Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρμπάγιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρμπάγιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Ιουνίου 2012

H καλή μέρα δεν φαίνεται από το πρωί. Ελλάδα 1-0 Ρωσία.

Η Ελλάδα κατάφερε να πετύχει το ακατόρθωτο και έδειξε πως κανείς δεν πρέπει να υποτιμάει τις δυνατότητές της. Ωστόσο, ό,τι και να λέμε η νίκη κόντρα στην Ρωσία φάνταζε σαν άθλος αφού οι εμφανίσεις των Ρώσων τόσο στο Euro όσο και στα προκριματικά της διοργάνωσης μας έστελναν σαφές μήνυμα πως θα έχουμε δύσκολο βράδυ απέναντί τους. Η ελληνική ψυχή μίλησε στο τελευταίο ματς του ομίλου και η θεία δίκη ήταν με το μέρος της γαλανόλευκης με τον Καρμπάγιο,όπως αποδεικνύεται,να κάνει φιλανθρωπία έστω,και άθελά του. Ήταν η ευκαιρία να βγάλουμε το πάθος που μας διακατέχει,στο χορτάρι, και αν δεν μας δινόταν το κίνητρο το πιθανότερο θα ήταν να παρουσιαστούμε όπως το 2008 που περάσαμε και δεν ακουμπήσαμε. Το πρώτο 20λεπτο του αγώνα είχε γρήγορο ρυθμό αφού και οι δύο πλευρές στόχευαν να αιφνιδιάσουν τους αντιπάλους τους με ένα γκολ που θα άλλαζε την μοίρα του ματς. Αφού δεν κατόρθωσαν να βρουν δίχτυα,Άντβοκαατ και Σάντος διάλεξαν να μην ρισκάρουν και στο μυαλό τους το δεύτερο ημίχρονο θα ήταν αυτό που θα έκρινε και το παιχνίδι. Οι παίχτες και των δύο ομάδων δεν αυτοσχεδίαζαν ακολουθώντας πιστά την τακτική, και πιθανό τέρμα θα σημειωνόταν μόνο από οργανωμένη ορθά αντεπίθεση ή σφοδρό λάθος του ενός εκ των δύο στρατοπέδων. Όπως και έγινε αφού η ρωσική άμυνα άνοιξε διάπλατα μετά από εκτέλεση πλαγίου με την μπάλα να καταλήγει στον Καραγκούνη που ούτε ο ίδιος δεν θα πίστευε ότι βρέθηκε μέσα στην μεγάλη περιοχή από το πουθενά, έχοντας την ευκαιρία να σουτάρει σχετικά αμαρκάριστος.Δεν πάει να είχε λίγα λεπτά συμμετοχής με τον Παναθηναϊκό,συγκριτικά με άλλες χρονιές,με το εθνόσημο στο στήθος ο αρχηγός της εθνικής κάνει format στο μυαλό του και το μόνο που σκέφτεται είναι να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Οι 120 συμμετοχές του που ισοφάρισαν αυτές του Ζαγοράκη,μιλάνε από μόνες τους για το ποιόν του Γιώργου Καραγκούνη. Στο 47' διαμόρφωσε το 1-0 αφού ξέφυγε από τον Ζιρκόφ που παρά την ταχύτητά του ο αμυντικός της Ανζί ήταν αδύνατο να καλύψει τόσο μέτρα για να κόψει το σουτ το πολύπειρου μέσου. Ένα σκορ που ούτε ο πιο αισιόδοξος δεν φανταζόταν αφού το γκολ σημειώθηκε σε ένα χρονικό σημείο που θα έκοβε τα φτερά των Ρώσων,όπως και αποδείχτηκε.


Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με αλλαγή από την μεριά της ρωσικής αρκούδας που,πολύ πιθανώς, να έκρινε και το παιχνίδι.Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Ρωσίας φοβήθηκε να ρισκάρει αφήνοντας στον αγώνα τον Κερζάκοφ ο οποίος παρόλο που δεν είχε σκοράρει τέρμα, αργά ή γρήγορα θα απειλούσε την άμυνα της Ελλάδας. Το πείσμα που χαρακτηρίζει τον επιθετικό της Ζενίτ θα μπορούσε να είναι οδηγός για την νίκη της εθνικής ομάδας του,όμως,ο Άντβοκαατ,ίσως,σκέφτηκε ενδεχόμενη κατακραυγή του Τύπου προς το πρόσωπό του όποτε προτίμησε να προβεί σε αλλαγή. Τα λεπτά περνούσαν,οι Ρώσοι βρίσκονταν με το ένα πόδι στην ισοφάριση,όμως,προς τέρψη του Σιφάκη και των συμπαικτών του το τέρμα παρέμεινε ακέραιο. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι παρά τις πολλές και διαδοχικές φάσεις των τυπικά φιλοξενούμενων στη Βαρσοβία,η μεγάλη ευκαιρία δεν ήρθε αφού συνήθως τις απόπειρες για το 1-1 τις επιχειρούσαν οι μέσοι(κυρίως ο Ντενίσοφ) με σουτ τους έξω από την μεγάλη περιοχή,που ήταν ιδιαίτερα άστοχα και αποτέλεσμα μη καθαρού μυαλού. 8 συνολικά σουτ δοκίμασαν οι Έλληνες έναντι των 31(!) των Ρώσων,η αμυντική λειτουργία,όμως,της ομάδας του Φερνάντο Σάντος την έκανε να μοιάζει με απόρθητο κάστρο. Η κατοχή,επίσης,30% και 70% καθώς και οι πάσες  235 και 575,αντίστοιχα,παρουσιάζουν ξεκάθαρα την εικόνα του παιχνιδιού. Η καρδιά,όμως,δεν αποτυπώνεται στα στατιστικά και ήταν αυτή που μας έφερε στους 8. Η μεγαλύτερη φάση για τους Ρώσους ήρθε από εκπληκτική κεφαλιά του Τζαγκόεφ στο 84' που έφυγε για λίγα εκατοστά άουτ και ανησύχησε ιδιαίτερα τον Σιφάκη.


Η είσοδος και του Πογκρέμπνιακ στον αγωνιστικό χώρο,μάλλον πιο εύκολα για εμάς έκανε τα πράγματα,αφού κατά βάση χαλούσε τις επιθέσεις της ομάδας του κάνοντας φάουλ στους αντίπαλους αμυντικούς παίρνοντας και κίτρινη κάρτα σε λίγο χρόνο συμμετοχής. Η πλευρά του Άντβοκαατ,επιπρόσθετα,στο τελευταίο μισάωρο του παιχνιδιού άρχισε να χάνει την ψυχραιμία της και οι παίχτες της είχαν πολλά νεύρα,πράγμα που συνέβαλλε καθοριστικά στο τελικό αποτέλεσμα. Ειδικά,μετά την εντυπωσιακή νίκη της Ρωσίας κόντρα στην Τσεχία με 4-1 ο πήχης είχε ανεβεί κατακόρυφα με τις προσδοκίες να αυξάνονται(και όχι άδικα αφού η  Ρωσία είχε μία από τις καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης),πράγμα που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών της. Αξίζει να τονιστεί πως τώρα θα μιλούσαμε από άλλο πρίσμα και άλλη θέση σχετικά με το ματς αν το τραγικό λάθος του σουηδού διαιτητή Έρικσσον οδηγούσε σε ισοπαλία ή ήττα της Ελλάδας. Στο 61' ο Καραγκούνης εισβάλλει στην αντίπαλη περιοχή με προϋποθέσεις και δέχεται χτύπημα στα πόδια από τον σέντερ-μπακ Ιγκνασέβιτς,το οποίο σύμφωνα με το γράμμα του νόμου θεωρείται πέναλτι και το οποίο ποτέ δεν δόθηκε. Και όχι μόνο αυτό, αφού ο ρέφερι της αναμέτρησης έδειξε και την κίτρινη κάρτα στον 35χρονο ποδοσφαιριστή για ''θέατρο'' που θα χάσει,έτσι,το επόμενο παιχνίδι. Ο ''Κάρα'' είναι εκεί όποτε η ομάδα πάει να πέσει για να την σηκώσει ξανά στο ύψος της και,χωρίς αμφιβολία, αποτέλεσε τον no1 του ματς με βάση την απόδοσή του. Οι δουλειές που κάνει μέσα στο γήπεδο είναι τόσο σημαντικές που θα μπορούσαν να θέσουν σε δευτερεύουσα θέση ακόμα και το νικητήριο γκολ που πέτυχε. Βραβείο αφανούς ήρωα παίρνει ο Γιώργος Σαμαράς που ανάλογα με τον στόχο τις εθνικής κατάφερε να προσαρμοστεί και στις αντίστοιχες απαιτήσεις. Στα πρώτα 45 λεπτά βοήθησε σε τρομερό βαθμό δημιουργικά και ξεχώρισε με τις προσπάθειά του στην αριστερή πτέρυγα. Ο Ανιούκοφ,είναι ένας παίχτης εργάτης και ταχύς,που ωστόσο τα βρήκε σκούρα με τις ενέργειες του εξτρέμ της Σέλτικ ο οποίος πετούσε την μπάλα στην πλάτη του προσωπικού του αντιπάλου και κέρδιζε πολύτιμα μέτρα. Στο δεύτερο μέρος και με το δεδομένο ότι βρισκόμασταν μπροστά στο σκορ,κράτησε σωστά μπάλα,ήξερε πως να ξοδέψει τον χρόνο και με τις περίτεχνες ενέργειες του η εθνική πήρε πολλά πλάγια που χαλούσαν τον ρυθμό των ρώσων. Ευτυχώς για την Ελλάδα,οι σκέψεις του,που ήταν δύσκολες στην πράξη,έβγαιναν στο γήπεδο καθώς πιθανό λάθος του στα χαφ να εξέθετε και την άμυνα. Η απόδοσή του,δηλαδή,στα τρία ματς του γκρουπ ήταν κλιμακωτή αφού στο πρώτο παρουσιάστηκε άνευρος και εκτός αγώνα,στο δεύτερο ούτε κρύο ούτε ζέστη ενώ στο τρίτο άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.


