Πρώτα πρώτα, θέλω να διευκρινίσω πως με άκουσε όλο το τετράγωνο στα γκολ του Ολυμπιακού,σε ένα ματς που ό,τι έπιανε η ομάδα του Μίτσελ το έκανε χρυσό.
0-3, ένα σκορ που πρέπει να φέρει άμεσα κι άλλα 3ποντα και όχι στο πίσω μέρος του μυαλού των παιχτών το "ωχ ρε αδερφέ". Ο Ολυμπιακός πρέπει να φτάσει τους 9 βαθμούς γρήγορα,τώρα που η αισιοδοξία είναι στα ύψη. Για το καλό του πρέπει να πάρει τα δυο παιχνίδια με την Μπενφίκα και να μην σκέφτεται το τελευταίο ματς με την Άντερλεχτ στο Καραϊσκάκης, αυτό πρέπει να 'ναι ένα παιχνίδι - γιορτή για μια ενδεχόμενη πρόκριση.
Πάντως, οι ερυθρόλευκοι δεν μπήκαν δυνατά στο πρώτο ημίχρονο,με δυσκολία άλλαζαν πάσα. Το αμυντικό δίδυμο πρέπει οπωσδήποτε να στρώσει,η Άντερλεχτ έβρισκε τον Μίτροβιτς για πλάκα,που απλά ήταν άτυχος στο τελείωμα και ο Ολυμπιακός στάθηκε τυχερός. Η τύχη,όμως, δεν θα είναι πάντα με το μέρος του.
Επίσης, ο Σάμαρης ήταν "εκτός" και συνέχισε τις κακές εμφανίσεις στο Τσλ. Στα μάτια μου, είναι ακόμα "άγουρος" για την διοργάνωση. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που ξεχώριζε στον Πανιώνιο,φαινόταν πως έχει τη λάμψη για να πρωταγωνιστήσει. Ωστόσο,προς το παρόν μοιάζει τρακαρισμένος,σαν να έχει μπει κατευθείαν στα βαθιά.
Η αριστερή πτέρυγα του Ολυμπιακού πονούσε. Ένα ακόμη μείον. Ειδικά, ο Βάις δεν βοηθούσε καθόλου στο μαρκάρισμα. Το ότι δεν του βγήκαν οι φάσεις μπροστά, δεν είναι παράλογο,ήταν θέμα μέρας. Αλλά πίσω ο Μπονγκ ήταν χωρίς υποστήριξη.
Μεγάλα συν ο Μήτρογλου,ο Μανιάτης, ο Ρομπέρτο, ο Ντιγκά και ο Τσόρι.
