Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεγρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεγρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Ο Άρης θέλει αποτοξίνωση!

Ο κόσμος του Άρη βαρέθηκε να πληρώνει για να βλέπει τα ίδια χάλια αλλά και ο ίδιος είναι υπεύθυνος για αυτό το κατάντημα. Εντάξει τι να γίνει, αφού η τιμωρία που επιβλήθηκε στην ομάδα το καλοκαίρι δεν έδινε πολλές επιλογές. Αυτό που είναι να υπάρχει είναι ο αλληλοσεβασμός.

Το πλέον ζήτημα όσον αφορά τον Άρη αυτή την αγωνιστική περίοδο είναι το φιλικό που διοργάνωσε με την Μπενφίκα. Ένα φιλικό που χτύπησε στο μάτι τον ποδοσφαιρόφιλο αρειανό. Πώς ο αγοραστής-οπαδός του Άρη θα δαπανήσει ξανά χρήματα για εισιτήρια μετά το φιάσκο της 9/9/2012; Μία κίνηση ντροπιαστική εμπορικά όχι για ξένους αλλά για τα ίδια τα μέλη του κλαμπ. Πολλοί είχαν ήδη εξασφαλίσει εισιτήριο για τον αγώνα νωρίς νωρίς και μόνο στο άκουσμα του ματς,για ένα ματς στο οποίο δεν εκδόθηκε καν ανακοίνωση από την ΠΑΕ και όλο το νταλαβέρι έγινε από κάποια μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ούτε η Μπενφίκα είχε πει και πολλά για το παιχνίδι και πιο πολλές πληροφορίες δόθηκαν αφότου πάτησε το πόδι της η αποστολή στην Θεσσαλονίκη,τότε δηλαδή που ο περισσότερος κόσμος είχε δαπανήσει ήδη τουλάχιστον 10 ευρώ. Επιπρόσθετα, οι παίχτες και το τεχνικό τιμ της Μπενφίκα έφτασαν στην Θεσσαλονίκη σαν φυγάδες,μεσάνυχτα Παρασκευής χωρίς καν να γίνουν ευρέως γνωστά τα ονόματα τους. Και μετά βρέθηκε και η δικαιολογία για να ''δέσει το γλυκό'': Οι παίχτες της πρώτης ομάδας της Μπενφίκα έχουν διεθνείς υποχρεώσεις...''Χαίρω πολύ χαιρόπουλος''. Από αυτό προκύπτει πως για να υπάρχει μία σχέση χωρίς παρατράγουδα ανάμεσα σε μία διοίκηση ομάδας και στους οπαδούς της, χρειάζεται να υπάρχει τιμιότητα. Ο σωστός αρειανός θα έδινε τα ανάλογα χρήματα ακόμα και αν του έλεγαν ότι θα παίξει ο Άρης με την Μπενφίκα B. Έτσι, για να μην οδηγούν τον αρειανό να κάνει ''μπε'' χρειάζεται να του λένε τα πράγματα με το όνομά τους.