Οι Αρσάβιν,Σιρόκοφ και Γκλουσάκοφ,από την άλλη,απογοήτευσαν με τους δύο πρώτους,ειδικά,να μην συνεχίζουν τις καλές εμφανίσεις τους στον όμιλο και να καταρρακώνουν,ως συνέπεια,και την υπόλοιπη ομάδα. Ο ελεύθερος ρόλος του άσσου της Άρσεναλ (δανεικός στην Ζενίτ) δεν τον βοήθησε να αναδειχτεί αφού η σφικτή και κλειστή άμυνα των ελλήνων δεν του έδινε την δυνατότητα να βρει κενούς χώρους για να ξεδιπλωθεί. Ο Τζαγκόεφ,αποτέλεσε τον παίχτη-καταλύτη για την Ρωσία που πάλεψε ακόμα και τις μισές φάσεις και έδειχνε διψασμένος για την ισοφάριση. Πλέον,είναι γεγονός πως περάσαμε στους 8,κάτι που μοιάζει με θαύμα,όμως, η φράση Euro 2004 είναι πολύ νωρίς ακόμα για να ειπωθεί. Τσεχία και Ελλάδα οι ομάδες που θα συνεχίσουν στην διοργάνωση από τον πρώτο όμιλο με τα προγνωστικά να πέφτουν έξω και να διαψεύδονται. Απίστευτο και,όμως, ελληνικό(και τσέχικο)!

         The end was totally different from the beginning.                                            
                                 Greece 1-0 Russia.                                           

Greece managed to do the impossible and showed that anybody must underestimate its potential.The win against Russia was in the minds of greeks something very difficult because the appearences of the specific team in Euro and and in the qualifying group of the tournament sent a serious message to Greece that she will not have a good time against her. The greek spirit,although, talked in the final fixture and God was with the side of the blue-whites with Carballo,as it proved,to do a ''charity'',regardless,if he wanted to do so or not. It was the chance for Greece to put her passion out,on the ground,and if the motive didn't appear the most possible would be to present like in 2008 when she dissapointed the football fans. In the first 20 minutes,the game had a very quick rythm because the two sides were targetting to surprise the opponent team with one goal that would change the ''fate'' of the match. But the two teams didn't manage to find the net and Advocaat and Santos chose not to risk,then. In their brain the second half was the significant one. The players weren't improvising, following exactly the tactic and possible goal might be scored only from a good organised counter-attack or from a huge personal mistake. As it proved the russian defence opened thoroughly after a throw-in with the ball to be taken by Karagounis. He might not believe how he got in the opponents' defence so easily,having the big chance to shot unmarked. It doesn't matter if he has few appearence minutes with Panathinaikos,comparatively to past seasons, the captain takes the national football team on his shoulders when he wears the flag of Greece on his chest and he forgets everything that hasn't relation with that. His 120 appearences equalised them of Zagorakis and they can describe the personality of Giorgos Karagounis. In 47' he made the 1-0 and firstly he came through from the marking of Zhirkov. The defender of Anzhi is famous for his speed but he couldn't reach the experienced midfielder in that case in order to stop his shot. Neither the most optimistic fan of Greece would expect that score. The goal was scored in a very crucial minute that could ''cut the wings'' of Russians,as it finally proved.

