ο λόγος που τον χρησιμοποίησε ο προπονητής του απέναντι στην Σουηδία γεννά απορίες...
Ετικέτες
ανάλυση,
Γαλλία,
Γουίλεμσον,
Ιμπραίμοβιτς,
Κάλστρομ,
Λάρσον,
Μπλαν,
Ντιαρά,
Ριμπερί,
Σουηδία,
Τοιβόνεν,
Χάμρεν
Σάββατο 16 Ιουνίου 2012
Η Σουηδία δεχόταν αυτογκόλ λόγω της επιθετικότητας της. Σουηδία 2-3 Αγγλία.
Αντί να νικάει,χάνει εξαιτίας της επιθετικής της φιλοσοφίας. Χωρίς αμφιβολία,οι σκανδιναβοί δεν αξίζουν να βρίσκονται στον πάτο της βαθμολογίας του τετάρτου ομίλου. Όπως και στο προηγούμενο ματς της Σουηδίας απέναντι στην Ουκρανία,έτσι και τώρα φάνηκε ότι ο Έρικ Χάμρεν δεν μπορεί να μαζέψει την ομάδα στην άμυνα. Το γεγονός αυτό είναι αρνητικός παράγοντας που δεν βοηθάει την Σουηδία να ευδοκιμήσει σε μονούς αγώνες,γεμάτους σκοπιμότητα που δεν είναι άλλοι από αυτούς του Euro. Η δεύτερη ευκαιρία πήγε και αυτή χαμένη,μετά την ήττα από τους Άγγλους. Η Αγγλία ήθελε να αποδείξει στο πρώτο μέρος ποιος είναι το αφεντικό και,έτσι, παρακολουθήσαμε από νωρίς ένα άκρως θεαματικό παιχνίδι. Το γκολ του Κάρολ,από ψηλοκρεμαστή ασσίστ του Τζέραρντ,αποτέλεσε την φωτιά που άναψε τον αγώνα και έκανε τους Σουηδούς να τα παίξουν όλα για όλα. Αξίζει να σημειωθεί πως η Σουηδία δέχεται γκολ με κεφαλιά στα 8 από τα τελευταία της 9 παιχνίδια και τα δύο τέρματα που πέτυχε ο Σεφτσένκο με αυτό τον τρόπο απέναντι στον Ίσακσσον θεωρούνται χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ανέβασμα περισσότερων παιχτών πέρα από την γραμμή του κέντρου φόβισε σε πρώτη φάση τους Άγγλους που δεν περίμεναν το υπέρμετρο θάρρος της αντίπαλου τους. Ωστόσο,οι αντεπιθέσεις των Σουηδών ήταν ανεπιτυχείς και μέχρι να φτάσουν στην αντίπαλη περιοχή,συνήθως, χαλούσαν. Το ημίχρονο τελείωσε 0-1 και το σκορ δημιουργούσε προϋποθέσεις για την συνέχεια.
Μόλις στο 49',οι μπλε-κίτρινοι ισοφάρισαν σκορπώντας χαμόγελα στους οπαδούς τους. Χτύπημα φάουλ του Ιμπραίμοβιτς που κόντραρε στο τοίχος των λιονταριών,με τον άσσο της Μίλαν,ωστόσο,να μην πτοείται και με μία κατά τ'άλλα ανορθόδοξη πάσα βρήκε ολομόναχο τον Ούλοφ Μέλλμπεργκ ο οποίος σούταρε από κοντινή απόσταση. Η προσπάθεια του δεν κατέληξε αμέσως στα δίχτυα αφού πρώτα χτύπησε στο σώμα του Γκλεν Τζόνσον και το γκολ κατοχυρώθηκε στον δεξί οπισθοφύλακα. Παρά τις φήμες που ήθελαν Ιμπραίμοβιτς και Μέλλμπεργκ να καβγαδίζουν στο μέσο της εβδομάδας, η