Επιπλέον, που αποσκοπεί όλος αυτός ο θόρυβος έξω από την 3 ρε παιδιά; Ή όλα ή τίποτα. Η΄ θα μπαίνουν ελεύθερα και άτομα που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα ή τίποτα. Όχι να μπαίνουν μόνο φιλαράκια τύπων που επιβλέπουν την κίνηση. Είναι φρόνιμο να γίνεται τόσο σούσουρο για τα εισιτήρια αλλά ο σωστός αρειανός θα τα δώσει τα 10 ευρώ,δεν θα κολλήσει. Υπάρχει,όμως, και μία μικρή μειονότητα που δεν τα διαθέτει και πάει να ξεσκάσει. Δεν θα ήταν τόσο παράδοξο να περάσει για να διασκεδάσει βλέποντας ποδόσφαιρο,το όπιο του λαού. Επίσης, είναι κάποιοι οπαδοί,ή αλλιώς προπονητές της κερκίδας, που πάνε στο γήπεδο περιμένοντας την στραβή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ήττα από τον Πλατανιά. Τα λαϊκά δικαστήρια έλαβαν χώρα γρήγορα γρήγορα με τους ρήτορες στο κέντρο,έξω από τα επίσημα,να αρχίζουν να βγάζουν λόγο. Δεν πάει έτσι. Οι ίδιοι άνθρωποι το καλοκαίρι θα έλεγαν πως ο Άρης είναι για φούντο,που μόνο για φούντο δεν είναι. Ο Άρης έχει ακόμα να δώσει και το πρωτάθλημα είναι μόλις στην έκτη αγωνιστική. Αντί να δώσουν ένα χέρι βοηθείας στην ομάδα τους, την λιθοβολούν με τους φιλοξενούμενους να φεύγουν κακήν κακώς. Άντε να 'ρθει κάποιος από άλλη ομάδα στον Άρη με αυτά που θα έχουν δει τα μάτια του.

Επιλογή Κατσαβάκη: στραβή. Δεν εμπιστεύεσαι το τιμόνι σε έναν προπονητή που είχε τον Δεγρά στην ομάδα(στον Απόλλωνα Καλαμαριάς)και δεν τον έβαζε βασικό. Ενημερωτικά,ο Δεγρά ξεχώρισε ως ο καλύτερος παίχτης της πρωταθλήτριας Κύπρου ΑΕΛ την περασμένη σεζόν και φέτος παίζει στο Europa League. Συνάμα, είναι σαν να περνάει η διοίκηση μήνυμα από το καλοκαίρι καλά καλά πως ο σύλλογος έχει στόχο τον μη υποβιβασμό διαλέγοντας αυτό τον προπονητή που είναι για να ''ξελασπώνει" ομάδες.. Επίσης,στο αγωνιστικό κομμάτι το μεγαλύτερο ''μικρόβιο'' ακούει στο όνομα Γιαννιώτας. Ένας παίχτης που μπορεί να λυτρώσει στο χορτάρι τον Άρη αλλά και να τον αποκαθηλώσει. Μετά την συμμετοχή του στο πρωτάθλημα νέων και τη φυγή του Κατίδη,ο Γιαννιώτας πήρε χωρίς φραγμούς το σταριλίκι πάνω του. Η φημολογία γύρω από αυτόν πιθανώς να τον επηρέασε αλλά καλό θα ήταν για τον ίδιο να μοιράσει αρμοδιότητες στο παιχνίδι του για να διακριθεί και εκείνος και το κλαμπ που τον φιλοξενεί. Δεν είναι ανάγκη να υπερβάλλει αγωνιστικά γιατί αυτό γυρίζει μπούμερανγκ.

Όσον αφορά τις προοπτικές του Άρη,αυτές προέρχονται από το στρατόπεδο του ίδιου του Άρη. Υπάρχουν παίχτες στο νεανικό υλικό του που μπορούν να δώσουν το κάτι παραπάνω. Σουνάς,Ψυχογιός, Ασλανίδης και Γκέσιος(με ένα ερωτηματικό ο τελευταίος),δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη και έχουν χρόνο ακόμα για να δικαιώσουν τον κόσμο της ομάδας. Έχουν τα φόντα να ανυψώσουν τον σύλλογο από την μέση της βαθμολογίας στις κοντινές θέσεις των play-off. Μαζί με τους έμπειρους στα ισπανικά γήπεδα Πουλίδο και Αγκάνθο, που έχουν βγάλει τα λεφτά τους ,μπορούν να κοιτάξουν ψηλά. Και οι δύο προαναφερθέντες αφήνουν κιλά ιδρώτα στο γήπεδο και πιθανώς αποτελούν ινδάλματα για τους νέους της παρέας. Ο Κοέλιο έχει δείξει τις περγαμηνές του στο κέντρο και με έναν καλύτερο παρτενέρ από τον Καπετάνο θα μπορούσε να έχει και ο ίδιος καλύτερο βαθμό στον post-game βάθμο απόδοσης. Τα ντέρμπι που ακολουθούν αποτελούν ένα σχεδόν ακατάβλητο έργο για τον Άρη αλλά σε αντίθετη περίπτωση πιθανοί πόντοι θα κάνουν τα επόμενα ματς με Βέροια και Λεβαδειακό να μοιάζουν πιο προσιτά για την νίκη.

