Νίκη χωρίς να ιδρώσει!

Η Ελλάδα έπαιξε στο Δουβλίνο και πήρε μία επαγγελματική νίκη. Αυτό που αξίζει να υπογραμμιστεί κυρίως από το ματς είναι το ότι πλέον η εθνική αντιμετωπίζεται με σεβασμό,σεβασμός που αναλογεί σε μία ομάδα που διαθέτει παγκόσμια αναγνωρισιμότητα. Πολλοί από τους παίχτες των φιλοξενουμένων έχουν παίξει σε Euro,το 2008,καθώς και στο Mundial του 2010. Δίπλα σε αυτούς άξιοι συμπαραστάτες παίχτες με πλούσιο ταλέντο που μπορούν και αξίζουν να φοράνε το εθνόσημο στο στήθος.

Η Ιρλανδία μπήκε δυνατά στον αγώνα και κυνήγησε από νωρίς να πάρει το προβάδισμα. Δεν τα κατάφερε και όσο περνούσε η ώρα είχε μια φθίνουσα πορεία στην απόδοσή της. Πάντως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο,η πλευρά του Τραπατόνι εμφανίστηκε στο χορτάρι με σημαντικές απουσίες όπως αυτές των Ρόμπι Κιν, Ρίτσαρντ Νταν και ΜακΓκίντι. Οι τρεις αυτοί ποδοσφαιριστές προσθέτουν μεγάλη ποιότητα στις τρεις γραμμές της εθνικής Ιρλανδίας και χρίζουν ιδιαίτερης μνείας. Πιο πολύ στα μάτια του Τραπατόνι αυτό το ματς θα έμοιαζε,πιθανώς,με ένα στοίχημα. Πως μπορεί να σταθεί η πλευρά του αξιοπρεπώς χωρίς τους προαναφερθέντες παίχτες. Και άντεξε. Οι νέοι σταρ της ομάδας,ΜακΚλιν και Κόουλμαν,έδειξαν για άλλη μια φορά την αξία τους και φάνηκε πως σε λίγα χρόνια θα κουβαλάνε την εθνική τους στις πλάτες τους.

Το γκολ του Χολέμπας ήρθε σε μια απρόσμενη στιγμή όταν οι γηπεδούχοι είχαν την κατοχή της μπάλας με το μέρος τους και ήταν σε όλα τα επίπεδα κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Τα 1-2 των Ιρλανδών είχαν ζαλίσει την ομάδα του Σάντος και το πείσμα τους φαινόταν πως αργά ή γρήγορα θα τους οδηγούσε στο γκολ. Αλλά τελικά αυτό δεν επαληθεύτηκε. Μετά το 0-1 η Ιρλανδία πέταξε σχεδόν λευκή πετσέτα αφού πατούσε στο γήπεδο χωρίς ιδέες. Μάλιστα,το τέρμα της Ελλάδας προξένησε και αρκετά νεύρα στο στρατόπεδό τους.

Στο δεύτερο ημίχρονο δεν έγιναν οι μεγάλες φάσεις και οι δύο προπονητές πραγματοποίησαν πολλές αλλαγές. Να σημειωθεί πάντως πως,Σαμαράς και Μήτρογλου(1ο μέρος) ήταν ένα πιο δεμένο δίδυμο από αυτό που μπήκε μετά το 45',Αθανασιάδης και Σαλπιγγίδης. Το καλό,ωστόσο, με το δεύτερο είναι ότι ο Σαλπιγγίδης συνέκλινε συχνά προς το κέντρο δίνοντας βοήθειες στον Αθανασιάδη,βοήθειες που δεν περιμένουν οι αντίπαλοι. Επίσης,φάνηκε πως είναι προτιμότερο να παίζει ο Σαλπιγγίδης δεξιά από το να παίζει ο Νίνης. Για άλλη μια φορά ο παίχτης της Πάρμα κινήθηκε σε ρηχά νερά και ήταν πιο αργός από το ρυθμό του παιχνιδιού.

Αντίθετα, ξεχώρισαν από την πλευρά της γαλανόλευκης οι Φορτούνης και Ταχτσίδης. Ο ευρωπαϊκός αέρας τους έχει προσδώσει άλλη αξία και φαίνεται αισθητά η βελτίωσή τους. Ο πρώτος μπήκε ως αλλαγή και ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος στο παιχνίδι. Ο χρόνος συμμετοχής που έχει ο Ταχτσίδης στην Ρόμα τον έχει αναγεννήσει. Από εκεί που κάποιος θα περίμενε πως μετά την ΑΕΚ θα έπαιρνε την κατιούσα τελικά κέρδισε με το σπαθί του μια θέση στην κορυφή. Βέβαια,το πιο δύσκολο είναι να παραμείνει σε αυτή. Εντυπωσιακές κάθετες πάσες από τον νεαρό μέσο και εξαιρετική τεχνική. Η ποιότητά του κέρδισε το ''βάρβαρο''παιχνίδι των Ιρλανδών μέσων και κατάφερε να ''κατακτήσει'' τον χώρο του κέντρου.