                 
The second half began with a change from the side of the russian bear,a change that,maybe,''judged'' the game. The manager of the russian national football team was afraid to risk letting in the game Kerzhakov. Although, he didn't score a goal before,he had the potential to threat the defence of Greece. The determination that characterizes the attacker of Zenit could be the guide for the win of his national football team,but,Advocaat might thought possible attack of the Media to his face so he prefered to change his player. The minutes were passing,Russians were with the one foot to the win,but,for the pleasure of Sifakis and his teammates any shot got into the goalpost. The strange of the story is that the typically guests in Warsow made many and successive chances to find the net but the big chance didn't come because the shots were taken,usually,by the midfielders (mainly by Denisov) out from the defence box of Greece. They were not accurate and a result of immature thought so the 1-1 was,almost, an impossible plan. The greeks shots were just 8 while the Russians' shots were 31(!). The defensive line of greeks,athough,made the team of Fernando Santos seem like a castle without conqueror. The possession,also, 30% and 70% and the passes 235 and 575,for each side,present with the best way the image of the game. But,the heart isn't included in the statistics and it was the key that led Greece to the round of 8. The biggest chance for Russians came from a fantastic header of Dzagoev in 84' that didn't find the net for few cm and worried much Sifakis.

                  

The entrance of Pogrebnyak on the field made the things more easy for the greek side because the most times he ''destroyed'' the attacks of his team making fouls to the opponent's defenders and he took,also, a yellow card in few minutes of appearence. The team of Advocaat,in addition,in the last 30 minutes of the match began to lose its calmness and its players weren't tranquil,thing that played a great role to the final result. Especially,after the impressive win of Russia vs Czech Republic with 4-1, the expectations were much from the players(and it's logical because Russia had one of the best teams in the tournament), that affected much the psychology of the footballers. It worths to be underlined the fact that we would speak from a different point of view for the game if the tragic mistake of the referree Eriksson would lead to a draw or to a loss of Greece. In 61', Karagounis got into the opponents' box,causing a great danger. Then,the central defender Ignashevich hit his legs,an occasion which is considered a penalty according to the football  rules. Although,the referree didn't show that. Also, Eriksson showed the yellow card to the 35 years old player in the same minute and Karagounis will lose,in that way, the next game. ''Kara'' is there when the team is near to fall for lifting it up and,without doubt,he was the no1 of the match with his performance. The work that he did on the pitch,as it proved,was more important from the winning goal that he scored. The trophy for the hero of the ''background'' gets Giorgos Samaras who managed to adjust in the conditions in relation to the purpose of the greek national football team. In the first 45 minutes he helped to a great degree in the creativity and he impressed with his effort as left winger. Anyukov,is a player-worker with great speed,but he he was in trouble against the attacking mindfielder of Celtic who was throwing the ball in the back of his personal defender and he won many significant metres on the field. In the second half and with Greece up in the score,Samaras kept well the ball,he knew how to spend time and with his quality moves his team got many throw-ins that ''destroyed'' the rythm of the Russians' game. Fortunately for Greece,he managed to play effectively because possible mistake in the midfield might cause problems in the defence. His performance,in the three games of the group was like a scale because in the first match he presented without passion and determination,in the second he wasn't something special and in the third he was outstanding.

                
Arshavin,Shirokov and Glushakov,from the other side,dissappointed with the two first,mainly,not to continue the good appearences in the group.As a result,and the other players didn't manage to provide something important for the team. The free role of Arsenal's star (on loan at Zenit) didn't help him to succeed because the strong defence of the Greeks didn't allow him to find open spaces to play his game. Dzagoev,was the key-player for Russia who fighted everytime he got the ball on his feet and he presented very determined for the draw. The truth is that Greece passed in the quarter-finals which seems like a miracle,but,the sentence Euro 2004 is still very far to be told. Czech Republic and Greece are the teams that continue in the tournament from the first group and the predictions fall out.Unbelievable,but,greek (and Czech)!