Ο Άρης ελπίζει οικονομικά να φτιάξουν τα πράγματα και παράλληλα δεν αποκλείει, αν και φαίνεται σαν άθλος, να κερδίσει μια θέση στην 5αδα που θα του άνοιγε νέους ορίζοντες και που θα του έφερνε ''φως'' στα χρηματοκιβώτια. Οι κιτρινόμαυροι μπορούν να κάνουν το comeback και δεν έχουν να χάσουν τίποτα κυνηγώντας την πέμπτη θέση, εξασφαλίζοντας έτσι την παρουσία τους στα προκριματικά του Europa League. Πάντως, όσον αφορά τα κομμένα εισιτήρια ο Άρης τα πάει πέρα για πέρα ικανοποιητικά και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι βρίσκεται στην τέταρτη θέση μετά από Ολυμπιακό,ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Πιο συγκεκριμένα,22.222 συνολικά και μέσος όρος 7.407. Έτσι,παίρνει ανάσες.

Σχόλιο του: Γιώργου Μπισσάρα στην εφημερίδα Metrosport.

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

Ένα τάλιρο στο λιμάνι της Μασσαλίας.


1ο μέρος: Η ΑΕΛ μπήκε με ένα πλάνο στο γήπεδο και παρουσιάζεται αρκετά συμπαγής. Από την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου,φαίνεται πως οι Κύπριοι θα κρίνουν με την απόδοσή τους  το σκορ. Με άλλα λόγια,είναι στο χέρι τους να φύγουν με τους τρεις βαθμούς αφού παίζουν πιο ορθολογικά και δεν ρισκάρουν με παράτολμες ατομικές ενέργειες. Αντίθετα,η Μαρσέιγ ανέκαθεν τα τελευταία χρόνια βασίζεται εν πολλοίς στις εμπνεύσεις παιχτών όπως ο Αγιού ο οποίος και στο συγκεκριμένο ματς καλύπτει πολλά μέτρα στην αριστερή πτέρυγα. Ωστόσο,οι Γάλλοι δεν έχουν ανεβάσει στροφές και το γκολ της ισοφάρισης οφείλεται στην ευρωπαϊκή εμπειρία τους και παράλληλα στην ευρωπαϊκή απειρία των αντιπάλων τους,που πέτυχαν και το πρώτο τους γκολ σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Το τέρμα του Φανί πριόνισε όσο να'ναι τον κόπο της ΑΕΛ η οποία πλήρωσε ένα γκολ που χρειαζόταν να αποφύγει. Είναι κρίμα να βγάζουν τέτοια οργάνωση και να δέχονται γκολ μετά από δύο κερδισμένες κεφαλιές μέσα στην μεγάλη περιοχή. Ok,η άμυνα της ΑΕΛ δεν είναι και το πρώτο μπόι αλλά καμιά φορά το πείσμα προσθέτει ύψος. Αλόε από τους γηπεδούχους και Βουό από τους φιλοξενούμενους,οι μέχρι στιγμής διακριθέντες που κερδίσουν με το σπαθί τους το χειροκρότημα. Ο πρώτος φαντάζει με την εμφάνισή του άξιος συνεχιστής του έργου του Αθπιλικουέτα ενώ ο Βουό είναι εξαιρετικός μονομάχος στο χορτάρι,αν και επιθετικός μαρκάρει σαν... τρελό φορτηγό.  Η ΑΕΛ παίζει με τρεις ζώνες άμυνας στις επιθέσεις της Μαρσέιγ και θα έχει τον πρώτο λόγο για την νίκη στην περίπτωση που οι παίχτες της δεν αποτύχουν στις τοποθετήσεις τους. Το γκολ του Ουόν δίνει βάσιμα τροφή για όνειρα στους ποδοσφαιριστής της πρωταθλήτριας Κύπρου.