συνεργασία τους στον αγώνα πέτυχε αποδεικνύοντας ότι είναι σωστοί επαγγελματίες και βάζουν το εγώ τους κάτω από το συμφέρον της ομάδας. Ένα γκολ το οποίο,μάλιστα,το πανηγύρισαν και μαζί. Το δεύτερο χαστούκι στους Άγγλους ήρθε και τυπικά αυτή τη φορά από τον κεντρικό αμυντικό του Ολυμπιακού στο 59'. Ξανά από φάουλ,με εκτελεστή τον Λάρσσον,η άμυνα των βρετανών έχασε τον Μέλλμπεργκ που όσα δεν μπορούσε να σώσει στην άμυνα με το κεφάλι με αντιπάλους τους Σεφτσένκο και Κάρολ τα έβαζε στο αντίπαλο τέρμα. Το 1-2 άρχισε να ξυπνάει άσχημες αναμνήσεις στους Άγγλους αφού δεν είχαν κερδίσει στην ιστορία τους την Σουηδία σε επίσημο παιχνίδι,με το προηγούμενο αποτέλεσμα να γράφει 2-2 ανάμεσα στις δύο πλευρές,στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ο Χότζον ήταν όμως εκεί και η χρυσή του αλλαγή στον αγώνα Γουόλκοτ τον δικαίωσε και με το παραπάνω. Στο 61' μπήκε και στο 64' σκόραρε. Αναταραχή στην άμυνα με τον Ίσακσσον να αδυνατεί να ελέγξει την φάση. Μέχρι και ο παίχτης της Άρσεναλ απορούσε για το πως το σουτ του βρήκε δίχτυα.
Για την Σουηδία,ήταν μονόδρομος να πάρει τους 3 βαθμούς και απείλησε αρκετές φορές αλλά,τελικά, η καρδιά της Αγγλίας μίλησε. Στο 78' ο Γουέλμπεκ με γκολ υψηλής τέχνης πέτυχε το 3-2 μετά από ασσίστ του κορυφαίου,μέσα από μόλις 30' λεπτά παρουσίας στο χορτάρι,Γουόλκοτ. Στο 92' η Αγγλία είχε άλλη μια ευκαιρία που ξεκίνησε και πάλι από τα πόδια του δεξιού εξτρέμ,όμως, το σουτ του Τζέραρντ απέκρουσε ο Ίσακσσον.
Η προσπάθεια και η ψυχή που αποτύπωσε η Σουηδία στο γήπεδο στα δύο πρώτα της ματς δεν βρήκαν αντίκρυσμα,παρόλα αυτά,όμως,οι φίλαθλοι δεν θα ξεχάσουν το θέαμα που προσέφερε ακόμα και αν δεν προκρίθηκε στην επόμενη φάση. Η απόδοση της ομάδας,που είναι και καλό και κακό, κυμαίνεται από τα πόδια του Ιμπραίμοβιτς,που είτε θα απογειώσει είτε θα καταρρακώσει το σύστημα της εθνικής και στο συγκεκριμένο ματς το απογείωσε,ανεξαρτήτως αποτελέσματος,αποτελώντας τον παίχτη που ξεχώρισε από την πλευρά του μαζί με τον εξαιρετικό στον αέρα Μέλλμπεργκ που πέτυχε στην ουσία 2 γκολ. Ο δεύτερος που κρίθηκε από τα ΜΜΕ ως ο κορυφαίος του αγώνα δήλωσε πως το βραβείο δεν σημαίνει τίποτα για αυτόν ενώ ο πρώτος επεσήμανε πως η Σουηδία ήταν καλύτερη από την Αγγλία,δείχνοντας και οι δύο την πικρία τους από την υπερπροσπάθεια τους που δεν επιβραβεύτηκε.