Η Ιρλανδία φαίνεται ότι πονάει πολύ στην επίθεση όπου μετά τον Ρόμπι Κιν, το χάος. Ο Κέβιν Ντόιλ,ο παίχτης που χρίστηκε διάδοχος του πολύπειρου επιθετικού,προέρχεται τακτικά από τον πάγκο σε μία θέση που θα 'πρεπε να έχει χαλαρά φανέλα βασικού.

Οι γηπεδούχοι επιτίθονταν κατά βάση από την δεξιά πτέρυγα,από εκεί που παίζουν δηλαδή οι Κόουλμαν και ΜακΚλιν. Το παιχνίδι τους αρκετά προβλέψιμο,ωστόσο,ο άπειρος Σταφυλίδης τους έδωσε με τα λάθη του ευκαιρίες να ελπίζουν. Ο Σταφυλίδης δεν πατούσε καλά στο ματς κάνοντας φτηνά φάουλ. Ήταν τρακαρισμένος και δεν έκανε τις γνωστές του κούρσες. Έτσι,η πιο δυνατή πλευρά των Ιρλανδών χτυπούσε από την πιο αδύναμη των Ελλήνων. Τελικά,το γκολ της ισοφάρισης δεν ήρθε.

Η ομάδα του Τραπατόνι έχει ρίξει,επίσης,μεγάλο βάρος στα στημένα στα οποία πρωταγωνιστής είναι και πάλι ο ΜακΚλιν. Ούτε από εκεί ευτύχησαν να σκοράρουν και ο Καρνέζης είχε σχετικά ένα ήσυχο βράδυ. Μία δουλεμένη φάση που εντυπωσίασε ήρθε για τους Ιρλανδούς στο 68'. Ο Ο' Σέι πλησιάζει τον ΜακΚλιν για να του πει πως θα εκτελέσει το φάουλ. Ο Ο' Σέι πάει στο πρώτο δοκάρι με τους έλληνες αμυντικούς να υποψιάζονται ότι θα πάει η μπάλα στο δεύτερο,πράγμα που οι γηπεδούχοι είχαν προβλέψει. Και τελικά η μπάλα πήγε έξω από την μεγάλη περιοχή,προκαλώντας σύγχυση στην ελληνική άμυνα. Ο Τραπατόνι ποντάρει πολλά σε φάουλ και κόρνερ και είναι προφανές πως γίνεται σημαντική δουλειά στην προπόνηση.

Το πρόβλημα δεν ήταν τα πρώτα 10 λεπτά, αλλά τα τελευταία 80...

Έχασε η Ελλάδα στο παιχνίδι-τελικό κόντρα στην Τσεχία με τις ελπίδες για τους 8 πλέον να εξανεμίζονται. Είναι άξιο απορίας το ξεκίνημα της γαλανόλευκης στον αγώνα αφού μέχρι το 6' είχε ήδη δεχτεί 2 γκολ κάνοντας τους έλληνες φιλάθλους να χτυπάνε το κεφάλι τους. Καταφέραμε να δεχτούμε δύο τόσο γρήγορα τέρματα από την δεύτερη χειρότερη επίθεση των προκριματικών της διοργάνωσης,όσον αφορά την συγκομιδή. Ακόμα και οι Τσέχοι σίγουρα απορούσαν μέσα τους πως οδηγήθηκε το ματς σε αυτή την εξέλιξη. Όπως και με τους Πολωνούς,η αχίλλειος πτέρνα μας ήταν η περιοχή που κάλυπτε το αριστερό μπακ και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Χολέμπας αφού τα τρία γκολ που έχουμε δεχτεί μέχρι στιγμής στο τουρνουά ξεκίνησαν από εκείνο το σημείο. Μόλις στο 3' ο Γίρατσεκ μετά από ένα αστείο λάθος της άμυνας που χάλασε ξαφνικά την συνοχή της,βγήκε τετ-α-τετ με τον Χαλκιά έχοντας εύκολο έργο και άνοιξε,έτσι, το σκορ. Παπαδόπουλος και Χολέμπας δεν συνεννοήθηκαν αποτελεσματικά  με τον τελευταίο να τρέχει όταν ήταν ήδη αργά. Τρομερός αβαντάζ ψυχολογίας μεταδόθηκε στους Τσέχους που ήταν αναμφίβολα αντιστρόφως ανάλογο από αυτό του Χολέμπας. Το γεγονός αυτό επαληθεύτηκε στο 6' όταν ο αμυντικός του Ολυμπιακού (με εντυπωσιακές εμφανίσεις στο φετινό πρωτάθλημα) ξεχάστηκε στην επίθεση με τον Φορτούνη να προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα σε μία τακτική προσέγγιση χωρίς αρχή,μέση και τέλος. Ο Χαλκιάς διόγκωσε ακόμα περισσότερο το λάθος αφού δεν μπόρεσε να μαζέψει την μπάλα μετά από οριζόντια πάσα του Γκέμπρε Σελασσιέ με τον Πιλάρ να εκμεταλλεύεται την ευκαιρία και να διπλασιάζει τα τέρματά του στην διοργάνωση.