2ο μέρος: Έβγαλε τα μάτια της η ΑΕΛ που ξόδεψε τόση ενέργεια για να δεχτεί δύο γκολ στα τελευταία 45 λεπτά,από τον αέρα. Ένα από κόρνερ και ένα από μακρινή σέντρα,φάσεις που θα χρειαζόταν να τις είχε για ''πρωινό'' η άμυνα της ΑΕΛ. Το κεντρικό δίδυμο πονούσε και ο Θεοφίλου έχασε δύο συνεχόμενες κεφαλιές στο 3-1. Ο Δεγρά δεν είναι ανίκητος και αυτό είναι ανάγκη να το κατανοήσουν οι αμυντικοί της ΑΕΛ για να μην δυσκολεύουν την ζωή του αργεντινού. Ο ρυθμός παρέμεινε αργός και στο δεύτερο ημίχρονο και από αυτό επωφελήθηκε η Μαρσέιγ που έτσι κι αλλιώς σκοπός της ήταν να μην ανάψει μηχανές,ενόψει του ντέρμπι με την Παρί Σεν Ζερμαίν. Πολλά λάθη στο κέντρο,κυρίως από τους παίχτες της ΑΕΛ που ενώ μπορούσαν να χτυπήσουν από τον άξονα,δεν το έπραξαν. Ανάμεσα στα δύο αμυντικά χαφ της Μαρσέιγ υπήρχε μεγάλο κενό,πράγμα που δεν εκμεταλλεύτηκαν οι Κύπριοι. Το μεσοδιάστημα των γηπεδούχων, ανάμεσα σε άμυνα και κέντρο,έμοιαζε σαν ξέφραγκο αμπέλι και είναι άξιο απορίας πόσες ομάδες θα έχουν την τύχη να βρουν έτσι την Μαρσέιγ. Ζινιάκ και Ρεμί στα τελειώματα του ματς αποχαιρέτησαν τους αντιπάλους τους με μονοκόμματα σουτ με την ΑΕΛ να περνάει ένα μαρτυρικό δεύτερο ημίχρονο. Βρήκαν και τα 'κάναν οι Μασαλλοί σε ένα σόου που ούτε οι ίδιοι δεν θα περίμεναν. Φτωχή δημιουργικά και αμυντικά η ΑΕΛ που με την εμφάνιση του δεύτερου μέρους, θα γίνει εύκολη λεία στον όμιλο.


Μαρσέιγ   5-1   ΑΕΛ
                                                                   
                                          42' Φανί              22' Ουόν
                                          61' Λούκας
                                          76' Ρεμί 
                                          90' Ζινιάκ
                                          93' Ρεμί 


Τετάρτη 16 Μαΐου 2012

Ο...τζάμπας που ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίχτης της πρωταθλήτριας Κύπρου ΑΕΛ!

 Πολλά συγχαρητήρια χρειάζεται να απονεμηθούν στον τερματοφύλακα της ΑΕΛ που κέρδισε με το σπαθί του την πρωτιά.Σε έναν κόσμο όπου όχι σπάνια τα φώτα της δημοσιότητας τραβάνε οι μέσοι και οι επιθετικοί ο Δεγρά αψήφισε τις συμβάσεις και αποτέλεσε την εξαίρεση στον κανόνα.Στην Μεγαλόνησο φαίνεται πως βρήκε την <<γη της επαγγελίας>> που πάντα έψαχνε και στα 28 του σήκωσε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του δείχνοντας ιδιαίτερα ώριμος με εξαιρετικές εμφανίσεις.