Μόλις στο 49',οι μπλε-κίτρινοι ισοφάρισαν σκορπώντας χαμόγελα στους οπαδούς τους. Χτύπημα φάουλ του Ιμπραίμοβιτς που κόντραρε στο τοίχος των λιονταριών,με τον άσσο της Μίλαν,ωστόσο,να μην πτοείται και με μία κατά τ'άλλα ανορθόδοξη πάσα βρήκε ολομόναχο τον Ούλοφ Μέλλμπεργκ ο οποίος σούταρε από κοντινή απόσταση. Η προσπάθεια του δεν κατέληξε αμέσως στα δίχτυα αφού πρώτα χτύπησε στο σώμα του Γκλεν Τζόνσον και το γκολ κατοχυρώθηκε στον δεξί οπισθοφύλακα. Παρά τις φήμες που ήθελαν Ιμπραίμοβιτς και Μέλλμπεργκ να καβγαδίζουν στο μέσο της εβδομάδας, η συνεργασία τους στον αγώνα πέτυχε αποδεικνύοντας ότι είναι σωστοί επαγγελματίες και βάζουν το εγώ τους κάτω από το συμφέρον της ομάδας. Ένα γκολ το οποίο,μάλιστα,το πανηγύρισαν και μαζί. Το δεύτερο χαστούκι στους Άγγλους ήρθε και τυπικά αυτή τη φορά από τον κεντρικό αμυντικό του Ολυμπιακού στο 59'. Ξανά από φάουλ,με εκτελεστή τον Λάρσσον,η άμυνα των βρετανών έχασε τον Μέλλμπεργκ που όσα δεν μπορούσε να σώσει στην άμυνα με το κεφάλι με αντιπάλους τους Σεφτσένκο και Κάρολ τα έβαζε στο αντίπαλο τέρμα. Το 1-2 άρχισε να ξυπνάει άσχημες αναμνήσεις στους Άγγλους αφού δεν είχαν κερδίσει στην ιστορία τους την Σουηδία σε επίσημο παιχνίδι,με το προηγούμενο αποτέλεσμα να γράφει 2-2 ανάμεσα στις δύο πλευρές,στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ο Χότζον ήταν όμως εκεί και η χρυσή του αλλαγή στον αγώνα Γουόλκοτ τον δικαίωσε και με το παραπάνω. Στο 61' μπήκε και στο 64' σκόραρε. Αναταραχή στην άμυνα με τον Ίσακσσον να αδυνατεί να ελέγξει την φάση. Μέχρι και ο παίχτης της Άρσεναλ απορούσε για το πως το σουτ του βρήκε δίχτυα.
Για την Σουηδία,ήταν μονόδρομος να πάρει τους 3 βαθμούς και απείλησε αρκετές φορές αλλά,τελικά, η καρδιά της Αγγλίας μίλησε. Στο 78' ο Γουέλμπεκ με γκολ υψηλής τέχνης πέτυχε το 3-2 μετά από ασσίστ του κορυφαίου,μέσα από μόλις 30' λεπτά παρουσίας στο χορτάρι,Γουόλκοτ. Στο 92' η Αγγλία είχε άλλη μια ευκαιρία που ξεκίνησε και πάλι από τα πόδια του δεξιού εξτρέμ,όμως, το σουτ του Τζέραρντ απέκρουσε ο Ίσακσσον.
Η προσπάθεια και η ψυχή που αποτύπωσε η Σουηδία στο γήπεδο στα δύο πρώτα της ματς δεν βρήκαν αντίκρυσμα,παρόλα αυτά,όμως,οι φίλαθλοι δεν θα ξεχάσουν το θέαμα που προσέφερε ακόμα και αν δεν προκρίθηκε στην επόμενη φάση. Η απόδοση της ομάδας,που είναι και καλό και κακό, κυμαίνεται από τα πόδια του Ιμπραίμοβιτς,που είτε θα απογειώσει είτε θα καταρρακώσει το σύστημα της εθνικής και στο συγκεκριμένο ματς το απογείωσε,ανεξαρτήτως αποτελέσματος,αποτελώντας τον παίχτη που ξεχώρισε από την πλευρά του μαζί με τον εξαιρετικό στον αέρα Μέλλμπεργκ που πέτυχε στην ουσία 2 γκολ. Ο δεύτερος που κρίθηκε από τα ΜΜΕ ως ο κορυφαίος του αγώνα δήλωσε πως το βραβείο δεν σημαίνει τίποτα για αυτόν ενώ ο πρώτος επεσήμανε πως η Σουηδία ήταν καλύτερη από την Αγγλία,δείχνοντας και οι δύο την πικρία τους από την υπερπροσπάθεια τους που δεν επιβραβεύτηκε.