Μετά το αρχικό σοκ,βέβαια,εκείνο που πόνεσε περισσότερο ήταν η έλλειψη καθαρού μυαλού από την ομάδα και δεν βρέθηκε ο παίχτης που θα έπαιρνε την ομάδα στις πλάτες του. Μία ανούσια υπεροχή και κατοχή της μπάλας ακολούθησε στην συνέχεια με τους παίχτες της Ελλάδας να πασάρουν χωρίς να πιστεύουν στην πάσα τους,να σουτάρουν χωρίς να πιστεύουν στο σουτ τους. Η Τσεχία,ειδικά στο δεύτερο μέρος,απλά περίμενε την Ελλάδα να κινηθεί με τον Μπίλεκ σίγουρα να θεωρεί πως πιο εύκολα θα έπαιρνε το ματς άμα είχε η αντίπαλος του την μπάλα στα πόδια. Ο Σαλπιγγίδης έλειψε πραγματικά από το ματς με τους οπαδούς να πιστεύουν πριν την είσοδο των ομάδων στον αγώνα ότι θα συνέχιζε την καταπληκτική του εμφάνιση στον πρώτο αγώνα. Η αλλαγή του,λογικά, με αντίπαλο την Πολωνία τον πείσμωσε να αποδείξει πράγματα,όμως, σαν βασικός κινήθηκε σε ρηχά νερά. Αντίθετα,μία από τις απογοητεύσεις της εναρκτήριας αγωνιστικής,ο Γιώργος Σαμαράς,έδειξε μεγάλη αποφασιστικότητα και προέβαλλε πράγματα που δεν μας είχε συνηθίσει όπως οι κερδισμένες κεφαλιές που πήρε. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα,ωστόσο, στον τρόπο παιχνιδιού της εθνικής ήταν τα συνεχή γεμίσματα στο υπερπέραν. Δύο με τρεις πάσες αντάλλαζαν οι αμυντικοί,για τα μάτια του κόσμου,και μετά με ψηλοκρεμαστή μπαλιά ψάξιμο του επιθετικού.Ένα σύστημα που αν είχε λιγοστές ελπίδες με ψηλό επιθετικό με τον Γκέκα ή τον Σαλπιγγίδη δεν είχε καμία. Ακόμα και το ότι ο Γκέκας έβαλε γκολ στο 53',μετά από τραγικό λάθος του Τσεχ,αυτό δεν αναιρεί την λάθος επιλογή του ομοσπονδιακού τεχνικού να τον περάσει στο παιχνίδι. Από την άλλη,ο Σάντος πιθανώς θεώρησε πως για να παίξει στρωτό ποδόσφαιρο έπρεπε να βάλει τον Φετφατζίδη το οποίο θα ήταν και ρίσκο αφού σε πιθανή απώλεια της μπάλας θα χάναμε αρκετό χρόνο αλλά και θα δεχόμασταν,ίσως,και άλλα γκολ. Στο αντίπαλο στρατόπεδο δεν έδειχναν να ανησυχούν ακόμα και μετά το 2-1 αφού αργά ή γρήγορα με τον αμυντικό προσανατολισμό τους και την επιθετική αφλογιστία των Ελλήνων,θα έφταναν στην νίκη. Ο 25χρονος δεξιός οπισθοφύλακας της Τσεχίας Γκέμπρε Σελασσιέ,που αγωνίζεται στην Σλόβαν Λίμπερετς,αποτέλεσε μακράν τον διακριθέντα της αναμέτρησης. Απίστευτες κούρσες από τον Πολωνό με καταγωγή από την Αιθιοπία ποδοσφαιριστή που αντιμετώπισε με επιτυχία τον Σαμαρά και σημείωσε και μία ασσίστ κομβικής σημασίας. Πλέον,όλα δείχνουν πως θα παίξουμε στον τελευταίο αγώνα για την τιμή μας αφού οι Ρώσοι έχουν μεγάλα όνειρα για την διοργάνωση και δεν δείχνουν διατεθειμένοι να χαρίσουν βαθμούς. Η δεύτερη θέση θα κριθεί στο άλλο ματς,Πολωνία-Τσεχία,όπου πραγματικά θα πέσουν κορμιά.