Γεννημένος στην Κόρδομπα ο αργεντίνος ακολούθησε το πρότυπο του πατέρα του που αν και δεν έπαιζε επαγγελματικά ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας, ήταν η αφορμή για να δει ο νεαρός τότε Ματίας την θέση από μία άλλη σκοπιά.Χωρίς αμφιβολίες για την επιλογή του,άρχισε την καριέρα του από από την Τάγιερες,ομάδα της πόλης του.Μόλις μία σεζόν κράτησε η παραμονή του στο στάδιο <<Μπουτίκ>>αφού μετά μετακόμισε στην 9 δε Χούλιο δε Μοντέρος,κλαμπ μικρότερης δυναμικής από τους Ματαδόρες.Εκεί,βέβαια,θα έπαιρνε τις ευκαιρίες που ζητούσε που μεταφράζονται σε συμμετοχές κάτω από τα γκόλποστ.Δεν τα παράτησε,παρουσίασε πείσμα και αποφασιστικότητα και προσπάθησε να τραβήξει ξανά για την δόξα αν και τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του ήταν αρκετά δύσκολα όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος.

Το 2007 ακολούθησε το όνειρο της Ευρώπης με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς να χτυπάει την πόρτα του.Η ιταλική του δεύτερη εθνικότητα που αναγράφεται στο διαβατήριο του μετέτρεψε αυτό το βήμα σε λιγότερο δυσχερή υπόθεση.Ωστόσο,στους Πόντιους δεν τον εμπιστεύτηκαν και σημείωσε μόλις μία εμφάνιση όπου,μάλιστα,δέχτηκε και την κόκκινη κάρτα.Και πάλι δεν το έβαλε κάτω και <<ξανασηκώθηκε>>.Το μόνο θετικό από την παρουσία του στην συγκεκριμένη ομάδα είναι ότι έμαθε μία νέα γλώσσα.Η φιλία του με τους Φαβάλλι και Περόνε αλλά και την γυναίκα του που πήγαινε τακτικά σε τάξεις εκμάθησης ελληνικών,κατάφερε να αποθηκεύσει αρχικά στη μνήμη του 30 λέξεις οι οποίες στην συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν.Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ο Πας Γιάννινα τον δοκίμασε μετά από σχετική εισήγηση του προπονητή των παγουράδων Γκιγιέρμο Όγιος.Το φιλικό ματς με την Φιλιππιάδα θα έκρινε άμα θα υπέγραφε συμβόλαιο με τους Ηπειρώτες,πράγμα που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.Έτσι,μία ακόμη του προσπάθεια δεν βρήκε αντίκρισμα μετά και την άκαρπη συνεργασία του στην Θεσσαλονίκη με τον Μάκη Κατσαβάκη.Το 2009 η Βέροια του έδωσε <<το φιλί της ζωής>> όπου οι 11 φορές που κατάφερε να αγωνιστεί βασικός έφεραν στο προσκήνιο τον Αστέρα Τρίπολης.