Ετικέτες
Αγγλία,
ανάλυση,
Γουέλμπεκ,
Γουόλκοτ,
Έρικ Χάμρεν,
Ιμπραίμοβιτς,
Κάρολ,
Μέλλμπεργκ,
Σουηδία,
Τζέραρντ,
Euro 2012
Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012
Σούπερ comeback από την Ουκρανία! Άφησε παγωτό τους Σουηδούς!
Αναμφίβολα, θέλει κότσια για να καταφέρεις τέτοια ανατροπή σκορ. Η Ουκρανία δεν μάσησε και ενώ βρισκόταν στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου με την πλάτη στον τοίχο και τον κόσμο να μουρμουράει κατάφερε το 0-1 μέσα σε 9 λεπτά να το μετατρέψει σε 2-1. Δράστης ο αειθαλής Σεφτσένκο που με εμφάνιση από τα παλιά έστειλε την οικοδέσποινα Ουκρανία στους εφτά ουρανούς και σκέφτεται βάσιμα την πρόκριση. Ένα ματς με πολύ γρήγορο ρυθμό και πολλές φάσεις πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο που είχε βαφτεί κίτρινο και μπλε. Οι δύο πλευρές γνώριζαν καλά πως όποιος χάσει πάει σπίτι του αφού Αγγλία και Γαλλία έχουν σαφές προβάδισμα και έτσι η νίκη ήταν μονόδρομος με την ισοπαλία να μην βολεύει ούτε τον Μπλαχίν ούτε τον Χάμρεν. Ένας αγώνας με συνεχείς αντεπιθέσεις και με τα δύο ημίχρονα να μοιάζουν μορφολογικά ενώ,παράλληλα, οι δύο ομάδες δεν προσπάθησαν σε ουδεμία φάση να κάνουν καθυστερήσεις με το ποιοτικό ποδόσφαιρο να έχει τον πρώτο λόγο.
Εκεί που την πάτησε η Σουηδία και ίσως αποδειχτεί η αιτία για να μην συνεχίσει στην διοργάνωση είναι ότι όλα περιστρέφονται γύρω από έναν παίχτη,τον Ιμπραϊμοβιτς,πράγμα που συναντάται στην Σουηδία περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα του τουρνουά. Ο άσσος της Μίλαν αντιμετωπίστηκε από την παγίδα των Τίμοστσουκ,Κακερίδη και Μίχαλικ οι οποίοι τον ''στρίμωχναν'' στο πρώτο άγγιγμα της μπάλας από πλευράς του πριν προλάβει να επεκταθεί στον χώρο. Επιπρόσθετα,ήταν εμφανές το πρόβλημα στην επίθεση των σκανδιναβών με τον Ρόσενμπεργκ να έχει ρόλο κομπάρσου ενώ ο Τοϊβόνεν να μην μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της αριστερής πτέρυγας. Ο δεύτερος αναγκαστικά μετατοπίστηκε σε εκείνη την θέση η οποία είναι ξένη για τον κεντρικό επιθετικό της Αϊντχόφεν. Το γκολ του Ιμπραϊμοβιτς στο 52' δεν ήταν αρκετό για να αποφύγει η ομάδα του την ήττα αφού οι Σουηδοί επαναπαύτηκαν και συνέχισαν να παίζουν επιθετικό ποδόσφαιρο. Ωστόσο,αξίζει να σημειωθεί πως η Σουηδία δεν μπορεί να κλειστεί στην άμυνα αφού στην νοοτροπία της έγκειται ξεκάθαρα το ανοιχτό στυλ παιχνιδιού. Έτσι, στο 55' ο αθόρυβος μέχρι εκείνο το σημείο Σεφτσένκο λύτρωσε τους συμπατριώτες του με την εξαιρετική κεφαλιά του αφού νίκησε στα ίσια στον αέρα τον Ούλοφ Μέλμπεργκ.