               

Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

Η διαιτησία Καρμπάγιο ίσως αποδειχτεί καρποφόρα.

Ο πήχης και οι απαιτήσεις από την εθνική Ελλάδος μετά το θρίαμβο του 2004 έχουν πέσει κάτι που αντικατοπτρίζεται από τις αντιδράσεις των φιλάθλων και την απαξίωση τους προς την γαλανόλευκη φανέλα. Ως αντίκτυπο, στις προηγούμενες δύο διοργανώσεις η αντιπροσωπευτική αποστολή σε Νότια Αφρική και Ελβετία,Αυστρία έπαιζε "μόνη" χωρίς την συναισθηματική ώθηση των ανθρώπων που πριν 8 χρόνια έκλαιγαν μόλις άκουγαν τον εθνικό ύμνο και ένιωθαν στην κορυφή της Ευρώπης. Ο Καραγκούνης διαρκώς αποτελεί στόχο υβριστικών μηνυμάτων για τον τρόπο παιχνιδιού του με τον Παναθηναϊκό,έναν τρόπο που πολλοί έχουν ξεχάσει πως μας οδήγησε στο χρυσό μετάλλιο. Ένα παράδειγμα από τα πολλά που παρουσιάζουν την αλλοίωση της υποστήριξης μας προς την εθνική. Η ευκαιρία,λοιπόν,που μας ξύπνησε από τον εφησυχασμό και το ""ωχ ρε αδερφέ ποιος ασχολείται με την εθνική'' δόθηκε στο εναρκτήριο παιχνίδι και σίγουρα μελανό σημείο της διοργάνωσης Πολωνία-Ελλάδα. Σε ένα ασφυκτικά γεμάτο στάδιο που έβραζε από την δυναμική των γηπεδούχων οπαδών τα προγνωστικά και οι προβλέψεις ήταν εις βάρος των φιλοξενουμένων. Η αρχή του αγώνα δεν παρέκκλινε πολύ από τις σκέψεις προ παιχνιδιού με την Ελλάδα να μπαίνει νωθρή και να προβάλλει για άλλη μια φορά ένα ξαναζεσταμένο φαγητό,ιδιαίτερα άνοστο. Έψαχνε τα πατήματά της ενώ οι Πολωνοί φαίνονταν αποφασισμένοι με ένα μικρό άγχος να τους διακατέχει ωστόσο,ειδικά τον Λεβαντόφσκι. Ο επιθετικός της πρωταθλήτριας Μπορούσια Ντόρτμουντ είχε πατήσει αρκετές φορές περιοχή χωρίς επιτυχία,όμως στο 17' δεν συγχώρεσε και σημείωσε το 1-0. Σαμαράς και Νίνης επιχειρούσαν να κάνουν κάτι το επιτηδευμένο στην συνέχεια, και η ανάπτυξη της εθνικής κατά συνέπεια παρουσίαζε προβλήματα. Επιπρόσθετα,μεγάλο μείον που στοίχισε σημαντικά ώστε να μην δημιουργήσουμε απειλητικές φάσεις ήταν το γεγονός ότι δεν παίρναμε τα ριμπάουντς από τα διωξίματα των αντίπαλων κεντρικών αμυντικών. Ο τραυματισμός του Αβραάμ Παπαδόπουλου θόλωσε ακόμα περισσότερο το μυαλό των ποδοσφαιριστών. Ένα πρώτο ημίχρονο που αναμφίβολα θα άδειαζε τις καφετέριες στο 45' με τους εκπροσώπους μας να δείχνουν πως πήγαν για τουρισμό,χωρίς πίστη. 1 λεπτό νωρίτερα έγινε παρόλα αυτά η ανατροπή του σκηνικού που φάνταζε σαν ξύδι στις πληγές των υποστηρικτών της εθνικής. Η αποβολή του Παπασταθόπουλου με δύο κίτρινες κάρτες, έξω από το γράμμα του νόμου, χτύπησαν στον εγωισμό την ελληνική ψυχή. Επιπλέον, το στοπάρισμα της μπάλας με το χέρι από τον Πέρκις,έστω και άθελα,ήταν πέναλτι και αποτέλεσε άλλο ένα εξόφθαλμο λάθος του ρέφερι Καρμπάγιο που πραγματικά απογοήτευσε.