Μετά από εφτά μήνες στην βασίλισσα του βορρά,κατηφόρισε χιλιόμετρα πιο κάτω σε ένα σωματείο όπου άφησε το στίγμα του.Βασικός και αναντικατάστατος,δύο γεμάτες χρονιές και με αυτό τον τρόπο τράβηξε τα βλέμματα αρκετών άλλων ελληνικών κλαμπς.Αδιαμφισβήτητα,στην πόλη της Πελοποννήσου δεν αντιμετώπισε προβλήματα προσαρμογής αφού παράλληλα θήτευαν στην ίδια ομάδα οι αργεντίνοι Ουρριμπάρρι,Μπαστία και Μπαρτολίνι με τους οποίους σχημάτιζαν μία πολύ δεμένη παρέα.Αχώριστοι,πραγματικά,κάτι που παρατηρούσα σε αρκετές περιπτώσεις σε συναντήσεις μεταξύ μας.Γέλιο μου προκαλεί όποτε θυμάμαι το ψευδώνυμο το οποίο είχε <<κολλήσει>> ο Ουρριμπάρρι στον Δεγρά αποκαλώντας τον <<Ροζ Πάνθηρα>> λόγω της ροζ φανέλας που φορούσε στον Αστέρα Τρίπολης.Δεν είναι τυχαίο και προβάλλει το ευχάριστο κλίμα που είχε διαμορφωθεί ανάμεσα στους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές το γεγονός ότι Ουρριμπάρρι και Μπαστία συνέχισαν την κοινή τους διαδρομή και μετά την επιστροφή τους στην χώρα τους,αφού αποτελούν μέλη της Κολόν Σάντα Φε.Όσον αφορά και πάλι τον Δεγρά,πολλά είχαν ακουστεί το 2010 για κρούση της Αεκ στον αργεντίνο,φήμες που δεν επαληθεύτηκαν όπως φάνηκε.Σκυτάλη πήρε το όνομα του Ολυμπιακού,μέχρι οι Πειραιώτες να καταλήξουν στην μεταγραφή του Φράνκο Κοστάντζο.


Η ΑΕΛ έκανε το <<μπαμ>> και έφερε στην Λεμεσό τον υψηλόσωμο γκολκίπερ.Μία σεζόν στο Τσίρειο ήταν αρκετή για να λατρευτεί από τους οπαδούς.Και πως αλλιώς,άλλωστε,καθώς μετρά 26 παιχνίδια και στα 21 από αυτά κράτησε ανέπαφη την εστία του,με 80% επιτυχία δηλαδή!Τρομερό κατόρθωμα και σαν επιβράβευση του μόχθου του ήρθε στο τέλος της σεζόν και ο πολυπόθητος τίτλος!Ύστερα από 44 χρόνια η ΑΕΛ ανέβηκε ξανά στην κορυφή του βάθρου,κατακτώντας το 5ο πρωτάθλημα της ιστορίας της,αφήνοντας πίσω τις Αποέλ,Ανόρθωση και Ομόνοια.Από τον Ιούλιο που έφτασε στην Κύπρο πήρε το βάρος της φανέλας πάνω του χωρίς να έχει ουσιαστικά ανταγωνισμό,με τον δεύτερο τερματοφύλακα της ομάδας,Ίσλι Χίντι.Η σιγουριά που εμπνέει στους συμπαίκτες του φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τα λόγια του Αλιού Τζιαλό ο οποίος είχε τονίσει στο twitter πως:<<αν έχεις τον Ματίας Δεγρά τερματοφύλακα πες ευχαριστώ στον Θεό γιατί είναι σαν να έχεις ένα λεωφορείο μπροστά από τα γκόλποστ>>.Επιπρόσθετα,ο αργεντίνος έχει εκφράσει την επιθυμία του να μείνει στο νησί της Αφροδίτης για πολλά χρόνια ακόμη αφού είναι ιδιαίτερα χαρούμενος με τις συνθήκες ζωής που έχει αντικρίσει.Ως συνέπεια,η διοίκηση της ΑΕΛ τρίβει τα χέρια της και θα επιχειρήσει λογικά να τον <<δέσει>>.


Για το τέλος αφήσαμε το στοιχείο πως οι μεταγραφές του Δεγρά σε όλες τις ομάδες που εντάχθηκε ήταν μηδενικού κόστους!Απίστευτο και όμως αληθινό καθώς τα εκάστοτε σωματεία δεν του ανανέωναν το συμβόλαιο κάνοντας αποδεδειγμένα μοιραίο λάθος.Οι Λεμεσιανοί,ωστόσο,φαίνονται διαβασμένοι δείχνοντας πίστη στις ικανότητες του και δεν θα το <<πληρώσουν>> αλλά θα πληρωθούν και μάλιστα αδρά σε περίπτωση που ο έμπειρος γκολκίπερ αποφασίσει να ακολουθήσει άλλα μονοπάτια!