Η Ουκρανία πήρε τα πάνω της και φαινόταν πως ήταν θέμα χρόνου να πετύχει και το δεύτερο πολυπόθητο γκολ. Και πράγματι στο 61' το τέρμα ήρθε πάλι από τον συνήθη ύποπτο! Ο αστέρας της Ντιναμό Κιέβου χρησιμοποίησε το κεφάλι του για δεύτερη φορά με στόχο να σκοράρει και το κατάφερε. Κόρνερ του Κονοπλιάνκα που βρίσκει με συστημένη μπαλιά τον Σεφτσένκο ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τον ελάχιστο ελεύθερο χώρο που βρήκε μέσα στην μεγάλη περιοχή και στη συνέχεια σημείωσε το 2-1. Δίκαιο το standing ovation και η αγκαλιά του ''κλειστού'' Μπλαχίν με την εικόνα των δύο θρύλων να μιλά από μόνη της. Άξιοι συμπαραστάτες στον αγώνα του Σεφτσένκο για ''επανάσταση'' ήταν οι Ναζαρένκο και Χούσιεφ με τον καθένα από τους τρεις να εμφανίζεται εντυπωσιακός στον χώρο ευθύνης του σε επίθεση,κέντρο και άμυνα,αντίστοιχα.
Εκεί που την πάτησε η Σουηδία και ίσως αποδειχτεί η αιτία για να μην συνεχίσει στην διοργάνωση είναι ότι όλα περιστρέφονται γύρω από έναν παίχτη,τον Ιμπραϊμοβιτς,πράγμα που συναντάται στην Σουηδία περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα του τουρνουά. Ο άσσος της Μίλαν αντιμετωπίστηκε από την παγίδα των Τίμοστσουκ,Κακερίδη και Μίχαλικ οι οποίοι τον ''στρίμωχναν'' στο πρώτο άγγιγμα της μπάλας από πλευράς του πριν προλάβει να επεκταθεί στον χώρο. Επιπρόσθετα,ήταν εμφανές το πρόβλημα στην επίθεση των σκανδιναβών με τον Ρόσενμπεργκ να έχει ρόλο κομπάρσου ενώ ο Τοϊβόνεν να μην μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της αριστερής πτέρυγας. Ο δεύτερος αναγκαστικά μετατοπίστηκε σε εκείνη την θέση η οποία είναι ξένη για τον κεντρικό επιθετικό της Αϊντχόφεν. Το γκολ του Ιμπραϊμοβιτς στο 52' δεν ήταν αρκετό για να αποφύγει η ομάδα του την ήττα αφού οι Σουηδοί επαναπαύτηκαν και συνέχισαν να παίζουν επιθετικό ποδόσφαιρο. Ωστόσο,αξίζει να σημειωθεί πως η Σουηδία δεν μπορεί να κλειστεί στην άμυνα αφού στην νοοτροπία της έγκειται ξεκάθαρα το ανοιχτό στυλ παιχνιδιού. Έτσι, στο 55' ο αθόρυβος μέχρι εκείνο το σημείο Σεφτσένκο λύτρωσε τους συμπατριώτες του με την εξαιρετική κεφαλιά του αφού νίκησε στα ίσια στον αέρα τον Ούλοφ Μέλμπεργκ.
Η Ουκρανία πήρε τα πάνω της και φαινόταν πως ήταν θέμα χρόνου να πετύχει και το δεύτερο πολυπόθητο γκολ. Και πράγματι στο 61' το τέρμα ήρθε πάλι από τον συνήθη ύποπτο! Ο αστέρας της Ντιναμό Κιέβου χρησιμοποίησε το κεφάλι του για δεύτερη φορά με στόχο να σκοράρει και το κατάφερε. Κόρνερ του Κονοπλιάνκα που βρίσκει με συστημένη μπαλιά τον Σεφτσένκο ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τον ελάχιστο ελεύθερο χώρο που βρήκε μέσα στην μεγάλη περιοχή και στη συνέχεια σημείωσε το 2-1. Δίκαιο το standing ovation και η αγκαλιά του ''κλειστού'' Μπλαχίν με την εικόνα των δύο θρύλων να μιλά από μόνη της. Άξιοι συμπαραστάτες στον αγώνα του Σεφτσένκο για ''επανάσταση'' ήταν οι Ναζαρένκο και Χούσιεφ με τον καθένα από τους τρεις να εμφανίζεται εντυπωσιακός στον χώρο ευθύνης του σε επίθεση,κέντρο και άμυνα,αντίστοιχα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

