Η πιο εύκολη λύση θα ήταν να πούμε να πάρουμε την ομάδα και να φύγουμε... Προτιμήσαμε,όμως, τον δύσκολο δρόμο και στο δεύτερο μέρος παίξαμε σαν μαχητές. Με 10 παίχτες η εθνική δεν δίστασε να πάρει πρωτοβουλίες,πράγμα που ήταν μονόδρομος, και να προβάλλει πως έχει plan b.  Ξεκάθαρα στόχος της ομάδας ήταν να πάει το πρώτο μισό στο 0-0 για να μεταφερθεί το άγχος στους οικοδεσπότες και να βαρύνουν τα πόδια τους. Αφού δεν πέτυχε η συγκεκριμένη σκέψη η ψυχή και η τακτική αλλαγή του Σάντος να περάσει στο ματς τον Σαλπιγγίδη αναγέννησαν τις ελπίδες για θετικό αποτέλεσμα. Έβγαλε μάτια ο άσσος του Παοκ που εφτά λεπτά μετά την είσοδο του ισοφάρισε και απάντησε σε όσους τον θεωρούσαν τελειωμένο. 1-1 με κοντινή προβολή και την Ελλάδα να κοντρολάρει το παιχνίδι! Η δεύτερη χρυσή αλλαγή του ομοσπονδιακού προπονητή ονομάζεται Φορτούνης. Στο 70' ο πρώην ποδοσφαιριστής του Αστέρα Τρίπολης έβγαλε μαγική πάσα στον προωθημένο και πανταχού παρόντα Σαλπιγγίδη που για δεύτερη φορά πήρε την ταυτότητα του γκολκίπερ της Άρσεναλ Σέζνι που έχασε την φάση και μάζεψε τα πόδια του επιθετικού. Δίκαιη κόκκινη και πέναλτι υπέρ των φιλοξενούμενων που βρίσκονταν κοντά στην ολική ανατροπή. Ο Καραγκούνης ανέλαβε το χτύπημα αλλά ο νεοεισελθέντας Τίτον απέκρουσε το σουτ του εντυπωσιακά.Δεν πήρε έτσι άριστα ο χαφ του Παναθηναϊκού που κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο ανέβασε στροφές. Στο 77' σειρά στο έργο του Καρμπάγιο πήρε ο linesman που δεν επικύρωσε το τέρμα του Σαλπιγγίδη θεωρώντας την περίπτωση οφσάιντ, δημιουργώντας ερωτηματικά με την απόφασή του. Μετά την ανάπαυλα,οι γηπεδούχοι μπήκαν θεατές στο μεγαλύτερο μέρος με τον Λεβαντόφσκι και τον Ομπράνιακ να κινούνται σε ρηχά νερά. Ο δεύτερος,κινητήριος μοχλός της ομάδας,δεν συνέβαλλε όσο χρειαζόταν στο ξετύλιγμα της πλευράς του αφού οι ενέργειες του ποδοσφαιριστή της Μπορντό χτυπούσαν τοίχο. Η επιλογή Χαλκιά,από την άλλη,φαίνεται πως δικαιώνει παιχνίδι προς παιχνίδι τον Σάντος,με τον πιο μεγάλο σε ηλικία παίχτη του τουρνουά (38 χρονών) να έχει αξιοπρεπή παρουσία. Η αποβολή Παπασταθόπουλου και ο σοβαρός τραυματισμός του Αβραάμ Παπαδόπουλου(για 6 μήνες εκτός δράσης!)είναι το μεγάλο κουίζ που πρέπει πρωτίστως να λύσει ο πορτογάλος τεχνικός ενόψει του ερχόμενου αγώνα με την Τσεχία. Βέβαια,άμα καταφέρουμε να δεχτούμε γκολ από τον Μπάρος,τον βασικό και αναντικατάστατο επιθετικό της ομάδας,ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια έχει σκοράρει μόνο τρία γκολ με τους ''τρικολόρ'',θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας...